บทที่ 8

ในเวลาไม่ถึงชั่วโมง น้องชายของสวีอู่ก็ตายซึ่งมันทำให้เขารู้สึกโกรธแค้น ข่าวแพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองเซี่ยชวนรวมไปถึงมณฑลทั้งสาม!

โลกใต้ดินแห่งมณฑลทั้งสามราวกับเกิดแผ่นดินไหวไปชั่วขณะ!

กองกำลังชุดเทาที่ได้ระดมพลเอาไว้เกือบหมดแล้วมุ่งหน้าสู่เมืองเซี่ยชวน!

ยามดึกดื่นเที่ยงคืน

ณ บ้านของหัวหน้าทีมหลิวประจำหน่วยลาดตระเวนเมืองเซี่ยชวน

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องปลุกให้เขาตื่นจากหลับใหล หัวหน้าทีมหลิวรับสายอย่างหมดความอดทน "มีเรื่องอะไร!"

"หัวหน้าทีมหลิว... เกิดเรื่องแล้วครับ! ผมไม่รู้ว่าใครมันตาไร้แววฆ่าน้องชายของสวีอู่ตาย! ผมได้ยินมาว่าตายอนาถเชียวล่ะ แถมยังได้ยินเสียงแผดร้องดังไปทั่วทั้งย่านอีกต่างหาก!"

ศีรษะของหัวหน้าทีมหลิวส่งเสียงอื้ออึง!

เขาหายง่วงเป็นปลิดทิ้งขึ้นมาทันที!

เขากระโดดผลุงจากเตียงลงสู่พื้นทันที จากนั้นก็ดวงตาเบิกกว้างแล้วถามว่า "เกิดเรื่องอะไรขึ้น? ใครมันเป็นคนทำ! รนหาที่ตายแล้วใช่ไหม?"

"ผมก็ไม่รู้หรอกครับ! ในมณฑลทั้งสามยังจะมีใครกล้าแตะต้องน้องชายของเขาอีก ผมล่ะสงสัยจริง ๆ เชียว!"

"ใครมันจะไม่รู้บ้างว่าสมัยก่อนต้าหู่ผู้เป็นน้องชายได้ช่วยชีวิตของสวีอู่เอาไว้หลายครั้งหลายครา? สายสัมพันธ์ระหว่างสองพี่น้องแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าทองคำ การแตะต้องต้าหู่ก็เท่ากับแตะต้องสุสานบรรพชนของสวีอู่! วันนี้ถึงกับมีคนกล้าแตะต้องขึ้นมาจริง ๆ!"

"คนผู้นี้ไม่กลัวตาย มิหนำซ้ำยังอยากก่อปัญหาให้กับพวกเราด้วย! ผมได้ยินมาว่าสวีอู่ถึงกับเรียกให้สี่ราชันย์สวรรค์กลับมาด้วยล่ะ!"

"อะไรนะ!"

หัวหน้าทีมหลิวรู้สึกตื่นตกใจมากเสียจนรีบเอ่ยขึ้นมาว่า "คุณรีบไปเรียกทุกคนเดี๋ยวนี้เลย! ผมอยากจัดประชุมฉุกเฉิน! เดี๋ยวนี้เลย!"

"ครับ!"

หลังจากวางสายแล้ว หัวหน้าทีมหลิวก็นั่งลงบนเตียง แผ่นหลังชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็น ๆ...

ภรรยาร่วมเรียงเคียงหมอนลืมตาขึ้นมองเขาที่เป็นแบบนี้ จากนั้นเธอก็เอ่ยถามเสียงเบาว่า "เฒ่าหลิว คุณเป็นอะไรหรือเปล่า? มีคดีใหญ่งั้นเหรอ?"

หัวหน้าทีมหลิวพูดเสียงสั่น "ใหญ่สิ! ออกจะใหญ่เกินไปด้วยซ้ำ!"

ภรรยากลอกตาด้วยความไม่พอใจ "จะใหญ่สักแค่ไหนกันเชียว? ถึงขนาดฟ้าถล่มเลยไหมเล่า?"

"น่ากลัวยิ่งกว่าฟ้าถล่มเสียอีก... น้องชายของสวีอู่ตายแล้วน่ะสิ!"

"อะไรนะ?!" ภรรยาลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ

ในตอนนั้นเอง

ณ ห้องชั้นบนสุดของสตาร์ ไนท์คลับ

ชายผู้มีชื่อเสียงแห่งเมืองเซี่ยชวนที่มีสมญานามว่าบอสโหวกำลังผลัดกันดื่มกับสาว ๆ อยู่ในห้องด้วยความสำราญใจ เขามีความสุขมากทีเดียว!

ยามที่อารมณ์พุ่งทะยานสูงขึ้น ชายหนุ่มที่อยู่นอกประตูก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าหม่นคล้ำ "บอสครับ เกิดเรื่องแล้ว... น้องชายของสวีอู่ตายแล้วครับ..."

บอสโหวรู้สึกตื่นตระหนกเสียจนผลักหญิงสาวข้างกายออกไป "แกว่ายังไงนะ? ต้าหู่ตายแล้วงั้นเหรอ?"

"มันตายแล้วกลายเป็นก้อนเนื้อเละ ๆ จากนั้นก็ถูกส่งมาไว้หน้าบ้านของสวีอู่..."