ตอนที่ 2304 สหายของรองมหาปราชญ์

“อาจารย์!”

“ฮี่ๆ อาจารย์ เรามาแล้ว! ชิๆ ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าชีวิตนี้จะได้มายังดินแดนศักดิ์สิทธิ์อันดับหนึ่งแห่งการโอสถเช่นนี้!”

เมื่อหยุนยี่เห็นเย่หยวนเขาก็รีบเข้ามาโค้งคารวะอย่างสุดตัว

ส่วนทางหนิงซืออวี๋นั้นมีท่าทางตื่นเต้นกว่ามากมองดูภาพรอบกายด้วยความตื่นตะลึง

สำหรับตัวนางแล้ว อาณาจักรทหัยเมฆานั้นมันเป็นสิ่งที่นางได้แต่ฝันถึงไม่อาจเข้ามาเหยียบได้

แต่วันนี้นางกลับสามารถเข้ามาเหยียบแผ่นดินของอาณาจักรทหัยเมฆาและกำลังจะเข้าร่วมงานในฐานะยอดคนอัจฉริยะแห่งมหาพิภพถงเทียน

เรื่องราวเช่นนั้นมันเหมือนกับว่าได้ฝันไป

งานใหญ่โตเช่นนี้มันย่อมจะเป็นประสบการณ์ที่ดีงาม เย่หยวนย่อมไม่คิดลืมศิษย์ทั้งหลายของเขา

หยุนยี่นั้นมีพรสวรรค์เหนือผู้คน ภายใต้การสั่งสอนของเย่หยวนนั้นเขาได้ก้าวขึ้นมาถึงอาณาจักรบรรพกาลเมื่อไม่นานมานี้

ส่วนตัวหนิงซืออวี๋เองก็เป็นรองหยุนยี่ไปเล็กน้อย แต่ด้วยพื้นฐานที่หนักแน่นกว่าหยุนยี่มากนางจึงก้าวขึ้นมาถึงอาณาจักรเต๋าขั้นสุดได้

เมื่อเย่หยวนได้เห็นคนทั้งสองนั้นเขาก็ยิ้มรับ “งานประชุมโอสถสหภูมิภาคครั้งนี้มันมียอดฝีมือมากหลาย พวกเจ้าทั้งสองจงอย่าได้หลงตัวเองและศึกษาเรื่องราวให้มากไว้”

คนทั้งสองรับคำทันที “ทราบแล้วท่านอาจารย์!”

เมื่อมาถึงยังอาณาจักรทหัยเมฆาครั้งนี้ มันเป็นครั้งแรกที่เย่หยวนได้รู้ว่ายังมียอดอัจฉริยะในการโอสถหลบซ่อนตัวอยู่อีกมากมายแค่ไหน

ไม่ต้องไปมองที่ใดไกล แค่พรสวรรค์ของพวกจ้าวซีซวนทั้งหลายนั้นมันก็ยากที่จะปรากฏขึ้นบนโลกเบื้องล่างแล้ว

กำลังของพวกเขานี้เก่งกาจกว่านักหลอมโอสถรุ่นใหญ่ไปมากหลาย

และมันไม่ได้มีแค่พวกเขานั้น ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายนั้นมันมีคนหนุ่มสาวที่ขึ้นถึงอาณาจักรบรรพกาลได้มากมาย

ส่วนเหล่าเฒ่าที่อยู่ในอาณาจักรบรรพกาลนั้นยิ่งมีมากล้นภูเขา

แม้ว่าคนทั้งหลายอาจจะไม่อาจเทียบเคียงกับเย่หยวนได้ แต่กับพวกหยุนยี่นี้มันย่อมจะกลายเป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่ากว่าสิ่งใด

ในเวลานั้นเองมันก็ได้มีคนอีกกลุ่มเข้ามาถึงอาณษจักรทหัยเมฆา

เย่หยวนหันไปมองคนทั้งหลายและพบว่ามันมีจักรพรรดิเทพสวรรค์หลายคนเดินเข้ามาหา

ส่วนที่ด้านหลังของเหล่าจักรพรรดิเทพสวรรค์นั้นมันมีผู้คนหน้าคุ้นเคยกันอยู่ไม่น้อย คนที่ติดตามจักรพรรดิเทพสวรรค์เหล่านี้มามันคือตัวเทพสวรรค์เปียวหยูและเทพสวรรค์ดันหยู่พร้อมด้วยเหล่ายอดคนจากตระกูลโอสถโบราณ

พวกเขาทั้งหลายนี้ล้วนมาจากแดนใต้ จึงได้เดินทางมาถึงแทบจะพร้อมๆ กัน

เมื่อเทพสวรรค์ดันหยู่ได้เห็นเย่หยวนและหยุนยี่เขาก็ผงะไปเล็กน้อยก่อนจะกล่าวขึ้นด้วยใบหน้าดำมืด

“หึ! เจ้าเด็กไม่รักดี!”

หยุนยี่เองก็ได้แต่ยืนตัวแข็งไม่อาจตอบโต้ใดๆ กลับไป

เย่หยวนเองก็ไม่คิดสนใจทำเป็นไม่ได้ยินและเดินเข้าไปหาเทพสวรรค์เปียวหยู “พี่เปียวหยู เดินทางเป็นอย่างไรบ้าง?”

ส่วนด้านตัวจักรพรรดิเทพสวรรค์วันเปาที่ด้านข้างกันนั้นเย่หยวนไม่คิดสนใจใดๆ

เขานั้นไม่เคยพบเจอจักรพรรดิเทพสวรรค์วันเปามาก่อน แต่คนที่เดินนำหน้าเทพสวรรค์เปียวหยูมาได้เช่นนี้มันก็คงมีแค่จักรพรรดิเทพสวรรค์วันเปาแล้ว

เทพสวรรค์เปียวหยูนั้นกล่าวตอบไปด้วยรอยยิ้มแห้งๆ “น้องเย่ ที่แท้เจ้ามาถึงก่อนนานแล้ว”

เย่หยวนพยักหน้ารับ “มาถึงหลายวันแล้วทีเดียว ในเมื่อพี่เปียวหยูมาแล้วทำไมไม่มาพักที่เขาขนนกกับพวกเราเล่า จะได้มีเวลาะพูดคุยกันได้ง่ายๆ”

เทพสวรรค์เปียวหยูนั้นยังไม่ทันได้ตอบใดๆ ไปแต่จักรพรรดิเทพสวรรค์วันเปาก็ตอบกลับมาด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจ “ไม่ต้องหรอก เรามีที่ต้องไป เปียวหยู ไปเถอะ”

“อาจารย์…” ครานี้เป็นตัวหยุนยี่ที่เดินขึ้นมาเรียกเย่หยวนบ้าง

แม้ว่าใบหน้าของเขาจะยังเปี่ยมไปด้วยความละอายแต่เย่หยวนก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องใด

เพราะจะอย่างไรเด็กหนุ่มคนนี้ก็ยังอยากจะช่วยให้เทพสวรรค์ดันหยู่ได้มีที่พักสบายๆ

เพียงแค่ว่าตัวเย่หยวนยังไม่ทันได้กล่าวใดๆ ทางดันหยู่ก็กล่าวสวนขึ้นมา “ไม่ต้อง! เทพสวรรค์ผู้นี้ยังไม่ได้ตกต่ำจนต้องให้เด็กไม่รักดีมาช่วยเหลือใด!”

พูดจบเขาก็เดินจากไปอย่างเต็มฝีเท้า

ระหว่างทางไปนั้นจักรพรรดิเทพสวรรค์วันเปาก็ได้บ่นขึ้นมา “เจ้าเด็กคนนี้มันไม่ได้รู้จักฟ้าดินเสียจริงๆ! มันคิดว่าได้เป็นรองมหาปราชญ์ใดๆ นั้นแล้วจะดูถูกพวกเราได้จริงๆ หรือ?”

จักรพรรดิเทพสวรรค์จั่วหยุนยิ้มตอบกลับมา “รองมหาปราชญ์แล้วทำไมเล่า? ต่อหน้าโอสถบรรพกาลหรือมหานักบวชศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลมันก็เป็นแค่เด็กน้อยคนหนึ่ง มันกลับคิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่มากมายหรือ? ไม่ได้รู้จักความน่ากลัวของเหล่ายอดฝีมือเสียแล้ว คนทั้งหลายจะมีใครมาสนใจเด็กน้อยอย่างมันกัน?”

จักรพรรดิเทพสวรรค์จั่วหยุนนี้ก็คือเจ้านายที่เทพสวรรค์ดันหยู่รับใช้อยู่นั่นเอง

และตัวเขาเองก็เป็นถึงจอมเทพโอสถแปดดาว!

คนทั้งหลายนั้นต่างต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้รับสิทธิเข้ามายังอาณาจักรทหัยเมฆานี้

เพราะจะอย่างไรเสียเทพสวรรค์เปียวหยูและเทพสวรรค์ดันหยู่นั้นก็ต่างเป็นแค่ยอดฝีมืออาณาจักรบรรพกาลที่แทบไม่มีสิทธิมาร่วมงานประชุมโอสถสหภูมิภาค

เว้นเสียแต่ว่าเมื่อเข้ามาถึงพวกเขากลับได้พบเจอเย่หยวนจนทำเอาพวกเขากลืนไม่เข้าคายไม่ออก