บทที่ 733

เมเดลีนกำโทรศัพท์ในมือของเธอไว้แน่น จากนั้นเธอก็ซูมภาพสะท้อนของหญิงสาวอีกครั้ง

แม้ว่าผู้หญิงจะตั้งใจใส่เสื้อผ้าสไตล์เดียวกับเธอ แต่เมเดลีนก็ยังสังเกตเห็นรองเท้าของเธอ

เธอนึกถึงโรงแรมที่เจเรมี่และเฟลิซิตี้เคยไปในวันนั้น

เมื่อเธอเข้าไปในห้อง เธอเห็นรองเท้าคู่นี้ตรงชั้นวางรองเท้าข้างประตู

แม้จะเหลือบมองดูก็มั่นใจว่าไม่ผิด

มันคือเฟลิซิตี้

หล่อนเป็นคนที่ปลอมตัวเป็นเธอและลักพาตัวลิเลียนที่ไร้เดียงสาไป

เนื่องจากเฟลิซิตี้ดูเหมือนเธอ ลิเลียนจึงคิดว่าเฟลิซิตี้เป็นแม่ที่รักของเธอ นั่นคือเหตุผลที่เธอวิ่งออกไปโดยไม่ลังเล

นอกจากนี้ เฟลิซิตี้เคยมีความสัมพันธ์กับเจเรมี่มาก่อน

เมื่อเมเดลีนคิดถึงเรื่องนี้ เธอก็รู้สึกขัดแย้งกัน

เจเรมี่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงในท่าทีของเมเดลีนและเข้าใกล้เธอมากขึ้น เขาถามด้วยความเป็นห่วง “ลินนี่ คุณสังเกตเห็นอะไรเหรอ?”

เมเดลีนไม่พูดอะไรหลังจากที่เธอเรียกสติกลับมา เธอจดจ่ออยู่กับการดูแจ็คสันที่กำลังเล่นอย่างมีความสุขเท่านั้น

แม้ว่าเมเดลีนจะยังไม่ได้พูดกับเจเรมี่ แต่เขาก็รู้สึกได้ชัดเจนว่าเมเดลีนไม่ได้ผลักไสเขาอีกต่อไป

หลังจากที่เมเดลีนส่งแจ็คสันไปยังคฤหาสน์มอนต์โกเมอรี่สร็จ เธอก็ไปที่บ้านของเฟลิเป้

เธอรู้รหัสผ่านห้องทำงานของเฟลิเป้ เธอจึงผลักประตูเข้าไป

เมเดลีนมาที่ด้านหน้าของโต๊ะและเริ่มค้นหาสมุดบันทึกข้างแล็ปท็อปของเฟลิเป้ เธอรู้ว่าเฟลิเป้มีนิสัยชอบจดทุกอย่างลงไป

หลังจากอ่านไปไม่กี่หน้าเคธี่ก็เดินเข้ามา

“อีวี่ คุณมาที่นี่ทำไมเหรอ?” เคธี่เดินไปหาเมเดลีนอย่างสงสัย