บทที่ 986

คาเลนถอนหายใจ “เธออยู่ที่เลานจ์ คงกำลังป้อนนมลูกอยู่จ้ะ”

เมื่อได้คำตอบเจเรมี่ก็รีบวิ่งตามออกไปที่เลานจ์อย่างรวดเร็ว

เมื่อเขาเห็นป้ายสัญลักษณ์การให้นมบุตรที่หน้าประตู ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้แล้วยกมือขึ้น

เขาอยากจะเคาะ แต่ก็ลังเล

แต่ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจเคาะประตู

เสียงของเมเดลีนตอบรับมาจากด้านใน “คุณแม่เหรอคะ? เข้ามาได้เลยค่ะ”

เจเรมี่รู้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจผิดว่าเขาคือคาเลน แต่เขาก็ตัดสินใจที่จะเดินเข้าไปข้างใน

เมเดลีนไม่ได้กำลังให้นมบุตรอยู่ แต่เธอก็หันหลังให้กับเขา ดูเหมือนว่าเธอจะกำลังเปลี่ยนแพมเพิสให้ลูกน้อย

“รบกวนคุณแม่หยิบทิชชู่เปียกให้ทีได้ไหมคะ? มันอยู่ในกระเป๋า”

เธอไม่เห็นว่าเป็นใครเดินเข้ามา เพราะความสนใจของเธอจดจ่ออยู่กับลูกน้อยที่ต้องการเปลี่ยนแพมเพิส

เมื่อเจเรมี่ส่งทิชชู่เปียกให้กับเธอ หญิงสาวก็รู้สึกได้ทันที

แววตาที่อ่อนโยนของเธอเปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว เมื่อต้องเผชิญกับผู้ชายตรงหน้า

เธอโยนทิชชู่เปียกลงบนพื้น แล้วไปหยิบเอาอันใหม่มาเช็ดให้ลูกน้อย

เจเรมี่รู้สึกใจสลายเมื่อเห็นท่าทางที่เธอรังเกียจเขา

เมเดลีนปฏิเสธเขา หลังจากที่เปลี่ยนแพมเพิสและแต่งตัวให้ลูกเสร็จ เธอก็เตรียมที่จะเดินจากไป

แต่เมื่อลุกขึ้นยืน เจเรมี่ก็เข้ามาโอบกอดเธอจากทางด้านหลัง

“ลินนี่”

เขาเรียกชื่อเธออย่างอ่อนโยน แววตาเต็มไปด้วยความเสน่หาและอยากจะขอโทษ