บทที่ 818

เธอได้ยินเสียงแผ่ว ๆ ของเฟลิเป้ทางโทรศัพท์ “มีบางเกิดขึ้นกับลิเลียน”

ท่าทีของเมเดลีนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว “มีบางอย่างเกิดขึ้นกับลิเลียนงั้นเหรอ? คุณหมายความว่ายังไง?!”

“ลิเลียนบังเอิญสะดุดและหัวฟาดพื้น เธอเลือดออกอย่างหนัก ผมเพิ่งจะส่งเธอไปที่โรงพยาบาลรอยัลเพื่อทำการรักษา” เฟลิเป้กล่าวอย่างใจเย็น หลังจากนั้น เขาก็ถามว่า “คุณอยู่กับเจเรมี่ใช่ไหม?”

“ฉันไม่ได้อยู่กับเขา ฉันจะจองตั๋วและบินกลับไปยังประเทศเอฟเดี๋ยวนี้!”

เจเรมี่ออกมาจากห้องประชุมและเห็นเมเดลีนกำลังวิ่งไปที่ลิฟต์ สายตาของเขามืดมนขณะที่เขามีท่าทีอิจฉา “คุณดูอยากจะพบเขาใจจะขาดหลังจากที่เพิ่งจะโทรคุยกัน เอวลีน ในอดีตคุณห่วงผมขนาดนี้ไหม?”

เมเดลีนขึ้นไฟลท์ข้ามคืนเพื่อรีบกลับไปยังประเทศเอฟ

เมื่อเธอมาถึงที่โรงพยาบาล ลิเลียนกำลังถูกแอดมิตในห้องฉุกเฉินเพื่อสังเกตอาการเพิ่มเติม

เมเดลีนจ้องมองใบหน้าที่เหมือนตุ๊กตาผ่านหน้าต่างกระจก ภาพที่เธอเห็นทำให้เธอใจสลาย

คนใช้อ้างว่าลิเลียนกำลังเล่นสนุกด้วยตัวเองในตอนที่เธอบังเอิญล้มหัวฟาดพื้น แต่เมเดลีนไม่เชื่อ

‘นี่ต้องเป็นการเตือนจากเฟลิเป้แน่’

‘เขาพยายามที่จะเตือนฉันไม่ให้มีแรงกระตุ้นเพื่อที่จะบอกความจริงกับคนอื่น ๆ ไม่อย่างนั้น คนที่จะได้รับบาดเจ็บก็คือ ลิเลียน’

เมเดลีนนั่งลงบนเก้าอี้อย่างเหนื่อยล้า เธอหมดกำลังใจ

ทันใดนั้น ร่างกายที่สูงโปร่งของเฟลิเป้ก็เข้ามาหาเธอ เธอรู้สึกว่าเขาเป็นเหมือนกับภูเขาขนาดมหึมาที่กดดันให้เธออยู่ในจุดที่เธอหายใจไม่ออก

เธอนึกไม่ออกว่าจะต้องทนกับวันที่น่าหวาดกลัวเช่นนี้ไปอีกนานแค่ไหน

เฟลิเป้เดินเข้ามาหาเธอ “ลิเลียนพ้นขีดอันตรายแล้ว ที่จริง คุณไม่ต้องตั้งใจที่จะกลับมาที่นี่ก็ได้”

เมเดลีนจ้องเขาด้วยท่าที่อ่อนโยนและค่อย ๆ ลุกขึ้น “ตอนนี้ คนที่กำลังนอนอยู่ข้างในนั้นคือลูกแท้ ๆ ของฉันที่ฉันอุ้มท้องเธอถึงสิบเดือน นายคิดว่าฉันจะสามารถอยู่ที่เกลนเดลและไม่สนใจเรื่องพวกนี้ได้งั้นเหรอ?”

สายตาที่เคร่งขรึมและเฉียบคมของเมเดลีนจับจ้องกับสายตาที่ลึกลับและคาดเดาไม่ได้ของเฟลิเป้

“เฟลิเป้ นายก็แค่พยายามจะกันฉันไม่ให้อยู่ด้วยกันกับเจเรมี่ ใช่ไหม? ฉัน เอวลีน มอนต์โกเมอรีจะสัญญากับนายว่าจะไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องไหน ๆ ที่ยุ่งเกี่ยวกับเจเรมี่อีก ทั้งหมดที่ฉันอยากจะขอกับนายคืออย่าทำร้ายลูกสาวของฉัน”