บทที่ 731

เมเดลีนและเฟลิเป้ต่างก็มองไปที่เคธี่พร้อมกัน เมเดลีนเดาบางอย่างไว้ในใจแล้ว

แต่เธอเห็นเคธี่โบกมือเธอด้วยความเขินอายและแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไร

“เมื่อกี้นี้ฉันกินมากเกินไป และเป็นพวกขนมมัน ๆ เลยเป็นสาเหตุที่ทำให้ท้องของฉันรู้สึกไม่ค่อยดีค่ะ”

เธอลูบท้องและเรอ “เฟลิเป้ ฉันจะกลับห้องเดี๋ยวนี้”

เฟลิเป้มองเธอด้วยแววตาที่เหี้ยมเกรียมและพยักหน้าเบา ๆ

เคธี่หันกลับมาและวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าเฟลิเป้จะสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง

เมื่อเธอกลับถึงห้อง หัวใจของเธอก็เต้นแรงมากจนเธอรู้สึกราวกับว่าหัวใจของเธอจะหลุดออกจากอก

เธอสัมผัสท้องของเธอและอ้าปากค้างด้วยความกลัว

'ฉันจะให้เฟลิเป้รู้ว่าฉันท้องไม่ได้

'ไม่ได้เด็ดขาด!

'ไม่อย่างนั้น ฉันก็จะเก็บเด็กคนนี้ไว้ไม่ได้แน่'

ในห้องนั่งเล่น

เฟลิเป้มองภาพวาดของเมเดลีนและเข้าใจว่าเมเดลีนรู้สึกอย่างไรในขณะนี้

“เอวลีน ผมอยากพาคุณไปเที่ยวพักผ่อนเพื่อที่คุณจะได้สบายใจขึ้นนะ แต่ผมเพิ่งประชุมออนไลน์เสร็จ และผมต้องจัดการบางอย่างในเมืองเอฟ นั่นเป็นเหตุผลที่ผมต้องไปดูสักหน่อย”

“งานเป็นเรื่องสำคัญ คุณควรไปค่ะ” เมเดลีนเข้าใจ “นอกจากนี้ ฉันอยากใช้เวลากับแจ็คให้มากขึ้นเหมือนกัน เฟลิเป้ ฉันเกรงว่าเราจะต้องเลื่อนเวลากลับเมืองเอฟไปก่อน”

“ไม่เป็นไรครับ” เฟลิเป้จับมือเธอเบา ๆ “สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ คุณมีความสุขก็พอ”

เขาพูดแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง จากนั้น เขาก็สังเกตเห็นเจเรมี่ซึ่งยืนอยู่ที่ประตู

เขาหงุดหงิดเล็กน้อย เมื่อเขากำลังจะลงไปเมเดลีนก็หยุดเขาไว้ “เฟลิเป้ ฉันเองค่ะ ฉันต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อจบกับเขาอย่างเด็ดขาดสักที”

เฟลิเป้พอใจมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขารอวันที่เมเดลีนจะตัดขาดกับเจเรมี่มาตลอด

เมเดลีนถือร่มและเดินไปที่ประตูพร้อมกับรูปวาดของเธอ

เจเรมี่รอมาโดยตลอด เมื่อเขาเห็นเมเดลีนปรากฏในคลองสายตา เขาก็ประหลาดใจ

แม้ว่าเขาจะถือร่มอยู่ด้วย แต่เนื่องจากเขารอมานาน ร่างกายของเขาจึงทั้งเย็นและเปียก