บทที่ 855

เขาพยายามค่อย ๆ บังคับผู้หญิงคนนี้ให้ยอมรับตัวตนของเธอ แต่เขาไม่คาดคิดเลยว่าเธอจะกำลังเปิดเผยตัวเองอย่างไม่ลังเลใด

ขณะที่เขามองไปยังใบหน้าที่ทรงเสน่ห์และเย้ายวนเบื้องหน้าของเขา เขาก็อดที่จะคิดถึงใบหน้าที่หวานแหววและน่ารักจากความทรงจำของเขาไม่ได้

เฟลิเป้รู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาถูกแล่ด้วยมีดที่มองไม่เห็น เขายื่นมือออกไปและจับที่ข้อมือของเคธี่ แล้วดึงเธอเข้าหาเขา

“เกิดอะไรขึ้นกับหน้าของคุณ? ทำไมคุณถึงทำศัลยกรรมล่ะ? เพื่อที่คุณจะได้แสร้งเป็นคนแปลกหน้าต่อหน้าผมงั้นเหรอ?”

น้ำเสียงของเขาเยือกเย็นและสายตาของเขาดูเอาแต่ใจ

อย่างไรตาม ในแววตาของเคธี่ไม่มีความกลัวอีกต่อไปแล้ว ตรงกันข้าม เธอยิ้มเยาะอย่างดูถูก

“คุณวิทแมน คุณเข้าข้างตัวเองมากเกินไปนะ ฉันทำศัลยกรรมก็เพราะฉันถูกใครบางคนทำให้เสียโฉมต่างหาก”

รูม่านตาของเฟลิเป้หดเกร็งขณะที่ความโกรธปรากฏขึ้นในแววตาของเขา “คุณว่าไงนะ? คุณถูกทำให้เสียโฉมงั้นเหรอ? ใครเป็นคนทำ?”

“ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร แต่ฉันรู้ว่าใครเป็นต้นเหตุให้ฉันเสียโฉม”

‘ผมงั้นเหรอ?’

เฟลิเป้อึ้ง

ทันใดนั้น เขาก็จำได้ว่าเคธี่อาจจะเจอบางอย่างที่แย่กว่าการตกลงในน้ำหลังจากที่เธอกระโดดลงในแม่น้ำ

เมื่อเขาต้องการจะถาม เคธี่ก็หนีออกจากเงื้อมมือของเขาและเดินจากไป

เฟลิเป้คว้าเธอไว้ “ทำไมคุณถึงอยู่กับเจเรมี่ล่ะ?”

“ไม่ใช่เรื่องของคุณ” น้ำเสียงของเคธี่สงบ เธอไม่มีความชื่นชมต่อเฟลิเป้หลงเหลืออยู่ในแววตาอย่างที่เธอเคยมีมาก่อนอีกแล้ว

มือของเฟลิเป้ลอยหวืออยู่กลางอากาศ เขายอมรับท่าทีของแคธี่ที่มีต่อเขาในตอนนี้ไม่ได้

เขาเคยชินกับการที่เธอทำตัวดี ๆ กับเขา ปรากฏตัวต่อหน้าเขาอย่างร่าเริงและมีพลังเต็มเปี่ยม

เขาเคยชินกับความรู้สึกผิดของเธอที่มีต่อเขา

อย่างไรก็ตาม ในวินาทีนี้ เขารู้สึกราวกับว่าของที่ควรจะเป็นของเขาได้ถูกแย่งไปจากเขา