บทที่ 831

เมเดลีน รู้สึกว่าหัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะ

เจเรมี่ตื่นอยู่ตลอดเวลาหรือเปล่า? เขาแค่แกล้งทำเป็นหลับเหรอ?

เขาได้ยินทุกอย่างที่เธอพูดเมื่อกี้หรือเปล่า?

เมเดลีนไม่รู้ว่าจะจัดการกับสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้อย่างไรดี แต่เธอเห็นว่าเจเรมี่เพียงขยับตัวเล็กน้อยเท่านั้น เขาไม่ได้แกล้งทำเป็นหลับและไม่ได้ยินสิ่งที่เธอพูดในตอนนี้

เมื่อเธอเห็นอย่างนั้นแล้วเมเดลีนก็รู้สึกผิดหวัง แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกกลัวขึ้นมาเล็กน้อยด้วยเช่นกัน

'อันที่จริงฉันหวังว่าคุณจะรู้ความจริง´

'แต่ฉันกลัวว่าลูกสาวของเราจะตกอยู่ในอันตรายอีกครั้งถ้าคุณรู้'

เมเดลีนหนีจากอ้อมกอดของเจเรมี่ และใช้กำลังทั้งหมดของเธอพาชายคนนั้นลงไปนอนบนเตียง

หลังจากที่เธอทำทุกอย่างแล้วเมเดลีนก็หมดแรง ดังนั้นเธอจึงนอนลงข้างเจเรมี่และผล็อยหลับไป

เมื่อมองดูใบหน้าที่หลับใหลอย่างอ่อนโยน เมเดลีนก็ยกมือของเขาขึ้นมาเบา ๆ แล้ววางลงบนท้องของเธอ “เจเรมี่ ตอนที่ฉันมีแจ็ค ฉันอยากให้คุณเชื่อฉัน ฉันอยากให้คุณสัมผัสท้องของฉันและสัมผัสถึงแจ็ค แต่ไม่เพียงแต่คุณไม่เชื่อฉัน คุณยังตวาดใส่ฉันและเมินเฉยต่อฉันด้วย ตอนนี้คุณรู้สึกได้ไหม นี่คือลูกของเรา และเขากำลังเติบโตในท้องของฉัน”

ดวงตาของเธอแดงก่ำและเต็มไปด้วยน้ำตาเมื่อเธอเข้าใกล้เขา

“ฉันหวังว่าในครั้งนี้คุณจะสามารถดูลูกของคุณตอนกำลังคลอดได้ ฉันอยากให้คุณเห็นว่าลูกของเราเป็นเด็กน้อยที่น่ารักแค่ไหน”

เมเดลีนอธิษฐานและหลับตาขณะที่เธอแอบอิงกับเจเรมี่

วันถัดไป

เมื่อเมเดลีนตื่นขึ้นมา ก็เหลือแต่เธอเพียงคนเดียวบนเตียงแล้ว

เธอไม่รู้ว่าเจเรมี่ไปไหน

หลังจากที่เธอจัดการตัวเองแล้ว เธอพบว่าประตูห้องไม่ได้ล็อค

เธอกำลังจะลงไปชั้นล่างเมื่อเคนเดินกะเผลกเข้ามาในห้องพร้อมอาหารเช้า

“คุณฟื้นแล้ว คุณผู้หญิง ได้เวลาพอดีเลย ทานข้าวกัน”