บทที่ 998

เธอบอกไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา แต่ดูเหมือนว่าเขากำลังเจ็บปวดเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มถามตัวเองด้วยคำถามเดิมซ้ำ ๆ แล้วเดินไปเดินมา แววตาที่เคยเฉียบคมและชาญฉลาดในตอนนี้กลับมืดมน

ไม่นานเจเรมี่ก็หยิบเอกสารการหย่าจากพื้นขึ้นมาฉีกออกเป็นชิ้น ๆ ต่อหน้าเมเดลีน

“ลินนี่ ผมไม่อยากหย่ากับคุณ คุณจะได้เป็นภรรยาของผมตลอดไป”

“ผมจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับคุณและพุดดิ้งอีก ผมจะคอยดูแลพวกคุณอยู่ข้างนอก”

“...”

เมเดลีนนั่งลงบนเตียงด้วยความมึนงง เธอมองแผ่นหลังของเจเรมี่โดยที่ยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

หลังจากที่สติสัมปชัญญะกลับมา เธอก็รู้สึกราวกับว่าความเจ็บปวดจากหัวใจได้ลุกลามไปทั่วทั้งตัว

เธอไม่รู้ว่าเจเรมี่จะเฝ้าประตูตลอดทั้งคืนหรือเปล่า แต่เธอก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่หน้าประตู

เจเรมี่เดินไปมาที่หน้าประตู ในขณะที่มือก็กำแน่นและคลายออกซ้ำ ๆ

เขาอยากจะสูบบุหรี่อีกแล้ว

ราวกับว่าความหงุดหงิดที่เขามีจะสามารถคลายลงได้ด้วยการสูบบุหรี่เท่านั้น

หากเขาไม่มีเหตุผลและสติเหลืออยู่ วันนี้เขาอาจบังคับให้เมเดลีนทำในสิ่งที่เธอไม่ต้องการ

'ทำไมถึงเป็นแบบนี้?'

เจเรมี่รู้สึกสับสน

ก่อนเกิดอุบัติเหตุเมื่อวานนี้ เขาเห็นเมเดลีนยิ้มให้ขณะที่เขาอยู่ในอาการสับสน

เมื่อกี้เห็นได้ชัดว่าเมเดลีนกำลังตอบโต้ แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขากลับรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ รู้สึกด้วยซ้ำว่าเมเดลีนอาจจะแสร้งทำเป็นตอบโต้ ทว่าเธออาจจะต้องการสิ่งนี้เช่นเดียวกัน

เจเรมี่มองดูนิ้วของเขาโดยไม่รู้ตัว

บุหรี่

ในที่สุดเขาก็จำได้ว่ามีอะไรผิดปกติ และเขาก็เห็นอะไรบางอย่างชัดเจนขึ้นอีกครั้ง

…