ตอนที่ 2455 วิญญาณโกลาหลดั่งเดิม!

“ไม่พอ! ยังไม่พอ! อ่อนแอเกินไป! เจ้าอ้างตัวว่าเป็นสวรรค์มิใช่หรือ? นี่เจ้าจะมาจั๊กจี้ข้าหรืออย่างไร?”

“มาๆๆ ขอร้อนๆ กว่านี้อีก! ข้าอยากรู้ว่าเจ้าจะบดขยี้ข้าได้จริงหรือไม่!”

“ฮ่าๆๆ… ยอดเยี่ยม! เอาอีก!”

…

ภายในมิตินี้เสียงหัวเราะของเย่หยวนมันจะดังขึ้นมาเป็นครั้งเป็นครา

แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าเย่หยวนนั้นไม่เจ็บปวด

ในความเป็นจริงเขานั้นยิ่งเจ็บปวดขึ้นอย่างแสนสาหัส!

พลังสวรรค์นั้นโกรธแค้นไม่พอใจอย่างมากจึงได้เพิ่มพลังของแปดยอดไฟสวรรค์ไปอีกหลายเท่าตัว

ดูท่าแล้วรูปปั้นทั้งแปดนั้นคงไม่พอใจกับคำท้าทายของเย่หยวนอย่างมาก

แต่เย่หยวนไม่คิดสนใจ!

เพราะการตะโกนร้องของเขานั้น ส่วนหนึ่งมันก็ช่วยระบายความเจ็บปวดออกมาด้วยเช่นกัน

จิตศักดิ์สิทธิ์ของเย่หยวนนั้นมันอ่อนแอลงเรื่อยๆ ภายใต้การเผาไหม้ของแปดยอดไฟสวรรค์

ในเวลานี้ร่างจิตของเขานั้นมันจางจนแทบมองไม่เห็นอีกต่อไปแล้ว

แต่เย่หยวนนั้นก็ยังคงดื้อรั้น

“หึ! เจ้าคนดื้อรั้น อยากรู้จริงว่าจะทนไปได้กี่สักกี่น้ำ! เจ้าอยากให้ข้าเพิ่มพลังแปดยอดไฟสวรรค์ให้ใช่ไหม? ข้าจะจัดให้ตามที่เจ้าขอเอง!” เสียงนั้นดังขึ้นมาอีก

แต่เสียงร้องของเย่หยวนนั้นมันกลับค่อยๆ เบาบางและเงียบลงเรื่อยๆ จนแทบไม่อาจฟังเป็นคำได้

จนสุดท้ายจิตศักดิ์สิทธิ์ของเขานั้นมันก็เหลือเพียงแค่เงาจางๆ

แต่เสียงนั้นกลับหัวเราะขึ้นเมื่อได้เห็น “ฮ่าๆๆ… มดปลวกแสนโอหังกล้ามาคิดท้าทายอำนาจสวรรค์! เจ้าตะโกนร้องขอมากมิใช่หรือ? เอาสิ! ร้องมาอีกสิ!”

แต่ในเวลานี้จิตศักดิ์สิทธิ์ของเย่หยวนนั้นมันค่อยๆ จมลงจนไม่ปรากฏขึ้นมาอีก

สุดท้ายแล้วมันก็กลายเป็นเพียงแค่ก้อนแสงสีขุ่น

เจ้าก้อนแสงสีขุ่นนั้นมันค่อยหดตัวลงเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็มีขนาดไม่ต่างจากจุดแสงก้อนอื่นๆ

เพียงแค่ว่าแสงของเจ้าก้อนขุ่นนี้มันแตกต่างจากจุดแสงอื่นๆ อย่างมาก

เพราะว่าจุดแสงอื่นๆ นั้นมันมีทุกสียกเว้นแต่สีเทา

“หึๆ กลับเป็นพลังจิตโกลาหลสีเทา คุณภาพไม่เลวทีเดียว!” บนท้องฟ้ากว้างนั้นมันเกิดเสียงร้องขึ้นมาอย่างตื่นเต้นอีกครั้ง

แต่ในเวลานั้นเองที่จู่ๆ มันกลับเกิดเรื่องไม่คาดฝัน!

เพราะเจ้าก้อนแสงขุ่นนั้นมันกลับค่อยๆ พุ่งเข้าไปกลืนก้อนแสงอื่นๆ!

ก้อนแสงสีเทานั้นมันค่อยๆ ขยายขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

เจ้าก้อนแสงนั้นยื่นส่วนที่เหมือนหนวดปลาหมึกออกมาก่อนจะเปลี่ยนกลายเป็นเหมือนแขนขาคนและเผยให้เห็นหัวอีกครั้ง

เย่หยวนในชุดเทาค่อยๆ ปรากฏกายขึ้นมาอีกครั้ง

เย่หยวนในชุดเทานี้เหมือนดั่งเป็นเครื่องดูดฝุ่นที่ดูดจุดแสงมากมายมหาศาลเข้ามา

พร้อมๆ กันนั้นร่างกายของเขามันก็เริ่มชัดเจนหนักแน่นขึ้นเรื่อยๆ

ครืน…

เวลานี้มิติรอบๆ เริ่มเกิดการสั่นสะเทือนขึ้น

พร้อมๆ กันนั้นตัวเย่หยวนก็ยิ่งปรากฏชัดยิ่งขึ้นจนทำให้แรงสั่นสะเทือนมันยิ่งทวีคูณ

จนสุดท้ายแล้วมันก็เริ่มแสดงรอยแตกร้าวออกมา

“วิญญาณโกลาหลดั่งเดิม! นี่… บ้าน่า! เจ้า… เจ้าไปหลอมวิญญาณโกลาหลดั่งเดิมขึ้นมาได้อย่างไรกัน? ไม่ดีแล้ว! หากมันยังคงปรากฏขึ้นมาอีกเรื่องๆ แล้วมิติเก็บเกี่ยวเทพคงพังทลายแน่! ไอ้เด็กคนนี้ เจ้ารอดไปนะ!”

ในห้วงมิตินั้นมันเกิดเสียงลนลานของคนผู้หนึ่งดังขึ้น

สภาพตัวเย่หยวนในเวลานี้เขารู้สึกสดชื่นมาก

มันเหมือนกับว่าเขานั้นกำลังได้โบยบินอยู่บนสรวงสวรรค์

เขานั้นสามารถผ่านการหลอมของแปดยอดไฟสวรรค์มาได้จริง!

เย่หยวนนั้นสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าจิตศักดิ์สิทธิ์ของเขานั้นมันบริสุทธิ์ขึ้นอย่างมากเพราะการหลอมกลั่นจากแปดยอดไฟสวรรค์!

บริสุทธิ์อย่างไม่อาจหาคำจะเปรียบ!

ความบริสุทธิ์ในระดับนี้มันคงต้องใช้เวลาในการบ่มเพาะตามปกติไม่รู้นานกี่ล้านๆ ปี

ในเวลานี้เย่หยวนจึงรู้สึกว่าจิตของตนเองนั้นมันสุดแสนที่จะทรงพลัง!

ราวกับว่ามันจะทำลายมิตินี้ลงได้!

แต่ว่าในเวลานั้นเองที่เขารู้สึกเหมือนตัวของเขานั้นถูกมิตินี้ดีดกลับออกมา

พริบตาเดียวเขาก็หายไปจากจุดที่อยู่!

…