บทที่ 910

เมเดลีนถูกผู้ชายคนอื่นรับตัวไปงั้นเหรอ?

“เขาเป็นสุภาพบุรุษคนหนึ่งที่สวมแว่นค่ะ ค่อนข้างหล่อเลย” พยาบาลคนนั้นได้อธิบายลักษณะของชายคนนั้นในทันที เตือนเจเรมี่ให้นึกถึงอดัม

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้เขาก็รู้ว่าอดัมไม่ใช่แค่หมออีกต่อไป

ถ้าเมเดลีนไปกับเขา เธอมีแต่จะลงเอยในสถานการณ์ที่อันตรายมากขึ้น

เขารีบโทรหาเมเดลีนในทันที แต่สายก็ถูกตัด

ในรถคันหนึ่ง เมเดลีนมองไปที่หน้าจอที่มืดลงและปิดโทรศัพท์

อดัมชำเลืองมองเมเดลีนขณะที่รอยยิ้มซึ่งหายากปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันหล่อเหลาและเหมาะสมของเขา “คุณไม่ห่วงว่าเจเรมี่จะหาคุณไม่เจอถ้าคุณตามผมออกมาแบบนี้บ้างเหรอครับ?”

เมเดลีนหัวเราะคิกคัก “ตอนนี้เขาอยากจะเจอผู้หญิงคนอื่นมากกว่า”

อดัมแสร้งทำเป็นสับสน “ผู้หญิงคนอื่น?”

เมเดลีนไม่ได้พูดอะไรต่อไปอีก และเพียงมองไปนอกหน้าต่างรถ หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เธอก็เห็นรถที่คุ้นเคยในกระจกมองข้าง

มันคือรถของเจเรมี่

สมองของเมเดลีนเต็มไปด้วยภาพที่คลุมเครือของเจเรมี่และลาน่า เธอหันไปมองอดัม

“ด็อกเตอร์บราวน์คะ ได้โปรดขับให้เร็วขึ้นหน่อย”

อดัมเหลือบมองกระจกมองข้างอย่างรู้ทันและเร่งความเร็วขึ้น

อย่างไรก็ตาม เจเรมี่ก็เร็วขึ้นอีก เมื่อผ่านสี่แยก เขาก็เร่งความเร็วและปาดหน้ารถของอดัม บังคับให้อดัมหยุด

เมเดลีนอยากให้อดัมเลี้ยวกลับและไป แต่เธอก็เห็นลิเลียนและแจ็คสันกำลังลงจากรถของเจเรมี่

เจเรมี่เดินเข้าไปด้วยท่าทีที่เคร่งขรึม

ท่าทีของเธอเปลี่ยนไปในทันที และเธอก็รีบปลดเข็มขัดนิรภัย