บทที่ 985

ลาน่าสับสน เธอรู้สึกว่าทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผน

มันยังโอเคหากคนที่หลอกเธอคือเมเดลีน แต่เกิดอะไรขึ้นกับเจเรมี่?

ลาน่าไม่เข้าใจและโกรธเคืองเป็นอย่างมาก “ฮานส์ เกิดอะไรขึ้น? คุณตบฉันทำไม?”

สายตาเจเรมี่จ้องมาดั่งคมมีด “เธอก่อความวุ่นวายในงานเลี้ยงครบรอบบริษัทของฉัน แล้วยังพาผู้หญิงหน้าไม่อายมาสร้างปัญหาให้ภรรยาฉันอีก ถ้าฉันไม่ตบ ก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่า เจเรมี่ วิทแมน”

“อะ อะไรนะ?” ลาน่ารู้สึกอึ้งอีกครั้ง

เจเรมี่ วิทแมน!

เขาเรียกตัวเองว่า เจเรมี่ วิทแมน!

เขาเรียกเมเดลีนว่าภรรยา!

ความทรงจำของเขากลับมาแล้วเหรอ?

ตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมเธอไม่รู้เรื่องอะไรเลย?

ลาน่ามองแววตาของชายหนุ่มที่เย็นชาขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา แต่ไม่ว่าอย่างไรเธอก็ยังคงยิ้มอวดดีออกมา “ฮานส์ อย่าล้อฉันเล่นแบบนี้นะ คนที่คุณควรจะตบคือ เอวลีน มอนต์โกเมอรี! ฉันเป็นคนรักของคุณนะ”

“เธอคิดว่าตัวเองมีค่าพอที่จะเป็นผู้หญิงของฉันเหรอ?” เจเรมี่เอ่ยอย่างเหยียดหยาม “ตอนที่ฉันความจำเสื่อม เธอล้างสมองฉันด้วยข้อมูลและความทรงจำจอมปลอมพวกนั้น เธอคิดว่าฉันจะอยู่แบบนี้ไปตลอดอย่างนั้นเหรอ?”

นัยน์ตาคมเข้มของเขาจ้องมองมาที่ลาน่า

“หยุดฝันกลางวันได้แล้ว คนเดียวที่ฉันรักที่สุดในโลกคือภรรยาของฉัน เอวลีน มอนต์โกเมอรี เท่านั้น”

อะไรนะ?

ลาน่ารู้สึกเหมือนถูกใครสักคนราดน้ำแข็งใส่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ร่างบางของเธอสั่นเทาด้วยความโกรธและอยากจะใช้ปืนฆ่าเอวลีนเสียเดี๋ยวนี้

คาเลนจับมือของเมเดลีนด้วยความดีใจ “เอวลีน ได้ยินแล้วใช่ไหม? ตอนนี้เจเรมี่จำทุกอย่างได้แล้วใช่ไหม? เขาบอกว่าเธอคือภรรยาของเขา!”

เมเดลีนยิ้มจาง ๆ เมื่อได้ยินคาเลนเอ่ยแบบนั้น