บทที่ 835

สายตาที่จ้องมาจากเมเดลีนเหมือนกับกระแสน้ำแข็งที่ท่วมท้นหัวใจของเขา ความหนาวเย็นไม่รู้จบครอบงำเขาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า

เธอเต็มใจเสี่ยงชีวิตเพื่อเฟลิเป้

เขาขมวดคิ้วและจ้องตรงไปที่เมเดลีน “คุณรักเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เมเดลีนมองเข้าไปในดวงตาที่เจ็บปวดของเจเรมี่และพูดอย่างหนักแน่นว่า “ใช่ ฉันรักเขามาก ฉันรักพ่อของลูกที่ฉันอุ้มท้องอยู่ตอนนี้”

เมื่อเจเรมี่ได้รับคำตอบนี้ ความโกรธที่ไม่อาจหยุดยั้งก็ได้ปรากฏขึ้นที่ก้นบึ้งของดวงตาของเขา

เขาเหนี่ยวไกทันที

กระสุนถูกยิงออกไปด้วยเสียงดังและกระแทกเข้าที่หน้าต่างด้านหนึ่ง

เมื่อกระจกแตก หัวใจของเจเรมี่ก็แตกสลายไปพร้อมกับมัน

เมเดลีนมองไปยังเจเรมี่ที่จู่ ๆ ก็ยิงปืนออกไปและหัวใจของเธอก็เต้นผิดจังหวะ

ดวงตาที่เป็นลุกโชนของชายผู้นั้นเต็มไปด้วยรัศมีแห่งการสังหาร และร่างกายของเขาก็เย็นยะเยือกอย่างน่ากลัว ราวกับว่าเขาจะกลืนกินทุกอย่างในวินาทีถัดมา

อย่างไรก็ตาม เขาเก็บกดความไม่พอใจและระงับความโกรธทั้งหมดของเขาก่อนจะจ้องมองไปที่เมเดลีนอย่างลึกซึ้ง แล้วก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่หันหลังกลับ

ในที่สุด เมเดลีนก็ปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มขณะที่เธอมองดูร่างที่เดินห่างออกไปเรื่อย ๆ

บรรยากาศรอบตัวพวกเขาตกอยู่ในความเงียบงัน แต่เมเดลีนกลับไม่สามารถทำให้หัวใจของเธอสงบลงได้

เฟลิเป้มีความสุขกับสิ่งที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเห็นเมเดลีนปกป้องเขาสุดตัว สิ่งนี้ทำให้เขามีความสุขเป็นพิเศษ

“เอวลีน ผมไม่คิดเลยว่าคุณจะทำอะไรแบบนี้เพื่อผม” เฟลิเป้ยิ้มออกมา

เขาเอื้อมมือไปจับเมเดลีน แต่เธอถอยห่างจากเขา

“เฟลิเป้ คุณช่วยฉันในตอนนั้น ดังนั้นฉันก็เลยตอบแทนหนี้บุญคุณของคุณ”

ในที่สุดเฟลิเป้ก็เข้าใจ เหตุผลเดียวที่เมเดลีนทำลงไปอย่างนั้น คือ เธอต้องการคืนชีวิตที่ติดค้างเอาไว้ให้แก่เขา