บทที่ 753

การกระทำของเจเรมี่กะทันหันเกินไปและเมเดลีนไม่มีเวลาขัดขืน แต่เธอก็เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงทำแบบนั้น

เขาอยากให้คนพวกนี้เข้าใจผิดว่าพวกเขาเป็นคู่รักที่คลั่งไคล้ซึ่งกันและกันมาก รักกันปานจะกลืนกิน จนไม่มีอะไรมาหยุดพวกเขาให้แสดงความรักต่อกันได้

ผู้ชายคนนั้นเป็นพวกตาแหลมคม ดังนั้นเขาจึงเดินมาหาพวกเขาอยู่ดี

เมเดลีนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันหน้าและเอื้อมมือไปจับไหล่ของเจเรมี่ไว้ ขณะที่เธอจูบเขาตอบ

แม้จะเป็นวันที่หนาวเย็นในเดือนธันวาคม แต่เมเดลีนรู้สึกว่าร่างกายของเธออบอุ่นขึ้น และหัวใจของเธอก็ไม่สงบอีกต่อไป

เธอไม่สามารถบอกได้ว่าเจเรมี่จงใจทำอย่างนั้น หรือเพียงเพื่อช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากบอดี้การ์ดพวกนั้นกันแน่ แต่เธอรู้สึกว่าเขาจูบเธออย่างลึกซึ้ง และเอื้อมมือเข้าไปในเสื้อแจ็กเก็ตเพื่อจับเอวของเธอ...

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ชายคนนั้นเคาะหน้าต่าง

จูบของเจเรมี่หยุดชะงักไป

“ที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนบุคคล หากพวกคุณจะทำอะไรกันก็ไปทำที่อื่นซะ” ชายคนนั้นพูดอย่างไม่พอใจ

เจเรมี่จ้องชายคนนั้นอย่างเย็นชา ขณะที่เมเดลีนปล่อยให้ศีรษะของเธอเอนไปข้างหน้าและทำให้อีกฝ่ายมองไม่เห็นด้วยท่าทางอับอาย

“ไปกันเถอะ” เธอบอกเขาเบา ๆ

เจเรมี่เชื่อฟังและเหยียบคันเร่ง

หลังจากที่อยู่ห่างจากคฤหาสน์เบบี้ บรีท เจเรมี่ก็หยุดรถในที่สุด

ภายในนั้นเงียบเป็นพิเศษ มากเสียจนเมเดลีนได้ยินเสียงหัวใจเต้นของเธอเอง

เจเรมี่อ้าปากจะอธิบาย “สถานการณ์คับขันน่ะ ผมก็เลย...”

“ฉันรู้” เมเดลีนตอบอย่างไม่ใส่ใจ “แต่อย่าใช้วิธีนี้อีก คุณขับรถออกไปได้แล้ว”

“นั่นจะไม่ทำให้เราดูน่าสงสัยมากขึ้นเหรอ?”