ตอนที่ 1825
ตอนที่ 3101 ห้าก้าวย่ำสวรรค์!
October 22, 2026
ตอนที่ 3101 ห้าก้าวย่ำสวรรค์!
บุปผาลวงฝังเทพมากมายนับไม่ถ้วนนั้นมันตกลงมาราวหยาดฝน
คนทั้งหลายนั้นเห็นชัดเจนแก่สายตาว่าฝนบุปผานี้มันตัดผ่านได้แม้แต่ห้วงมิติที่ถูกปิดกั้นไว้ มันคมกริบอย่างไม่อาจเอาอะไรไปเทียบได้
พวกเขาทั้งหลายนั้นรู้ได้ทันทีว่าเย่หยวนคงมีโอกาสรอดไปได้แค่ริบหรี่แล้ว!
“นี่มัน…จะทำอย่างไรกันดี?”
“นักบุญสวรรค์เย่นั้นจะตายลงเช่นนี้หรือ?”
“สัตว์นรก! สังหารเฉียนั้วมันแก้แค้นให้นักบุญสวรรค์เย่!”
…
คนทั้งสวรรค์สมบูรณ์มหาหยกเจิดนั้นคลั่งกันจนแทบจะสิ้นสติ
ทีแรกก็เป็นตัวเฟิงเสี่ยวเถียนที่ตายลงจากนั้นเย่หยวนยังถูกสังหารไปต่อหน้า พวกเขาย่อมจะคับแค้นอย่างไม่อาจระบายออกได้
ยอดฝีมือทั้งหลายนั้นร้องลั่นพุ่งตัวเข้ามาใส่เฉียนั้วพร้อมๆ กัน
อีกด้านบนท้องฟ้าสูงนั้นอี้เฉียก็ต้องยิ้มกว้างขึ้นมาก่อนจะหัวเราะใส่หมี่เทียน “หมี่เทียน เจ้าคำนวณทุกสิ่งอย่างไว้ดีแต่คงไม่ได้รู้เลยสิว่าเฉียนั้วมันจะทรงพลังได้ขนาดนี้? มันนั้นพ่ายแพ้ให้แก่คนสวรรค์สมบูรณ์มหาหยกเจิดมาซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ทำไมเจ้าคิดว่าเราถึงยังให้ตำแหน่งแม่ทัพกับมันหรือ? แต่ข้าเองก็ไม่คิดฝันเช่นกันว่าเจ้าเด็กโง่เย่หยวนมันจะรนหาที่ตายด้วยตัวเองเช่นนี้!”
หมี่เทียนได้แต่ต้องกัดฟัน
เขานั้นไม่อาจจะสัมผัสถึงคลื่นพลังจากตัวเย่หยวนได้แล้ว แม้ว่าเขานั้นจะยังหวังลึกๆ ในใจแต่เขาก็รู้ดีว่าเย่หยวนในตอนนี้คงมีโอกาสรอดต่ำเรี่ยดินแล้ว
เหมือนอย่างที่อี้เฉียว่า เขาประมาทเฉียนั้วคนนั้นมากเกินไป!
“จ้าวเยว่ สังหารมันกัน!”
หมี่เทียนร้องขึ้นมาก่อนจะร่วมมือกับจ้าวเยว่เข้าโจมตีอี้เฉียอย่างสุดตัว
“ฮ่าๆๆ”
ได้เห็นบุปผาลวงฝังเทพที่ร่วงตกลงมาไม่มีหยุดนั้นเฉียนั้วก็เกิดหัวเราะขึ้น
“เจ้าโง่ที่ไม่รู้จักประเมินตัวเอง! บรรลุสายเลือดระดับโกลาหลได้แล้วมันทำไม? ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ได้แล้วทำไม? ต่อสู้ข้ามอาณาจักรได้แล้วจะทำไม? สุดท้ายแล้วมันก็ยังตายด้วยบุปผาลวงฝังเทพของข้าผู้นี้มิใช่หรือ? เย่หยวน ข้านั้นยอมรับนะว่าเจ้านั้นเก่งกาจราวสัตว์ประหลาด! แต่เพราะเช่นนี้การแลกชีวิตครั้งนี้ของข้ามันถึงคุ้มค่านัก!”
เขานั้นรู้ดีว่าตัวเองคงไม่อาจจะรอดจากกลุ่มคนมากมายที่ล้อมหน้าล้อมหลังไปได้ แต่ตอนนี้เขาได้ใช้ชีวิตของ ตัวเองแลกกับชีวิตของเย่หยวนแล้ว เขาย่อมจะรู้สึกว่ามันคุ้มค่า!
เย่หยวนนั้นเป็นสัตว์ประหลาดที่ไม่อาจหาคำมาอธิบายได้
หากเย่หยวนตายลงแล้วทั่วสวรรค์นี้มันก็คงไม่มีใครจะต้านทานบรรพบุรุษท่านได้อีก!
ไม่ว่าจะเป็นเจ้าโลกหลุนฮวยหรือบรรพบุรุษหวูเทียนนั้นก็ไม่อาจทำได้!
ตราบเท่าที่พวกเขาเก็บประคำขจัดเลือดกลับไปได้มากพอแล้วบรรพบุรุษท่านก็จะจุติขึ้นมาพร้อมด้วยพลังที่เหนือล้ำกว่าแต่ก่อน อาจจะก้าวผ่านล้ำสวรรค์ไปได้จริงๆ!
เพราะฉะนั้นเขาจึงดีใจอย่างเปี่ยมล้น!
“ท่านเฉียนั้วจงเจริญ!”
“ท่านเฉียนั้วนั้นเป็นผู้สร้างประโยชน์ยิ่งใหญ่ที่สุดให้แก่เผ่าพันธุ์เรา!”
…
ไกลออกไปนั้นยอดฝีมือเผ่าเลือดมากมายต่างกำลังร้องลั่นขึ้นมาด้วยความยินดี
สังหารเย่หยวนลงได้นั้นมันเหนือล้ำกว่าการเอาชนะศึกนี้เป็นเท่าตัว
ตึง!
แต่ระหว่างที่พวกเขานั้นกำลังตื่นเต้นดีใจมันก็เกิดเสียงดังลั่นขึ้นมาบนท้องฟ้า
บุปผาลวงฝังเทพที่ตกลงมามากมายนั้นมันแตกสลายหายไปพร้อมๆ กันสิ้นด้วยแรงกระแทกนี้
เดิมทีแล้วบุปผาทั้งหลายนั้นมันตกร่วงลงมาอย่างไม่มีอะไรขวางกั้น
แต่ตอนนี้บุปผาทั้งหลายนั้นถูกแยกออกเป็นทางจนเปิดให้เห็นดวงตะวันได้!
เสียงนี้มันดังขึ้นมาอย่างไร้สัญญาณใดๆ ทำให้คนทั้งหลายไม่ทันจะตั้งตัว
แต่เมื่อมันส่งบุปผาทั้งหลายที่ตกลงมาดั่งฝนนั้นปลิวออกไปสิ้นมันย่อมจะเป็นภาพที่เหลือเชื่อ
แต่นี่มันคือจุดเริ่มตันเท่านั้น!
เพราะจากนั้นมันก็ค่อยๆ เกิดรอยแตกขึ้นมาในห้วงมิติรอบๆ
ห้วงมิติในบริเวณนี้มันแตกออกเหมือนกับแก้วที่แตกร้าว
จากนั้นห้วงมิติก็สั่นไหวทำให้แม้แต่เจ้าโลกทั้งหลายยังไม่อาจลอยตัวกลางอากาศได้และร่วงลงพื้นไปตามๆ กัน!
เฉียนั้วเองก็ต้องอ้าปากค้างด้วยหน้าซีดขาวไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แต่วินาทีต่อมามันก็มีกระแสพลังรุนแรงหนึ่งกระแทกผ่านห้วงมิติเข้าสู่ร่างของเขา
“อ่อก!”
เฉียนั้วนั้นต้องกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ก่อนจะปลิวลิ่วไปไกล
เขานั้นตกตะลึงอย่างสุดหัวใจเพราะจนถึงเวลานี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองโดนอะไรเข้า!
เขารู้เพียงแค่ว่ามันย่อมจะเป็นฝีมือเย่หยวนแล้ว!
เพราะเสียงนั้นนอกจากว่ามันจะขัดขวางการใช้งานบุปผาลวงฝังเทพของเขาลงแล้วมันยังโจมตีสวนกลับเข้ามาหาเขาอย่างรุนแรงด้วย!
แต่เย่หยวนมันทำอะไรลงไปกันแน่?