บทที่ 737

เฟลิเป้ไม่พอใจที่เห็นเจเรมี่ โผล่มาที่นี่อย่างกะทันหัน

แต่เขาไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าเขาจะมาพร้อมหลักฐาน

เจเรมี่เพิ่งได้ผลการตรวจและกำลังเดินทางไปหาเมเดลีน แต่ก่อนที่เขาจะไปถึงคฤหาสน์มอนต์โกเมอรี เขาเห็นเมเดลีนและเฟลิเป้กำลังเดินอยู่ด้วยกัน

เขาส่งผลเลือดให้ “ลินนี่ นี่คือผลเลือดของเฟลิเป้จากการตรวจร่างกายครั้งล่าสุด มีการระบุชัดเจนว่ากรุ๊ปเลือดของเขาคือ O ขณะที่คุณคือ AB ถ้าพ่อแม่คนใดคนหนึ่งมีหมู่เลือด O พวกเขาก็จะไม่มีลูกที่มีกรุ๊ปเลือดหมู่ AB แน่นอน แต่กรุ๊ปเลือดของลิลลี่คือ AB”

เจเรมี่มีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ เฟลิเป้จึงไม่มีอะไรจะพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้

“ลินนี่ เห็นได้ชัดแล้วว่าใครเป็นพ่อที่แท้จริงของลิลี่ เฟลิเป้เป็นคนที่ใช้ประโยชน์จากการสูญเสียความทรงจำของคุณและโกหกคุณ”

“เจเรมี่ นี่มันตลกมากที่นายเป็นคนพูดคำว่า 'ใช้ประโยชน์' ออกมา” เฟลิเป้เย้ยหยัน สายตาที่อ่อนโยนของเขาจ้องไปที่ใบหน้าของเมเดลีน “เอวลีน เหตุผลที่ผมทำแบบนั้นก็เพื่อหยุดคุณไม่ให้ติดต่อกับชายคนนี้ นอกจากนี้ คุณบอกผมก่อนหน้านี้เองนี่ว่า ที่จริงแล้ว ลิลลี่เป็นลูกสาวของผม และตราบใดที่เธอมีชีวิตอยู่เธอก็ไม่เกี่ยวข้องกับเจเรมี่้เลย”

“เฟลิเป้ นายเป็นคนที่น่าสมเพชจริง ๆ เพื่อไม่ให้ลินนี่กลับมาหาฉัน นายไม่ลังเลเลยที่จะทำสิ่งชั่วร้ายต่าง ๆ นานา นายไปถึงขั้นฆ่าใครสักคนด้วยซ้ำ”

“ไร้สาระ” แน่นอนว่าเฟลิเป้ไม่ยอมรับเรื่องนี้ “แกมีหลักฐานอะไรที่พิสูจน์ว่าฉันฆ่าลิลลี่? อย่าลืมว่าแกคือคนที่ทำเธอหายไป”

“ถ้านายไม่ได้ขอให้ใครมาล่อลิลลี่ออกไปจนพ้นสายตาของฉัน เรื่องพวกนี้ก็คงไม่เกิดขึ้น เฟลิเป้นายน่าจะรู้นะ ว่าความจริงมันคืออะไร!”

“เจเรมี่...”

"พอได้แล้วทั้งสองคน!"

เมเดลีนขัดจังหวะชายสองคนที่กำลังพยายามเอาชนะอย่างดุเดือด

ทุกอย่างรอบตัวพวกเขาเงียบลง มีเพียงเสียงใบไม้ที่ส่งเสียงกรอบแกรบเสียดสีกัน

เจเรมี่หันกลับมาและเห็นว่าดวงตาของเมเดลีนเป็นสีแดงก่ำ ใบหน้าของเธอเองก็เย็นชาเช่นเดียวกัน เขาเรียกชื่อเธออย่างน่าสงสาร “ลินนี่…”

"หุบปาก" เมเดลีนมองดูชายสองคนที่อยู่ข้างหน้าเธอด้วยสายตาที่แหลมคม “คนหนึ่งคือคนที่ฉันเคยรัก แต่ก็ทำร้ายฉันมากที่สุด อีกคนคือผู้ชายที่ฉันเชื่อใจ ไว้วางใจอย่างสนิทใจ และมองว่าเป็นคนที่ฉันรู้จักดีที่สุด”