ตอนที่ 1269

ยอดเต๋าแห่งโอสถ!

“พี่ใหญ่หยวน!”

“พี่ใหญ่!”

“ท่านอาจารย์!”

……………………

หลากหลายสุ้มเสียงตะโกนดังลั่นพร้อมเพรียงด้วยความวิตกกังวลสุดขีด

กระทั้งหม้อหลอมราชามังกรที่เป็นเครื่องรางศักดิ์สิทธิ์เสมือนยังไม่สามารถทนต่อขุมพลังนี้ได้ จนระเบิดไม่เหลือซาก!

เศษหม้อหลอมราชามังกรชิ้นเล็กน้อยน้อยกระจัดกระจายไปทั่วทุกหนแห่ง แรงระเบิดซัดดีดกระเด็นใส่ทุกคนโดยรอบอย่างแรง

คุนหวูเพียงโบกมือเล็กน้อย ป้องปัดเศษหม้อหลอมและแรงระเบิดเบี่ยงวิถีออกไป

แต่นั้นมิใช่สาระสำคัญไม่!

สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือ หากปราศจากหม้อหลอมแล้ว เย่หยวนยังจะหลอมกลั่นโอสถได้อย่างไร?

เมื่อทุกคนพยายามเพ่งมองเบื้องหน้าโดยละเอียด พวกเขาก็อดประหลาดใจมิได้!

ตรงหน้าเย่หยวนปรากฏเป็นพลังไร้สภาวะประกอบรวมกันคล้ายแผนภาพไท่จี๋

ซึ่งใจลางแผนภาพไท่จี๋ปรากฏเป็นหัวเชื้อสมุนไพรวิญญาณทั้งเก้าที่กำลังถูกขัดเกลาให้บริสุทธิ์โดยเพลิงบัวฟ้าขจัดจันทร์ขาวอยู่!

แผนภาพไท่จี๋นี้มีความซับซ้อนอย่างหาที่เปรียบไม่ เย่หยวนใช้เวลาสรรสร้างสิ่งนี้ก่อนที่หม้อหลอมราชามังกรจะระเบิด

เย่หยวนในปัจจุบันเข้าสู่สภาวะเข้าญาณ ดำดิ่งสู่ห้วงสมาธิขั้นสุด

ทั้งๆที่เย่หยวนกำลังหลอมกลั่นโอสถอยู่ต่อหน้าต่อตา ทว่าเสี่ยวหลู่หยานและที่เหลือทั้งหมดดั่งรู้สึกฝันไป

มันราวกับว่า เย่หยวนไม่ได้ยืนอยู่ตรงหน้าจริงๆ!

แต่ความคลุมเครือเช่นนี้ ทำให้พวกเขาทุกคนกลายเป็นคนโง่งมในบัดดล

เย่หยวนที่พยายามอย่างหนัก ทั้งหมดก็เพื่อให้กำเนิดศาสตร์แห่งสวรรค์!

ปรากฏการณ์เช่นนี้ช่างน่าเหลือเชื่อเกินไป

“ยอดเต๋าแห่งโอสถ! นั้นมันยอดเต๋าแห่งโอสถในตำนาน! ฮ่าฮ่าฮ่า…ข้าไม่คิดไม่ฝันเลยว่า เรื่องมหัศจรรย์เช่นนี้จะเกิดขึ้นจริงในดินแดนของตาแก่จอมเทพนิรันดร์นี่! ตาแก่ หน่อ ตาแก่…กระทั้งข้ายังคาดไม่ถึง โลกที่กำลังล้มสลายของเจ้ากลับสามารถให้กำเนิดยอดบุคคลเช่นนี้ได้! ข้าหวังว่าเจ้าจะเห็นภาพฉากนี้บนสรวงสวรรค์ เด็กคนนี้ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ!”

ทันทีทันใด คุนหวูโพล่งหัวเราะลั่นด้วยความชอบใจ

เสี่ยวหลู่หยานและที่เหลือหันควับตามเสียงหัวเราะด้วยความประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่า ทุกคนในยามนี้กำลังฉงนใจอย่างยิ่งว่าเกิดอะไรขึ้นกับเย่หยวนกันแน่

“ท่านอาวุโส ยอดเต๋าแห่งโอสถคืออะไร…โปรดแถลงไขให้ทราบ?”

เสี่ยวหลู่หยานเอ่ยถามขึ้นด้วยความงุนงง

สายตาของคุนหวูที่กำลังจับจ้องเย่หยวนแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ก่อนหน้านี้เขายังกล่าวชื่นชมเย่หยวนไม่หยุดปาก ทว่ายามนี้กลับเงียบเสียงลงในบัดดล

ไม่มีแม้แต่จะปริปากเอ่ยใดๆออกมา

คุนหวูมีอายุเท่าใดเกรงว่ามีเพียงสวรรค์ที่ทรงทราบ และเขาจะต้องดำรงอยู่มาเนินนานเพียงใดถึงสามารถเผ้าดูหลากหลายชีวิตตั้งแต่ดินแดนพฤกษานิรันดร์ถือกำเนิดและใกล้ดับสูญอย่างในปัจจุบัน?

ในสายตาของเขา สิ่งมีชีวิตบนดินแดนพฤกษานิรันดร์กลับไม่นับเป็นอันใดเลย

เวลานี้ไม่มีใครทราบ คุนหวูกำลังนึกคิดอย่างไร

“เห็นแผนภาพไท่จี๋ตรงนั้นไหม?”

คุนหวูกล่าว

เสี่ยวหลู่หยานยืนแข็งทื่อไปครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า

“ผู้เยาว์เห็น นั้นคงเป็นค่ายกลที่ท่านอาจารย์สร้างขึ้นสำหรับหลอมกลั่นโอสถ?”

คุนหวูหัวเราะเล็กน้อยและกล่าวว่า

“ค่ายกล? ฮ่าฮ่าฮ่า…นั้นไม่ใช่ค่ายกล! มันคือศาสตร์แห่งสวรรค์ของดินแดนพฤกษานิรันดร์ เป็นศาสตร์แห่งสวรรค์ที่ยังหลงเหลืออยู่!”