บทที่ 754

เมเดลีนจ้องไปยังชายที่กำลังขมวดคิ้วอย่างสับสนอยู่ “มันกวนใจฉันในตอนนั้น ว่าคุณจะตาบอดกับการกระทำอันน่าสมเพชของเมเรดิธจริง ๆ หรือไม่ แต่การกระทำของคุณบอกฉันว่าคุณรู้ว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ และคุณยังคงปกป้องเธอเพราะว่าคุณรักเธอมากแค่ไหน”

“สิ่งที่ฉันไม่เคยคาดคิดมาก่อนคือเหตุผลลึก ๆ ที่คุณยอมตาบอดนั้นเป็นผลมาจากคำสัญญาที่คุณเคยให้ไว้กับฉันเมื่อเรายังเด็ก”

“ฉันไม่เคยคิดมาก่อนว่าคุณจะเก็บเรื่องล้อเล่นในวัยเด็กมาคิดจริงจัง จนไม่สนใจว่าอะไรถูกอะไรผิด และทำทั้งหมดนั่นเพียงเพื่อรักษาคำมั่นสัญญา”

เมเดลีนพบว่าเจเรมี่จ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง “มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ผมสัญญาบางอย่างกับคุณ ลินนี่ และผมจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อเติมเต็มคำสัญญานั้น แต่นั่นไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่าผมมันตาบอด”

ทันใดนั้น เฟลิซิตี้ก็เดินออกจากคฤหาสน์และถูกส่งกลับบ้านโดยรถส่วนตัว

เจเรมี่และเมเดลีนกลับมามีสติกับปัจจุบันอีกครั้งและตามหลังเธอไป แต่เนื่องจากเจเรมี่ไม่คุ้นเคยกับถนนของเมืองเอฟ พวกเขาจึงมองไม่เห็นรถส่วนตัวเมื่อขับออกไปตามถนนที่ใหญ่ขึ้น

เมื่อขับรถต่อไปเรื่อย ๆ เมเดลีนก็ตกใจที่เห็นเอวาอยู่บนถนนจากนอกหน้าต่าง

เอวาอยู่ในเมืองเอฟ

เมื่อ มเดลีนลงรถเพื่อทักทายเธอเท่านั้น เธอก็รู้ว่าเอวามาที่เมืองเอฟเพื่อทำธุรกิจ

เอวาก็ตกใจที่เห็นเมเดลีนเช่นกัน เมื่อรู้ว่าเมเดลีนมากับเจเรมี่เธอก็แสดงความไม่พอใจออกมา

เจเรมี่รับรู้ถึงความไม่พอใจในตัวเธอผ่านท่าทางของเอวา เจเรมี่จึงขอออกมาก่อน

เมเดลีนและเอวาถูกทิ้งให้คุยกันตามลำพังกันในร้านของหวานข้างถนน

เอวารู้สึกไม่อยากจะเชื่อในขณะที่เมเดลีนเล่าถึงเหตุการณ์ล่าสุดที่เกิดขึ้น

“มันจะเป็นไปได้อย่างไร? เฟลิเป้ เขาก็มีความเป็นสุภาพบุรุษมาโดยตลอด เขาจะเป็นคนทำอย่างนั้นกับลิเลียนได้ยังไง เพื่อที่เขาจะได้สร้างความแตกแยกระหว่างเธอกับเจเรมี่…”

ความจริงนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เอวาจะพูดต่อ เธอจึงเปลี่ยนเรื่อง

“นั่นคือเหตุผลที่เธอกับเจเรมี่มาที่นี่? เพื่อค้นหาความจริงเหรอ?”

"ใช่" เมเดลีนพยักหน้า “ฉันต้องการให้ลูกสาวของฉันได้รับความยุติธรรม”

เอวาถอนหายใจอย่างโล่งอก “ดีแล้วล่ะ ฉันคิดว่เธอตกหลุมรักเจเรมี่ในช่วงเวลาที่อ่อนแอ และเดินตามเขาออกไปอีกครั้ง ตอนนี้ความทรงจำของเธอกลับมาแล้ว แมดดี้ ฉันแน่ใจว่าเธอจำได้ว่าเขาทำอะไรกับเธอบ้างในตอนนั้น สิ่งที่เธอต้องทำ คือ อย่ากลับไปหาเขา อย่าให้โอกาสคนเลว ๆ แบบเขาได้ทำร้ายเธออีก!”