ตอนที่ 2456 ไม่กล้าให้ข้าอยู่ต่อ!

“ให้ตายเถอะ! ได้คืบแล้วมันคิดจะเอาศอก! ไอ้เด็กนรกคนนี้มันกลับกล้าไปด่าว่าท่านเทียนชิง!”

“มัน… มันกลับไล่ให้ท่านเทียนชิงไสหัวไป! ท่านเทียนชิงสังหารมันเสียเถอะ!”

“ท่านเทียนชิงกลัวอะไรอยู่กันแน่? ในโลกหล้านี้นอกจากเหล่าเต๋าบรรพกาลแล้วมันยังจะมีใครที่ทำให้ท่านเทียนชิงกลัวได้ขนาดนี้?”

…

หลังจากนิ่งตะลึงกันไปพักใหญ่คนทั้งตระกูลสายเลือดสวรรค์ก็ร่ำร้องขึ้น

เหล่านักยุทธแห่งตระกูลสายเลือดสวรรค์นั้นเปี่ยมล้นไปด้วยศักดิ์ศรี พวกเขาจึงยิ่งไม่พอใจนอกแทบแตกตาย

เทียนชิงนั้นเป็นเหมือนเทพเจ้าของคนทั้งหลาย ตัวเขานั้นคือยอดฝีมือสิบลายคนเดียวของเผ่าเทวา!

แต่เจ้าหมอนี่กลับกล้าไล่เทพคนนั้นให้ไสหัวไป!

เทียนชิงนั้นผงะไปเล็กน้อยในใจย่อมหวังจะบดขยี้เย่หยวนตาขุ่นผู้นี้ลงให้สิ้นใจ

แต่เขานั้นรู้ว่าหากลงมือไปจริงๆ แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นมาตาม!

เวลานี้เจ้าเด็กคนนี้มันกำลังจะบรรลุขึ้นมาหากไปทำการรบกวนจริงๆ แล้วต่อให้จะเป็นยอดฝีมือระดับเก้าลายขั้นปลายก็คงไม่อาจจะรอดชีวิต

เวลานี้เขาจึงได้แต่ต้องกดความคับแค้นไว้ในใจก่อนจะขมวดคิ้วกล่าวขึ้น “เจ้าไม่ได้ท้าทายทุกข์ทลาย! เจ้านั้นกำลังใช้วรยุทธบ่มเพาะประเภทใดอยู่กันแน่?”

หลังจากใจเย็นลงมาได้ตัวเทียนชิงก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา

เพราะความโกลาหลของพลังที่เกิดขึ้นตรงหน้านี้มันมิใช่สิ่งที่จะเกิดขึ้นจากทุกข์ทลาย

เขานั้นจึงนึกย้อนกลับไปถึงคำพูดของเทียนเหอขึ้นมาได้

ในเวลานั้นเขาย่อมจะยังไม่คิดสนใจให้มากมายแต่เวลานี้เขาได้เห็นกับตาแล้วจริงๆ ว่าเย่หยวนมันมีอะไรผิดแปลกจากผู้คนไปจริง

เย่หยวนตาขุ่นนั้นหันมามองหน้าเทียนชิงอย่างไร้อารมณ์ “เจ้าโง่มากหรือ? หากข้าจะท้าทายทุกข์ทลาย มีหรือที่ข้าจะมาท้าทายมันต่อหน้าเจ้า? ส่วนเรื่องที่ว่าวรยุทธบ่มเพาะของข้านี้มันคือสิ่งใด เจ้าไม่ต้องมาสนใจรู้! รู้แค่ว่ามันแข็งแกร่งก็พอ!”

เทียนชิงไม่อาจจะเถียงตอบใดๆ กลับไปได้

เวลานี้คลื่นพลังงานวิญญาณกำลังหลั่งไหลรุนแรง เย่หยวนตาขุ่นผู้นี้กำลังอยู่ในช่วงสำคัญก่อนจะบรรลุขึ้น

เพราะฉะนั้นเขาจึงกล่าว “ยังไม่คิดไสหัวไปอีกหรือ? จะให้ข้าไล่สังหารคนระหว่างบรรลุเช่นนั้นหรือ?”

เทียนชิงไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงใดๆ ตอบกลับไป

เย่หยวนจากขาวขุ่นผู้นี้มันไม่น่ารักเอาเสียเลยจริงๆ!

เทียนชิงนั้นหันหน้าเดินกลับมาอย่างโกรธแค้นทำให้คนทั้งหลายที่ได้เห็นต้องอ้าปากค้าง

แม้แต่ตัวบรรพกาลเทียนฉิงเองตาก็แทบจะถลนออกจากเบ้า

ท่านเทียนชิงนั้นกลับถูกเด็กมนุษย์ด่าไล่และกลับออกมาอย่างไม่กล้าแม้แต่จะเถียงสักคำ?

นี่มันยังเป็นท่านเทียนชิงที่เขารู้จักอยู่หรือ?

เทียนชิงนั้นเป็นคนไม่สนใจสิ่งใดในโลกหล้าไร้ผู้ทัดเทียม ต่อสู้กับเก้าสวรรค์สิบโลกอย่างไม่เคยพ่าย คนเช่นนี้จะเคยยอมโดนใครด่าว่ามาก่อนหรือ?

เวลานี้ชาวเผ่าเทวาทั้งหลายจึงรู้สึกถึงความอัปยศอย่างมากล้นในจิตใจ

เมื่อได้เห็นเทียนชิงเดินมาถึงเทียนฉิงก็เดินเข้าไปรับหน้าทันที “ท่านเทียนชิง นี่มัน… มันเพราะอะไรกันเล่า!”

เทียนชิงถอนใจยาวก่อนจะตอบไป “ข้าสังหารมันไม่ได้ แต่มันสังหารพวกเจ้าได้สิ้น! คนผู้นี้มันไร้เมตตาหากไปทำให้มันไม่พอใจจริงๆ แล้วมันคงสังหารคนทั้งตระกูลสายเลือดสวรรค์เป็นแน่!”

“ซี๊ด…”

เทียนฉิงได้แต่ต้องสูดหายใจเข้าอย่างเย็นเยือกด้วยความตกตะลึง “เช่นนั้นแล้วข่าวจากทางฝั่งเผ่ามนุษย์มันก็เป็นเรื่องจริง?”

ด้วยความที่เป็นยอดคนระดับสูงของเผ่าเทวาตัวเทียนฉิงเองก็ย่อมจะได้ยินเรื่องของเย่หยวนมาเช่นกัน

ตอนแรกที่ได้ยินนั้นเขาย่อมจะคิดว่ามันเป็นข่าวลือที่ใส่สีตีไข่กันมาอย่างนับไม่ถ้วน

มีหรือที่จะมีใครหลบรอดจากมือของเก้าเต๋าบรรพกาลออกมาได้?

ต่อให้จะเป็นนักบุญฟ้าครามมันก็ไม่มีทางเป็นไปได้!

เทียนชิงพยักหน้ารับ “ข้ายืนยันมันกับมือแล้ว! ที่สำคัญตอนนี้จิตหลักของมันนั้นถูกแปดจอมเทพดูดกลืนเข้าไปแต่กลับมีเจ้านี่โผล่ขึ้นมาควบคุมร่างของมันแทนและตัวตนนี้มันไม่มีอารมณ์ความรู้สึกใดๆ จัดการได้ยากเสียยิ่งกว่าตัวเย่หยวนก่อนหน้า!”

เมื่อคนรอบๆ ได้ยินเช่นนั้นพวกเขาต่างก็ต้องอ้าปากค้างขึ้นมาตามๆ กัน

ในโลกหล้านี้มันกลับยังมีสัตว์ประหลาดเช่นนี้อยู่!

ไม่มีใครคิดฝันว่าบรรพกาลเทียนชิงนั้นกลับจะเคยลงมือต่อเย่หยวนมาก่อน

ที่สำคัญไปกว่านั้นคือเขาไม่อาจจะทำอะไรเย่หยวนได้แม้แต่น้อย!

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมบรรพกาลเทียนชิงจึงได้สั่งการคำสั่งประหลาดเช่นนั้นออกมา

บรรพกาลเทียนฉิงหน้าซีดขาวตอบกลับไป “นี่… นี่มันก็จะแปลกเกินไปแล้ว! จิตศักดิ์สิทธิ์ถูกกลืนเข้าไปแล้วแต่กลับมีอีกจิตปรากฏขึ้นมาแทนหรือ? แล้วก็วรยุทธบ่มเพาะของมันนั้นกลับไม่ต้องผ่านทุกข์ทลายเสียด้วย! ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมันถึงได้เกิดข่าวลือเช่นนั้นขึ้นมา!”

ข่าวลือที่ว่านั้นย่อมจะเป็นเรื่องที่เย่หยวนกุมความลับการหลุดพ้นระดับเต๋าบรรพกาลเอาไว้