ตอนที่ 1268

ผสานจิตแห่งยอดเต๋า!

ณ ตรงนี้ไม่มีใครเข้าใจเต๋าลึกซึ้งไปกว่าคุนหวูแล้ว

แม้วรยุทธหลอมกลั่นของเย่หยวนจะดูเรียบง่ายจนชวนง่วงนอน แต่ทุกกระบวนเคลื่อนไหวกลับเปลี่ยนไปเสน่ห์แห่งเต๋า

เหล่าลูกศิษย์ของเย่หยวนต่างอุทานขึ้นด้วยความฉงนใจเจือเลื่อมใส เพราะพวกเขาไม่สามารถเข้าถึงเต๋าของเย่หยวนได้เลย

ระดับของทั้งสองฝ่ายห่างชั้นกันมากเกินไป

คุนหวูไม่รู้จักการหลอมกลั่นโอสถ แต่เท่าที่ได้ยินจากคำอุทานของเหล่าลูกศิษย์เย่หยวน เขาก็สามารถสันนิฐานได้ทันทีว่า สิ่งที่เย่หยวนกำลังสำแดงใช้อยู่คือวรยุทธหลอมกลั่นขั้นพื้นฐานที่สุด

แต่แน่นอน สิ่งที่เย่หยวนกำลังใช้จริงๆนั้นมันไม่ใช่วรยุทธหลอมกลั่นขั้นพื้นฐานที่สุดอย่างที่คิด

มันดูขัดแย้งกันไปหมด สูงสุดคืนสู่สามัญ

นี่แหละคือ…เคล็ดสดับฟ้าสิบย่านสวรรค์!

“หุหุ น่าสนใจเลยทีเดียว! เด็กคนนี้อาจทำสำเร็จก็เป็นได้!”

คุนหวูกล่าวขึ้นพลางหัวเราะเล็กน้อย

เสี่ยวหลู่หยานพลันได้ยินคำกล่าวนั้นพอดี ยามนี้นางกลั้นใจรวบรวมความกล้าทั้งหมดและเอ่ยถามไปว่า

“ท่านอาวุโสนั้นหมายความอย่างไร? ผู้เยาว์เห็นว่าอาจารย์กำลังสำแดงใช้วรยุทธหลอมกลั่นระดับหนึ่งอยู่ เพียงแรกเห็นก็ทราบทันที! แล้วเช่นนี้…อาจารย์จะหลอมกลั่นโอสถท้าทายสวรรค์ได้สำเร็จหรือไม่?”

ทุกคนต่างเงี่ยหูฟังโดยพร้อมใจ รอฟังคำตอบที่ออกจากปากของคุนหวู

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับอิ้งหมัวหู่ ก่อนหน้าเขาเพิ่งฟังมาว่า เย่หยวนได้สร้างวรยุทธหลอมกลั่นชนิดใหม่ทีทรงประสิทธิภาพยิ่งกว่า นั้นคือ เคล็ดสดับฟ้าสิบย่านสวรรค์ แต่สิ่งที่เขาเห็นในตอนนี้กลับเป็น วรยุทธหลอมกลั่นขั้นพื้นฐานที่สุดแทน

เขาทราบดีว่า เย่หยวนมิได้ล้อเล่นแน่นอน แต่ก็ไม่สามารถแยกแยะได้เลยว่า วรยุทธที่เย่หยวนสำแดงใช้อยู่ในขณะนี้ แตกต่างจากวรยุทธหลอมกลั่นระดับหนึ่งอย่างไร?

“วรยุทธหลอมกลั่นระดับหนึ่ง? ฮ่าฮ่า! ผิดแล้ว,ผิดแล้ว! อาจารย์ของพวกเจ้าได้สำเร็จถึงจุดที่เรียกว่า เห็นภูเขาเป็นภูเขา เห็นธารน้ำเป็นธารน้ำแล้ว สูงสุดคืนสู่สามัญ สรรสร้างแต่งเติมจนสวยหรูเพียงใด แต่ท้ายที่สุดแก่นแท้คือแท้จริง ขุมพลังที่พรั้งพรูออกมา มันต่างระดับชั้นเกินไปจนพวกเจ้าไม่สามารถสัมผัสได้”

คุนหวูกล่าวขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะ

ดวงเนตรไสวงามคู่นั้นของเสี่ยวหลู่หยานส่องสว่างขึ้นทันใด นางพยายามพินิจครุ่นคิดอย่างละเอียดทว่ามิอาจเข้าใจ เช่นนั้นจึงกล่าวต่อว่า

“ท่านอาวุโสโปรดแถลงไขให้ผู้เยาว์!”

คุนหวูเหลียวมองนางเล็กน้อยพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า

“เรามิอาจบรรลุเป้าหมายได้โดยไม่ทำอะไรเลย และมิอาจบรรลุเป้าหมายได้เช่นกันหากข้ามขั้นตอน ทุกอย่างต้องเป็นไปทีละเล็กละน้อย แม่น้ำไม่สามารถถือกำเนิดขึ้นได้ในวันเดียว มันจำต้องสั่งสมธารน้ำหลายหลากสายผสานรวม แม้ข้าจะไม่รู้เรื่องการหลอมกลั่นโอสถ แต่จุดหมายของเต๋าล้วนบรรจบลง ณ จุดเดียวกัน และข้าสามารถสัมผัสถึงเต๋าของอาจารย์เจ้าได้อย่างชัดเจน! วรยุทธหลอมกลั่นระดับหนึ่งคือวรยุทธขั้นพื้นฐานที่สุด และนั้นยังมีรากฐานแห่งเต๋าซ่อนเร้นอยู่ด้วย เมื่อผู้คนฝึกปรือถึงระดับสูง เวลาก้มมองลงมาย่อมเห็นทัศนียภาพที่กว้างกว่าผู้คนในระดับต่ำเสมอ!”

เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้น พวกเขาได้แต่จับจ้องดั่งคนโง่งม!

มีเพียงพวกเขาที่ตระหนักดีเยี่ยม โลกที่เย่หยวนยืนอยู่ช่างแตกต่างจากพวกเขาโดยสิ้นเชิง

ซึ่งโลกที่เย่หยวนกำลังยืนอยู่นี้ก็ไม่สามารถสรรหาคำใดมาพรรณนาได้เลยเช่นกัน

พวกเสี่ยวหลู่หยานทั้งสามต่างสบสายตากันไปมา พลางคลี่ยิ้มเจื่อนแสนขื่นขม

ที่เย่หยวนเรียกพวกเขาออกมาก็เพื่อต้องการใหรับรู้ถึงศาสตร์แห่งโอสถในอีกระดับที่แตกต่าง

แต่น่าเสียดาย พวกเขาจะเฝ้าดูศึกษาได้อย่างไร ในเมื่อเย่หวนใช้เพียงวรยุทธหลอมกลั่นระดับหนึ่งเท่านั้น

พวกเขาทั้งสามล้วนถูกกวดขันอย่างหนักโดยเย่หยวน และคุ้นชินกับวรยุทธหลอมกลั่นระดับหนึ่งเป็นอย่างดี

ความเชี่ยวชาญของทั้งสามได้บรรลุถึงอาณาจักรบรรพกาลนานแล้ว

เฉพาะเสี้ยวอึดใจนี้ พวกเขากลับเพิ่งตระหนักได้ว่า แท้ที่จริงแล้ว เส้นทางแห่งโอสถยังคงอีกยาวไกลนัก

แต่ละวันที่พ้นผ่าน ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม พริบตาเดียวสิบวันผ่านไป

ในระยะสิบวันมานี้ กลับไม่มีสิ่งใดน่าตื่นเต้นเลยสักนิด

เย่หยวนยังคงใช้วรยุทธขั้นพื้นฐานที่สุดเพื่อหลอมกลั่นโอสถ เขามิได้มีท่าทีรีบร้อนใดๆ

อย่างไรก็ตาม สีหน้าการแสดงออกของพวกเสี่ยวหลู่หยานและคนอื่นๆต่างดูเอาจริงเอาจังอย่างยิ่ง

เย่หยวนกำลังหลอมกลั่นสมุนไพรวิญญาณทั้งเก้าชนิดไปพร้อมๆกัน ซึ่งเขาก็สามารถทำได้สำเร็จจริงๆภายในเวลาสิบวัน

ในที่สุดพวกเขาก็เริ่มเข้าใจถึงความหมายในคำกล่าวของคุนหวู

หากนี่เป็นแค่วรยุทธหลอมกลั่นระดับหนึ่งจริงๆ นั้นจะไม่สามารถหลอมกลั่นสมุนไพรวิญญาณทั้งเก้าชนิดได้ในเวลาเดียวกัน

ยิ่งไปกว่านั้นเอง ภายในหัวเชื้อของสมุนไพรวิญญาณทั้งเก้าชนิดยังผสมผสานกับสมุนไพรวิญญาณอื่นๆนับร้อยชนิด ความยากในการควบคุมทุกอย่างให้สมดุลกัน มันยากพอๆกับการขึ้นสวรรค์

สิบวันมานี้ได้พิสูจน์แล้วว่า เย่หยวนมิได้กล่าวผิดแต่อย่างใด

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นภาพฉากที่ผู้คนไม่กล้าจินตนาการ

ศาสตร์แห่งโอสถของเย่หยวนสูงล้ำเกินขอบเขตรความเข้าใจของทุกคนไปแล้ว

ลึกซึ้งเกินไป!

ทันใดนั้นเอง สีหน้าการแสดงออกของทุกคนพลันแปรเปลี่ยนในบัดดล มวลเมฆากลุ้มหนาเข้ารวมตัวกันเหนือน่านฟ้า รัศมีสุริยันสีทองอร่ามสาดกระจายลงมาแพร่ประกายสวยงาม เสมือนว่ากำลังจะมีปรากฏการณ์บางอย่างเกิดขึ้น