ตอนที่ 2900 ถือโอกาสโจมตี!

ตอนที่ 2900 ถือโอกาสโจมตี!

“พี่ชิงหยุน ไม่ได้เจอกันเสียนาน!” เมื่อเฟิงเสี่ยวเถียนได้เห็นหน้าผู้มาถึงเขาก็ต้องกล่าวทักขึ้นมาด้วยรอยยิ้มทันที

ตอนนี้มีมหาจักรพรรดิหลายคนกำลังเดินเข้ามหานครมามันย่อมจะทำผู้คนหันมาสนใจ

คนทั้งหลายนี้คือกำลังเสริมที่นิกายต่างๆ ส่งมาช่วยเหลือ!

ตอนนี้กองทัพเสริมนั้นมันถูกส่งมายังมหานครฉีใต้กว่าแสนคน

นี่เรียกได้ว่าเป็นแรงสุดท้ายของนิกายค่ายสำนักทั้งหลายแล้ว

แน่นอนว่าคนที่นำทัพเสริมนี้มันย่อมจะเป็นผู้อาวุโสใหญ่หอสุดแสงแห่งนิกายยาสุดล้ำอย่างหลี่ชิงหยุน ศิษย์คนโตของเจ้าโลกหยุนซาน

ครั้งนี้แม้แต่เขาเองก็ยังต้องออกหน้าเอง

ได้เห็นเฟิงเสี่ยวเถียนนั้นหลี่ชิงหยุนก็ต้องยิ้มขึ้นมาทักทายตอบ “เสี่ยวเถียน ดูเจ้าจะพัฒนาตัวเองไปได้มากทีเดียว! อีกไม่นานคงถึงระดับเจ้าโลกได้แน่แล้ว!”

เฟิงเสี่ยวเถียนนั้นยิ้มแห้งๆ ตอบกลับไป “อาณาจักรเจ้าโลกนั้นมันพูดง่ายกว่าทำ! พี่ชิงหยุนเองเก่งกาจแค่ไหนใครๆ ก็รู้แต่ตอนนี้ท่านก็ยังบรรลุไม่ได้มิใช่หรือ?”

หลี่ชิงหยุนนั้นมิใช่คนขี้ขลาดตาขาว หลายปีก่อนนั้นเขาก็ได้ออกมารบแนวหน้าพร้อมๆ กับเฟิงเสี่ยวเถียนนี้

เพียงแค่ว่าในตอนนั้นเฟิงเสี่ยวเถียนยังเป็นแค่เด็กหนุ่มที่พลังไม่ถึงมหาจักรพรรดิพ้นสวรรค์ ย่อมจะเป็นคนรุ่นหลังของหลี่ชิงหยุน

แต่ถึงจะเป็นตอนนั้นเองเฟิงเสี่ยวเถียนก็ถือว่าเป็นดาวรุ่งแล้ว

หลี่ชิงหยุนหันไปมองเย่หยวนด้วยสายตาแปลกๆ

เฟิงเสี่ยวเถียนนั้นเห็นจึงคิดจะแนะนำคนทั้งสองให้รู้จักกันแต่เย่หยวนกลับเป็นคนที่พูดขึ้นมาก่อนเมื่อเห็นสายตาของหลี่ชิงหยุน “ข้าขอคารวะศิษย์พี่ใหญ่!”

เฟิงเสี่ยวเถียนนั้นต้องเบิกตากว้างขึ้นมา ศิษย์พี่ใหญ่?

เช่นนั้นแล้ว…

ทางหลี่ชิงหยุนที่ได้ยินจึงร้องตอบกลับมาอย่างไม่พอใจ “เจ้าเด็กบ้านี่! เจ้าจะเล่นไม่ดูตัวเกินไปแล้ว เจ้าอยากจะตายหรืออย่างไรกัน?”

แม้ว่าเขานั้นจะไม่พอใจแต่ว่าสีหน้าและน้ำเสียงนั้นมันก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความกังวลเป็นห่วง

เย่หยวนก้มหัวลงตอบ “ศิษย์พี่ใหญ่กล่าวสั่งสอนได้ถูกต้องแล้ว เย่หยวนจะไม่ทำมันอีกแล้ว”

ได้ยินเช่นนั้นหลี่ชิงหยุนถึงค่อยทำหน้าผ่อนคลายขึ้นมา

เฟิงเสี่ยวเถียนนั้นหันไปมองหน้าเย่หยวนด้วยรอยยิ้มแห้งๆ “น้องเย่ เจ้าช่างปกปิดพี่คนนี้ลึกล้ำนัก! ที่แท้เจ้ากลับเป็นศิษย์ท่านหยุนซาน!”

เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ก่อนหน้าล้วนแล้วแต่สถานการณ์บังคับ หวังว่าพี่เฟิงจะไม่ถือโทษข้า!”

แต่เฟิงเสี่ยวเถียนนั้นต้องถอนหายใจยาวออกมาตาม “ท่านหยุนซานนั้นช่างมีตาที่ดีนัก! ศิษย์แต่ละคนของท่านนั้นไม่เคยมีใครธรรมดา! น้องเย่นั้นเก่งกาจทำเรื่องเหนือฟ้าล้ำสวรรค์อย่างไม่อาจเอาใครมาเทียบได้!”

ตอนนี้จะเรียกเย่หยวนว่าเป็นคนที่มีชื่อเสียงที่สุดในพันธมิตรสวรรค์แรกก็คงไม่ผิด

ตอนนี้ชื่อของเขามันขึ้นไปอยู่บนรายชื่อล่าหัวของเผ่าเลือดไปแล้ว จะเพิ่มเรื่องการเป็นศิษย์เจ้าโลกหยุนซานเข้ามาหรือไม่มันก็คงไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย

เพราะฉะนั้นมันจึงไม่จำเป็นต้องปิดซ่อนใดๆ กันอีก

แต่เมื่อประกาศออกมามันย่อมจะทำให้เกิดความแตกตื่นระลอกที่สองขึ้น

คนทั้งหลายนั้นกล่าวชื่นชมเย่หยวนออกมาอย่างไม่ขาดปาก

ในฐานะศิษย์เจ้าโลกหยุนซานนั้นเขาย่อมจะสามารถนั่งบ่มเพาะอยู่แนวหลังได้สบายๆ ไม่ต้องกังวลว่าใครจะนินทาใดๆ

แต่ตัวเขานั้นกลับอาสาออกทัพไปแนวหน้าเอง ทั้งยังสร้างชัยชนะที่เหนือล้ำฟ้าดินอย่างไม่เคยมีมาก่อนนี้ด้วย!

ต่อให้จะอยากหาเรื่องด่ามันก็ไม่อาจจะด่าอะไรเขาคนนี้ได้จริงๆ!

…

ในจวนเจ้าเมืองนั้นเหล่ายอดคนของฉีใต้ต่างมารวมตัวกันครบ

เฟิงเสี่ยวเถียนกล่าวขึ้น “มีพี่ชิงหยุนอยู่ดูแลฉีใต้แล้ว เฟิงผู้นี้ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย! หลายปีมานี้มหานครฉีใต้เราถูกโจมตีแทบทุกวันแต่ตอนนี้มันจะเป็นโอกาสให้เราได้ฟื้นตัวกลับมาบ้างแล้ว!”

ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่นี้มันทำให้เฟิงเสี่ยวเถียนต้องถอนหายใจอย่างโล่งอก

เขานั้นรู้ดีว่าช่วงความสงบได้มาถึงแล้ว

สิบปีจากนี้มหานครฉีใต้คงจะไม่ต้องสู้รบใดๆ อีก

ก่อนๆ มาเผ่าเลือดนั้นโจมตีอย่างไม่ให้พวกเขาได้หยุดพักทำให้คนทั้งหลายเหนื่อยล้าสะสมมานานปี

ไม่เช่นนั้นแล้วมหานครฉีใต้ก็คงไม่โทรมถึงขั้นถูกเรียกว่านรกบนดิน

หลี่ชิงหยุนพยักหน้ารับ “เสี่ยวเถียนสู้มานานคงเหนื่อยมากแล้ว ข้าว่าเจ้าเองก็คงได้ประโยชน์จากมันไม่น้อยเช่นกัน ครั้งนี้เป็นโอกาสดีที่เจ้าจะได้เก็บตัวหาทางบรรลุเจ้าโลกเสียที! ตอนนี้เราต้องการเจ้าโลกมากที่สุดกว่าสิ่งใด!”

เฟิงเสี่ยวเถียนนั้นยิ้มแห้งๆ ตอบกลับไป “ข้าอายที่จะพูดเช่นนี้ เพราะแม้จะได้ประโยชน์มาบ้าง…ข้าก็ยังไม่อาจเข้าใจอาณาจักรเจ้าโลกได้อยู่ดี!”

จุดนี้คนอื่นๆ ติดอยู่กันนานเป็นหมื่นๆ แสนๆ ปี ต่อให้เขาจะเก่งแค่ไหนแต่มันก็ต้องใช้เวลาอีกมากกว่าที่เขาจะบรรลุเจ้าโลกได้

แต่ตอนนั้นเองที่เย่หยวนกล่าวขึ้นมาแทรก “พี่เฟิงศิษย์พี่ใหญ่ ข้าเกรงว่า…จะพักตอนนี้มันคงยังไม่เหมาะ!”