ตอนที่ 1626
ตอนที่ 2901 ผนึกเมืองเข้าโจมตีอย่างไม่ให้ตั้งตัว!
October 22, 2026
ตอนที่ 2901 ผนึกเมืองเข้าโจมตีอย่างไม่ให้ตั้งตัว!
นี่มันคือครั้งแรกที่กองทัพสวรรค์แรกได้ออกมาจากเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์!
ทหารนับแสนนั้นต่างแสดงอารมณ์ที่หลากหลายออกมาอย่างไม่อาจห้ามตัวเอง ต่างคนต่างรู้สึกภาคภูมิอย่างมาก
เพราะพวกเขานั้นคือทหารกลุ่มแรกที่ได้ออกจากเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์มา!
ที่แท้แล้วนอกเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์มันกลับมีภาพเช่นนี้อยู่ด้วย!
บางคนนั้นถึงกับต้องร้องไห้หลั่งน้ำตาออกมาอย่างไม่อาจห้ามตัว
“มันกว่าห้าพันปีแล้ว ในที่สุดข้าก็ได้กลับมาเหยียบแผ่นดินเกิด! ฮือๆ…ขอบพระคุณอาจารย์เย่!”
จักรพรรดิเที่ยงคนหนึ่งกล่าวขึ้นมาขอบคุณเย่หยวนพร้อมน้ำตาที่นองหน้า
เขานั้นต้องอพยพหนีเข้าไปอยู่หลังเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์และคิดว่าทั้งชีวิตนี้คงไม่อาจจะกลับมาเหยียบ แผ่นดินเกิดได้อีกแล้ว
ไม่นึกฝันว่าวันนี้ตัวเขานั้นจะได้ออกมาจากเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์อีกครั้ง!
เขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์นั้นมันเป็นกำแพงที่สุดแสนทรงพลังสามารถป้องกันการรุกรานของเผ่าเลือดได้อย่างหนักแน่นแต่มันก็หยุดไม่ให้ยอดฝีมือทั้งหลายออกจากทวีปสวรรค์แรกเช่นกัน
ที่ผ่านๆ มานั้นทางสวรรค์แรกตั้งนครต่างๆ ไว้ปิดช่องโหว่แต่ฝ่ายเผ่าเลือดเองก็ส่งทหารมาตั้งค่ายปิดอีกด้านของเขตแดนไว้เช่นกัน
แต่หลังจากชัยชนะที่มหานครฉีใต้นั้นทหารเผ่าเลือดใดๆ ต่างต้องถอนกำลังกลับไปสิ้น
เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงสามารถออกมาจากเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์ได้อย่างไม่ต้องกังวลใดๆ
กองทัพนับแสนนั้นมุ่งหน้าเดินทัพลงใต้ไปเรื่อยๆ จนถึงเมืองข่ายยักษ์ในที่สุด!
เผ่าเลือดที่ได้เห็นกองทัพที่สุดขอบฟ้านั้นต่างต้องผงะไปตามๆ กัน!
คนฉีใต้มันบ้ากันไปหมดแล้ว?
เฉียนั้วยืนอยู่บนกำแพงเมืองมองหน้าเฟิงเสี่ยวเถียนที่นำทัพมาก่อนจะหัวเราะลั่น “เฟิงเสี่ยวเถียน สมองเจ้าพังไปแล้วหรือ? คิดอย่างไรถึงกล้ามาบุกเมืองข่ายยักษ์เราเช่นนี้?”
เฟิงเสี่ยวเถียนตอนกลับไปอย่างหนักแน่น “เฉียนั้ว หากข้าไม่บุกมาข้าก็สังหารเจ้าไม่ได้น่ะสิ!”
เฉียนั้วหัวเราะลั่นขึ้นมา “ก็ได้ เข้ามาสิ! ข้าอยากจะเห็นนักว่าเจ้าจะเอาอะไรมาสังหารข้า!”
เมืองข่ายยักษ์นั้นเป็นเมืองที่ไม่มีค่ายกลใดๆ ป้องกัน
แต่แน่นอนว่าเผ่าเลือดย่อมจะไม่ได้ตั้งกำแพงโง่ๆ ที่ไร้กลไกใดๆ ขึ้นมาล้อมเมือง
เพราะแท้จริงแล้วชิ้นส่วนต่างๆ ที่ประกอบขึ้นมาเป็นเมืองข่ายยักษ์นี้มันล้วนแล้วแต่เป็นของที่ถูกส่งมาจากเผ่าเลือดส่วนกลางทั้งสิ้น
หากมันมีศัตรูคิดบุกเข้ามาแล้วพลังของกำแพงป้องกันนั้นก็จะปะทุขึ้นมาฆ่าสังหารลงได้แม้แต่มหาจักรพรรดิ
พลังของมันนั้นเรียกได้ว่าไม่อ่อนแอกว่าค่ายกลเลย!
สิ่งนี้มันมีชื่อเรียกกันในเผ่าเลือดว่าแสงเนตรโลหิต!
“เฉียนั้ว เจ้าขยะ เห็นข้ามาแล้วทำไมยังไม่มากราบคารวะอีก?!” เย่หยวนร้องลั่นขึ้น
ได้เห็นหน้าเย่หยวนเฉียนั้วก็ต้องกัดฟันแน่นด้วยตาแดงก่ำ
เมื่อสองศัตรูร้ายเจอหน้ากันมันย่อมจะทำให้ไฟแค้นลุกโชน!
มีคนมากมายแค่ไหนที่ต้องตายไปเพราะมือของมันคนนี้!
เจ้าเมืองมู่ซู่ที่มองดูเรื่องราวอยู่ข้างๆ เองก็ปลดปล่อยคลื่นพลังเลือดล้นฟ้าออกมา
เขานั้นคิดอยากจะพุ่งไปฉีกร่างเย่หยวนเป็นชิ้นๆ
สหายของเขา เฉียเจียนคนนั้นกลับตายลงเพราะคนอย่างเย่หยวนนี้!
ในตอนนั้นเขาได้แต่ปลอบใจตัวเองไปว่าเฉียเจียนไปลบหลู่บุตรโลหิตศักดิ์สิทธิ์ไม่มีทางจะช่วยอะไรได้
แต่ตอนนี้เขาได้รู้แล้วว่าอีกฝ่ายนั้นคือเย่หยวน!
‘น้องเฉียเจียน ความตายของเจ้ามันช่างไม่ยุติธรรมนัก!’
“อึก!” เฉียนั้วที่ได้ยินนั้นต้องกระอักเลือดขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง
ในเมืองข่ายยักษ์นี้เขาถูกเย่หยวนทำให้ต้องอับอายมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง!
แต่ตอนนี้มันกลับยังกล้ามาพูดจาเย้ยหยันเขาอีก!
“เย่หยวน เจ้ามีหน้าออกมาจากเขตแดนสวรรค์สัมบูรณ์ด้วยหรือ? ข้าจะสังหารเจ้าลงให้ได้!” เฉียนั้วร้องลั่นขึ้นมาด้วยดวงตาแดงก่ำ
เย่หยวนยิ้มตอบกลับไป “ขยะมันก็คือขยะ เจ้ามันไร้ค่าใดในสายตาข้า! โหยวจินเจ้าบังอาจสังหารท่านหวู่เฟิง วันนี้เราจะมาเอาหัวของเจ้ากลับไปเซ่นท่านแล้ว!”
ในเวลานี้โหยวจินเองก็ยืนอยู่บนกำแพงเมืองเช่นกัน
ได้ยินคำของเย่หยวนนั้นเขาก็เข้าใจถึงเป้าหมายขึ้นมาทันที
ทัพสวรรค์แรกมาเอาหัวเขา!
แต่เขาก็อดยิ้มเย้ยขึ้นไม่ได้ เจ้าบ้าพวกนี้มันจะไม่ประเมินตัวเองจนเกินไปแล้ว!
เจ้าโลกนั้นต่อให้จะบาดเจ็บแค่ไหนมันก็ยังเป็นเจ้าโลก มีหรือที่ขยะชั้นต่ำจะมาทำร้ายเขาได้?
เขามองหน้าเย่หยวนและตอบกลับไปอย่างดูถูก “เอาสิ! ข้าเอง…ก็อยากจะเห็นนัก!”
เฉียนั้วนั้นหัวเราะลั่นขึ้นมาเมื่อได้ยิน “ไอ้เจ้าโง่โอหัง! เจ้าคิดว่าตัวเองกลายเป็นบุตรโลหิตศักดิ์สิทธิ์แล้วจะเก่งกาจเหนือฟ้าดินหรือ? เจ้าโลกนั้นจะอย่างไรก็คือเจ้าโลก ใช่ตัวตนที่เจ้าจะแตะต้องได้?”
“อ่า คิดเช่นนั้น? อย่างนั้น…ข้าก็จะบุกแล้ว! พวกเราบุก!”
ได้ยินคำสั่งนั้นกองทัพนับแสนมันก็พุ่งตัวเข้าสู่เมืองอย่างรวดเร็ว
รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากของเฉียนั้ว
หลังจากที่แสงเนตรโลหิตปะทุขึ้นมาแล้วกองทัพนับแสนนี้มันคงเหลืออยู่ไม่ถึงครึ่งแน่นอน!
มหาจักรพรรดิเองก็ไม่อาจจะรอดไปได้!
‘นี่คือไม้ตายของเจ้าแล้ว?’
‘หากมันตายลงสิ้นเจ้าโลกทั้งหลายคงปวดหัวตายแล้ว?’
คิดมาถึงตรงนี้เฉียนั้วและโหยวจินก็อดยิ้มกว้างขึ้นไม่ได้
ศึกที่ฉีใต้นั้นเป็นการสูญเสียที่รุนแรงจนเกินไป!
แต่ว่าเขาเองก็ไม่คิดฝันว่าทางสวรรค์แรกกลับจะเดินเข้ามาหาที่ตายเองเช่นนี้!