บทที่ 928

อย่างไรก็ตาม ความเจ็บปวดยังคงมาเป็นระลอก ทันใดนั้นเมเดลีนรู้สึกว่าทุกอย่างตรงหน้าเธอค่อย ๆ เริ่มมืดมัว

ในตอนนั้นเมื่อเธอกำลังจะล้มลงบนพื้น เธอก็จับร่างสีดำที่เข้ามาใกล้เธออย่างรวดเร็วก่อนที่ร่างนั้นจะคว้าเธอไว้ได้อย่างมั่นคง…

“เจเรมี่ เจเรมี่…”

เมเดลีนยังคงส่งเสียงเรียกชื่อของเจเรมี่อย่างไม่รู้ตัว และทันใดนั้นเอง เธอก็ได้ยินใครบางคนเรียกเธอด้วยความกังวล

“เอวลีน ตื่นแล้วเหรอ? เอวลีน”

เมเดลีนลืมตาในทันทีและเห็นเอโลอิสกำลังมองเธออย่างใจจดใจจ่อ

เธอมองไปรอบ ๆ และตระหนักได้ว่าเธออยู่ในโรงพยาบาล

“เอวลีน ขอบคุณพระเจ้าที่ลูกโอเค” เอโลอิสถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่ก็ยังกังวลอยู่ “ทำไมจู่ ๆ ลูกถึงเป็นลมไปล่ะ? แม่ห่วงมากว่าลูกจะเกิดอุบัติเหตุ”

เมเดลีนคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่เธอจะหมดสติและหัวใจเธอก็เต้นแรงอีกครั้ง “หนูเห็นเจเรมี่ค่ะ”

“อะ อะไรนะ?!” เอโลอิสตกใจและคิดว่าเธอหูแว่ว “เอวลีน ลูกเพิ่งพูดว่าลูกเห็นเจเรมี่ใช่ไหม?”

“ใช่ หนูเห็นเขา” เมเดลีนพยักหน้ายืนยันขณะที่น้ำตาร้อน ๆ ก็ไหลลงจากหางตาของเธอ “เขายังมีชีวิตอยู่ค่ะ แม่ เขายังมีชีวิตอยู่ เขาไม่ได้ทิ้งหนูไป”

เมื่อเธอกล่าวเช่นนั้น แววตาของเมเดลีนก็เป็นประกาย หัวใจของเธอมีความรู้สึกตื่นเต้นที่บรรยายไม่ได้

‘เจเรมี่ ตราบใดที่คุณยังมีชีวิตอยู่ ฉันไม่ถือสาถ้าคุณจะลืมฉันไป’

‘ฉันจะทำให้คุณจำทุกอย่างได้อย่างแน่นอน ฉันสัญญา’

เมเดลีนคิดว่าร่างสีดำที่วิ่งเข้ามาหาเธอก่อนที่เธอจะหมดสติไปเป็นเจเรมี่ แต่หลังจากที่ได้ยินสิ่งที่เกิดขึ้นจากเอโลอิส เธอก็รู้ว่าเขาคือ ไรอัน

เมเดลีนโทรหาไรอันเพื่อแสดงความขอบคุณ

หลังจากที่ถูกปล่อยตัวออกจากโรงพยาบาล เธอก็ขอให้เคนสืบหาเจเรมี่ที่เธอเพิ่งจะเห็นคนนั้น อย่างไรก็ตาม เธอก็ได้รู้ว่าแท้ที่จริงแล้วชายคนนั้นคือฮานส์

เรื่องเกี่ยวกับฮานส์ของลาน่าดูเหมือนจะสอดคล้องกัน เขาเป็นแค่คนแปลกหน้าที่หมอได้ทำศัลยกรรมพลาสติกเพื่อทำให้เขาดูเหมือนกับเจเรมี่

อย่างไรก็ตาม เมเดลีนยังคงไม่เชื่อ

ถ้าเฟลิเป้สามารถสร้างตัวตนปลอมที่ไร้ร่องรอยได้ในตอนนั้น ลาน่าก็ทำได้เช่นกัน