บทที่ 902

“ฉันจะให้เลขาฯ ของฉันตามเรื่องสัญญาให้คุณถ้ามีอะไรอื่นอีก”

หลังจากที่เธอกล่าวเช่นนั้น เธอก็ยิ้มและควงแขนของเจเรมี่

“สามีขา ไปข้างบนกันเถอะค่ะ”

“ได้ครับ”

เจเรมี่ยอมให้เมเดลีนเดินพาพวกเขาไปยังลิฟต์ก่อนที่เธอจะดึงแขนของเขา อย่างไรก็ตาม เขาก็ร้อนใจ

ลาน่ามองแผ่นหลังของเมเดลีนและเจเรมี่ เธอได้ยินคนรอบตัวเธอกำลังนินทาเธออยู่ เธอหยิบบุหรี่ไฟฟ้าอันเรียวยาวออกมาจากกระเป๋าและสูบมัน พลางพ่นควันสีขาวออกมาอย่างชำนาญ

“เอวลีน นายหญิงแห่งตระกูลมอนต์โกเมอรีสินะ” เธอยิ้มก่อนที่จะหันจากไป

ในลิฟต์ บรรยากาศในตอนนั้นหนาแน่นไปด้วยความเงียบสงัด

เจเรมี่มองใบหน้าที่สงบแต่ก็เยือกเย็นของเมเดลีนอย่างระมัดระวัง

“ลินนี่ เมื่อคืน...”

“คุณไม่ได้ต่อรองธุรกิจกับใครเมื่อคืนนี้ คุณไปเจอกับลาน่า คุณอยู่ค้างคืนด้วยกันใช่ไหม?” เมเดลีนตั้งคำถามในทันทีขณะที่มองไปยังชายซึ่งสงบปากสงบคำคนนั้น “หล่อนชอบคุณใช่ไหม?”

เจเรมี่ปฏิเสธไม่ได้ว่าลาน่ามีความคิดที่ไม่ดีต่อเขา แต่เขาให้คำมั่นอย่างจริงจังกับเมเดลีน “เอวลีน ผมจะไม่รักผู้หญิงคนไหนนอกจากคุณ”

เมเดลีนมองสายตาที่เสน่หาของเจเรมี่ก่อนที่จากนั้นเธอก็ถูกดึงเข้ามาในอ้อมแขนของเขาโดยการโอบกอด

เขากอดเธอ ลูบผมเธอ และจูบเธออย่างอ่อนโยน “ผมไม่ต้องการใครนอกจากคุณ”

เมเดลีนไม่ตั้งคำถามเขาอีกต่อไป เธอเชื่อในตัวเจเรมี่ แต่เธอไม่เชื่อใจลาน่า

หลังจากที่เจเรมี่ไปประชุม เมเดลีนก็ส่งภาพหน้าจอของ ‘สกู๊ปข่าว’ เช้าวันนี้ให้กับฟาเบียน ขอให้เขาดูแลพี่สาวให้ดี