บทที่ 836

คำพูดของเฟลิเป้ทำให้ร่างกายของเมเดลีนแข็งกระด้าง

เธอหันกลับมาอย่างรวดเร็วและถามอย่างประหม่าว่า “เฟลิเป้ คุณกำลังพยายามทำอะไรอยู่? คุณจะทำอะไรกับเจเรมี่?”

เฟลิเป้ขมวดคิ้ว “ผมจะไม่ปล่อยให้ใครก็ตามที่ต้องการทำลายสิ่งที่ผมสร้างขึ้นมาออกไปจากเมืองเอฟแบบมีชีวิต!”

เมเดลีนรู้สึกเจ็บปวดในใจหลังจากที่ได้ยินเรื่องนี้

“เฟลิเป้ เจเรมี่เป็นหลานชายของคุณนะ! คุณอยากฆ่าเขาจริง ๆ เหรอ?

"หลานชายงั้นเหรอ?" เฟลิเป้พูดอย่างเย้ยหยัน “ย้อนไปตอนที่คนไร้ค่านั่นฆ่าพ่อแม่ผม เขาเคยคิดไหมว่าพ่อของผมเป็นน้องชายของเขาเหมือนกัน”

“คุณปู่จะไม่ทำอย่างนั้น มันต้องมีเรื่องเข้าใจผิดแน่ ๆ!” เมเดลีนเน้นย้ำ แต่เห็นได้ชัดว่าเฟลิเป้ไม่ฟังเธอ

เขามองไปยังดวงตาที่เป็นกังวลของเมเดลีนและเหยียดยิ้ม “ถึงจะเป็นอย่างนั้นจริง แต่ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรมาหยุดสิ่งที่จะเกิดกับเจเรมี่ได้”

“เฟลิเป้ บอกคนของคุณให้หยุดเดี๋ยวนี้!”

"สายไปแล้ว" เฟลิเป้ยิ้มบาง ๆ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นอำมหิต

เมเดลีนรู้สึกว่าเธอมืดแปดด้านและเธอไม่สามารถอธิบายความบ้าคลั่งที่เข้าครอบงำหัวใจของเธอได้

“เฟลิเป้ ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณทำร้ายเขา! ฉันจะไม่ยอมให้คุณทำร้ายเขาแน่นอน!”

หลังจากที่เธอพูดอย่างนั้น เธอก็วิ่งออกจากประตูไป แต่บอดี้การ์ดสองคนหยุดเธอไว้

“หลีกไปให้พ้น!” เมเดลีนตะโกนด้วยความแน่วแน่ที่ปรากฏในดวงตาของเธอ

เฟลิเป้มองดูบอดี้การ์ดและพวกเขาก็ไม่ขวางทางเธออีกต่อไป อย่างไรก็ตาม เฟลิเป้ไม่ปล่อยให้เธอจากไปแบบนี้

“เอวลีนถ้าคุณอยากไปหาเจเรมี่ตอนนี้ แสดงว่าคุณไม่ต้องการลิเลียนอีกต่อไปแล้วใช่ไหม?”

“...”

เมเดลีนหยุดเดิน