ตอนที่ 1958 ตาข้า!

“อาจารย์ ที่เขากล่าวมานั้นเป็นความจริงหรือ?” เจียนเฉินถามขึ้นด้วยท่าทางสั่น

ภายในพริบตานี้ภาพลักษณ์อันยิ่งใหญ่สูงส่งของเจียนหงเซียวในจิตใจของเขาได้พังทลายลงไปอย่างที่ไม่อาจยอมรับได้

เมื่อได้ยินคำด่าว่ามากมายเช่นนั้นแล้ว เขาถึงขั้นอับอายที่เป็นคนรู้จักกับเจียนหงเซียวเสียด้วยซ้ำ

เจียนหงเซียวได้แต่เงยหน้ามองดูท้องฟ้าด้วยท่าทางแสนคิดถึงอดีตอันห่างไกล

ในสุดท้ายเขาก็พยักหน้าออกมาอย่างแผ่วเบา “ที่เขาว่ามามันก็ไม่ผิด อาจารย์เจ้านี้… เป็นคนบาปแห่งวังดาราจริงๆ!”

เจียนเฉินมองดูเจียนหงเซียวอย่างไม่อยากเชื่อสายตานั้นราวกับว่าพวกเขาทั้งสองไม่เคยรู้จักมักจี่กันมาก่อน

“ทำไม? เหตุใดท่านจึงไม่เคยบอกข้ามาก่อนเลยเล่า?!” เจียนเฉินร้องบอก

เจียนหยุนที่หัวเราะอยู่ด้านข้างจึงพูดขึ้นขัด “หากเขาบอกเจ้าแล้วเจ้าจะยังกราบเขาเป็นอาจารย์หรือ? คนเช่นนี้ หึๆ ไม่สมควรจะได้มีศิษย์ใดๆ ทั้งสิ้น! ส่วนเจ้าเด็กคนนี้เองการมาคบรู้จักกับคนเช่นนี้มันก็จะทำให้เจ้าต้องลำบากไปด้วยอย่างแน่นอน!”

ส่วนครึ่งหลังนั้นเขาหันไปพูดบอกเย่หยวน

เมื่อเย่หยวนได้ยินเขาก็แสดงสีหน้ารังเกียจและเดินห่างออกไปหาเจียนหยุน ราวกับว่าเขานั้นรังเกียจตัวเจียนหงเซียวอย่างมาก

“ที่พี่ท่านว่ามามันก็ถูก ข้าเองก็ถูกเขาหลอกเช่นกัน เหตุผลที่ข้าติดตามเขามายังยอดเมืองหลวงจักรพรรดินี้ก็เพื่อที่จะตามหาใครสักคนมาทำนายดวงชะตาให้ข้า แต่เขานั้นกลับไม่มีปัญญาจะทำมันได้ในตอนนี้” เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป

เมื่อเจียนหงเซียวได้ยินเช่นนั้นเขาก็ยิ้มออกมาอย่างเดียวดาย

ในตอนนี้แม้แต่เย่หยวนก็ยังไม่คิดเข้าข้างเขาแล้ว

เขานั้นไม่นึกไม่ฝันเช่นกันว่าวินาทีที่เข้าเมืองมา ประวัติอันไม่น่าชื่นชมของเขานี้จะถูกผู้คนขุดคุ้ยขึ้นทันที

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้แล้วต่อให้มีร้อยปากเขาก็คงไม่อาจเถียงอธิบายสู้ไปได้

แน่นอนว่าตัวเขาเองนั้นก็ไม่คิดอยากจะอธิบายใดๆ ด้วย

เจียนหยุนนั้นหัวเราะลั่นเมื่อได้ยิน “เขานั้นเป็นแค่สุนัขขาหัก มีหรือที่จะยังทำอะไรให้เป็นงานเป็นการได้? หากเจ้าอยากหาคนทำนายดวงชะตาให้เจ้าย่อมต้องไปหาที่วังดารา!”

เย่หยวนยิ้มขึ้นมาเมื่อได้ยินเช่นนั้น “เฮ้อ ข้านั้นเป็นเพียงแค่เด็กน้อยจากเมืองเล็กๆ มีหรือที่ข้าจะมีเส้นสายใดๆ เชื่อมต่อกับทางวังดาราได้?”

“หึ เจ้านั้นมีตาหามีแววไม่ นายน้อยของข้าผู้นี้แหละที่เป็นศิษย์ในวังดาราสวรรค์ ทั้งโหราทั้งดาราเขาเก่งกาจรอบด้าน”

“นายน้อยเรานี่แหละคือดาวรุ่งแห่งวังดารา เขานั้นเป็นตัวตนที่สักวันจะได้ขึ้นเป็นผู้อาวุโสแห่งวังดารา!”

ที่ด้านข้างผู้ติดตามของชายหนุ่มต่างพูดเสริมขึ้นมาพร้อมหัวเราะลั่น

ตอนนี้แม้แต่เจียนหงเซียวเองก็กล่าวขึ้นด้วยความตกตะลึง “เจ้ากลับเข้าวังดาราได้จริง?”

เจียนหยุนยิ้มขึ้นมาอย่างภาคภูมิ “เจ้าคงผิดหวังมากสิ? ตอนนั้นเจ้าได้บอกพร่ำว่าข้านั้นไม่มีอะไรดีเป็นได้แค่เศษขยะ ตอนนี้เล่า? นายน้อยผู้นี้ได้กลายเป็นศิษย์แห่งวังดาราแล้ว ส่วนเจ้ากลับกลายเป็นหมาหัวเน่าไป!”

เจียนหยุนแสดงใบหน้าที่สุดแสนสะใจราวกับได้ตบหน้าผู้คน

เพราะในความเป็นจริงเขาเองก็รู้เรื่องราวว่าเหตุใดเขาจึงได้เข้ามาเป็นศิษย์วังดาราได้

หากไม่มีพ่อของเขาแล้ว มันคงไม่มีทางใดที่เขาจะเข้าวังดารามาได้

เรื่องราวทั้งหลายทั้งสิ้นในวันนี้เองก็ล้วนต่างเป็นคำสั่งจากพ่อของเขาที่สั่งให้เขามาดักทางเจียนหงเซียวไว้

พ่อของเขา เจียนห่าวนั้นเป็นผู้อาวุโสแห่งวังดาราที่มีชื่อเสียงโด่งดัง

เมื่อตอนที่เขาทำนายดวงชะตาเมื่อหลายวันก่อน เขาได้ทำนายว่าอีกไม่กี่วันนี้เจียนหงเซียวจะกลับมายังเมือง ทำให้เขาจัดการเรื่องราวทั้งหลายไว้ให้เช่นนั้น

หลายปีก่อนเจียนหงเซียวนั้นบอกไว้อย่างหลายต่อหลายครั้งว่าเจียนหยุนนั้นไม่มีค่าใดๆ มากมาย

เมื่อได้เดินมาตบหน้าทลายคำดูถูกเช่นนั้น เจียนหยุนย่อมจะพึงพอใจอย่างมาก

เย่หยวนที่ได้ยินเช่นนั้นจึงกล่าวขึ้น “เช่นนั้นนี่เอง! ข้านั้นช่างมีตาหามีแววไม่จริงๆ กลับไม่รับรู้เลยว่าเบื้องหน้าคือขุนเขาใหญ่!”

พูดไปเย่หยวนก็ก้มหัวให้แก่เจียนหยุน

เจียนหงเซียวนั้นขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นเช่นนั้น เพราะเขาไม่เข้าใจว่าเย่หยวนกำลังคิดที่จะทำอะไรกันแน่

เดิมทีเขายังคิดว่าเย่หยวนนั้นจะหาทางออกตัดขาดกับตัวเขา แต่เขานั้นก็รู้ดีว่าการกระทำที่เย่หยวนกำลังแสดงอยู่ตอนนี้มันไม่สมเป็นเย่หยวนอย่างมาก!

เจียนหยุนยิ้มขึ้นมาอย่างภาคภูมิ “หึๆ ช่างเถอะ เจ้าติดตามเฒ่าคนนี้มามันย่อมไม่แปลกที่เจ้าจะไร้ประสบการณ์และไร้สายตาที่เฉียบคม วันนี้ข้าอารมณ์ดีจะช่วยดูทำนายดวงชะตาให้เจ้าเอง”

เย่หยวนยิ้มกว้างขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินก่อนจะยกมือขึ้นคารวะอีกฝ่าย “ขอบพระคุณมากนายน้อยเจียนหยุน!”

เจียนหยุนเองก็คิดที่จะอวดพลังฝีมือวิชาของตนจึงได้ขับเคลื่อนพลังมุ่งเข้าดวงตาและใช้ศาสตร์การดูรัศมีกับเย่หยวน