บทที่ 839

เมเดลีนไม่ทันตั้งตัวและจมูกของเธอก็แตะเข้ากับหน้าอกที่แข็งแรงของชายคนนั้น

เธอเบิกตากว้างและมองไปยังชายหนุ่มรูปงามที่อาบน้ำอยู่ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง ในขณะนั้น เธอรู้สึกได้ถึงความร้อนที่เพิ่มขึ้นที่ปลายจมูกของเธอ

หยดน้ำตกลงมาจากหัวของเธอ ทำให้การมองเห็นของเธอพร่ามัว เธอต้องการยกมือขึ้นเพื่อเช็ดหยดน้ำบนขนตาของเธอ แต่เจเรมี่คว้าข้อมือของเธอไว้ทันที จากนั้นเขาก็ใช้มือขวาที่ผูกไว้กับเชือกเพื่อจับที่หน้าของเธอ ทันใดนั้นเอง เขาก็จุมพิตบนริมฝีปากของเธออย่างเร่าร้อน

เมเดลีนตกใจมาก เธอจำได้เพียงว่าจะผลักเขาออกไปในตอนที่ร่างกายของเธอเปียกโชก อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอสัมผัสเนื้อตัวที่เปลือยเปล่าของเขา เธอสามารถรู้สึกได้ว่าปลายนิ้วของเธอร้อนผ่าว

เธอกังวลว่าชายคนนั้นจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ดังนั้นเธอจึงพยายามดึงข้อมือของเขาออกอย่างแรง แต่ว่าการขัดขืนของเธอทำให้เกิดความต้องการที่เขาอยากจะทำต่อไปเรื่อย ๆ

เมเดลีนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกัดเขา

เจเรมี่ขมวดคิ้วและหยุดสิ่งที่เขาทำ

เขาลืมตาที่แดงก่ำด้วยน้ำขึ้น เมื่อเขาเห็นเมเดลีนมองเขาด้วยความโกรธเขาก็เย้ยหยัน “ก่อนหน้านี้คุณไม่เห็นเป็นแบบนี้ ในตอนนั้น คุณมีแค่ผมคนเดียวในหัวใจของคุณ”

“เอวลีน ผมอยู่ในใจคุณมาหลายปีแล้วนะ คุณจะไล่ผมแบบนี้เหรอ?”

เสียงที่ทะลึ่งและลึกล้ำของเขาเล็ดลอดเข้ามาในหูของเธอ ขณะที่มือเปียกของเขาเชยใบหน้าของเธอที่ปกคลุมไปด้วยหยดน้ำขึ้น จากนั้นเขาก็บังคับให้เธอมองเข้าไปในดวงตาของเขา

“เอวลีน บอกผมทีว่าคุณยังคงรักผมและบอกผมว่าคุณยังมีผมอยู่ในใจ”

ดวงตาสีแดงของเขาเป็นประกายด้วยความคาดหวังอย่างแรงกล้า

เมเดลีนกำหมัดแน่น น้ำเสียงของเธอดูสงบ

“เจเรมี่ ปล่อยฉันนะ คุณควรกลับไปที่เกลนเดล”

นี่ไม่ใช่คำตอบที่ชายคนนั้นกำลังอยากได้ยิน ดวงตาของเขาเย็นชาเมื่อเขากดเมเดลีนไว้กับผนังเพื่อจูบเธออีกครั้ง

เมเดลีนคว้าแขนของชายคนนั้นเมื่อเธอรู้สึกว่าชายผู้นี้มีความคุกคามมากขึ้นเรื่อย ๆ “เจเรมี่ ไม่ คุณไม่...”

"ทำไมจะไม่ล่ะ? หืม? คุณไม่เคยปฏิเสธผมมาก่อน และแม้ว่าคุณจะไม่ต้องการ คุณก็ยังเชื่อฟังผม เป็นเพราะคุณหลงรักเฟลิเป้ที่ช่วยชีวิตคุณ ตอนนี้คุณเลยเกลียดผมมากใช่ไหม?”