บทที่ 83

มาเดลีนอดคิดสงสัยไม่ได้ว่าอลิซาเบธมีความซับซ้อนผิดปกติทางบุคลิกภาพที่หลากหลายของเธอ วิธีที่หล่อนปฏิบัติต่อเธอนั้นดูไม่สอดคล้องกันมากนัก

ในขณะนี้ร่างสูงและเพรียวปรากฏขึ้นที่ประตู

ดวงตาของอลิซาเบธลุกวาวทันที “คุณวิทแมน ทำไมคุณถึงมาที่นี่?”

อาการของเธอเปลี่ยนไป ตอนนี้หล่อนดูอ่อนโยนมาก

เมื่อพนักงานที่เหลือได้ยิน ดังนั้นพวกเขาวางกระเป๋าที่ถือลงและยิ้มให้เฟลิเป้อย่างเคารพ “คุณวิทแมน”

ในที่สุดมาเดลีนดึงสติของเธอกลับมา จากนั้น การทักทายจากพนักงานที่เหลือสิ้นสุดลง มันจะเหมือนกับว่าเธอพยายามที่จะโดดเด่นถ้าเธอเอ่ยทักทายเขาตอนนี้ ดังนั้น เธอจึงพยักหน้าและยิ้มให้เฟลิเป้เท่านั้น

เฟลิเป้ยิ้มให้มาเดลีนก่อนจะเดินเข้าไป เขามีลักษณะที่มีภูมิฐานที่ดี อีกทั้งความหล่อเหล่าและสง่างามมาก

“ทุกคน ขอบคุณสำหรับการทำงานหนัก ขอให้โชคดีกับโครงการใหม่” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

อลิซาเบธมองเพื่อนร่วมงานของเธอทันทีและทุกคนก็เข้าใจความหมายทันที “ขอบคุณสำหรับความห่วงใย คุณวิทแมน เราจะทำให้ดีที่สุด!”

“ดีมาก” เฟลิเป้พยักหน้า

อลิซาเบธเล่นกับผมยาวและหยิกของเธอ เธอม้วนมันไปมาขณะที่เธอเฝ้ารอให้เฟลิเป้เดินเข้าใกล้เธอ เหตุการณ์ไม่เป็นเช่นนั้นเธอเห็นเขาเดินผ่านเธอไปและมุ่งตรงไปที่มาเดลีน

อลิซาเบธยิ้มแห้ง พนักงานคนอื่นๆมองเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

มาเดลีนรู้สึกว่ามีบางอย่างกำลังเกิดขึ้น เหมือนว่ามาเดลีนจะรู้ว่ามันมาจากเฟลิเป้ เมื่อสมองของเธอประมวลถึงสิ่งนั้น ในที่สุดเฟลิเป้ก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว

“แมดดี้” เขาพูดออกมาอย่างสุภาพว่า “เธอเป็นยังไงบ้าง?”

มาเดลีนลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว “คุณวิทแมน ฉันสบายดี ขอบคุณที่มอบโอกาสดีๆเช่นนี้ให้กับฉัน”

“เราคือครอบครัว เธอไม่จำเป็นต้องมีมารยาทกับผมมากนัก” รอยยิ้มของเฟลิเป้อ่อนโยน

อย่างไรก็ตาม ในขณะนั้นเมื่อทุกคนได้ยินคำตอบของเขา ทั้งสำนักงานก็ระเบิด

ทุกคนมองมาเดลีนด้วยความตกใจและปริศนา พวกเขาอยากรู้ว่ามาเดลีนเกี่ยวข้องกับเจ้านายของพวกเขาอย่างไร