บทที่ 159 นายกำลังทำให้ฉันอับอาย? หรือว่ากำลังตั้งใจทำให้ฉันอับอายอยู่กันแน่? ขณะที่พูดคำนี้ออกมานั้น ถังเสี่ยวไป๋ก็แสดงท่าทางที่สงบนิ่งและเฉยชาอย่างมาก

แต่เมื่อเขาพูดจบ ท่าทางของเขา กลับทำให้ทุกคนที่อยู่ด้านหน้าของเขานอกจากเย่อู๋เทียนแล้ว ต่างก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างมาก

แสงสีขาวเปล่งประกายขึ้นอีกครั้ง

อีกทั้ง นอกจากเย่อู๋เทียนแล้ว ไม่ว่าใครก็คงจะมองไม่เห็นว่าถังเสี่ยวไป๋นั้นชักกระบี่ออกมาอย่างไร

กระบี่เล่มที่ถังเสี่ยวไป๋ใช้นี้ มีชื่อว่ารุ้งขาว!

ไม่ใช่กระบี่ที่มีชื่อเสียงอะไร แต่เป็นเพราะถังเสี่ยวไป๋มีชื่อเสียงที่น่าสะพรึงกลัวอย่างมากในยุทธภพ ดังนั้นกระบี่รุ้งขาวของเขา ถึงได้เหมือนกับชื่อของเขา ที่ผู้คนได้ยินแล้วต่างก็พากันหวาดกลัว

ขณะที่ชักกระบี่รุ้งขาวออกจากด้าม

โต๊ะที่ทำขึ้นมาจากหยกขาวที่อยู่ด้านหน้าของถังเสี่ยวไป๋นั้น ก็พลันปรากฏเส้นรอยแยกขึ้นมาตรงใจกลาง อีกทั้งภาชนะที่ใส่อาหารอยู่บนโต๊ะ ก็แตกหักออกเป็นสองซีก

ทุกคน ต่างก็ตกตะลึงกันทั้งหมด!

นี่ก็คือชี่กระบี่ที่ล่ำลือกันอย่างนั้นเหรอ?

ทุกจุดที่ชี่กระบี่พ้นผ่าน แม้แต่โต๊ะที่ทำขึ้นมาจากหยกขาวก็ยังแบ่งแยกออกเป็นสองส่วน ยิ่งไปกว่านั้นชี่กระบี่ยังพุ่งตรงไปที่เย่อู๋เทียนด้วย?

แต่ในขณะที่ถังเสี่ยวไป๋ได้เก็บกระบี่รุ้งขาวลงไปในด้ามนั้น สีหน้าของทุกคน ต่างก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้น

เพราะเห็นว่า......

เย่อู๋เทียน ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย!

ถังเสี่ยวไป๋เองก็เพิ่งจะสังเกตเห็นท่าทางของเย่อู๋เทียนในเวลานี้

ก็ตกใจขึ้นเล็กน้อย

เพราะว่าในขณะที่เขากำลังชักกระบี่ออกมานั้น ก็เห็นแค่ว่าเย่อู๋เทียนสะบัดตะเกียบในมือของเขาขึ้นเล็กน้อย

ในขณะนั้น ถังเสี่ยวไป๋ไม่ได้แปลกใจกับท่าทางการสะบัดตะเกียบของเย่อู๋เทียนเลย

ถังเสี่ยวไป๋คิดว่า ตะเกียบในมือของเย่อู๋เทียนนั้น ก็คงจะเหมือนกับโต๊ะที่อยู่เบื้องหน้าของตนเอง ที่ต้องแตกหักออกเป็นสองซีก

โดยเย่อู๋เทียนเองก็คงจะเหมือนกับโต๊ะที่อยู่ด้านหน้าของตนเองเหมือนกัน ถูกฟันแยกออกเป็นสองส่วน อีกทั้ง ไม่ว่าจะเป็นศีรษะของเขา หรือร่างกายของเขา ก็จะต้องถูกฟันแบ่งออกเป็นสองส่วนด้วย

แต่ตอนนี้......

เย่อู๋เทียนกลับไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเลย?

และในขณะนั้นเอง โต๊ะด้านหน้าของถังเสี่ยวไป๋นั้น ก็พลันตกหล่นลงมา

โครมมมม!

เหล้าอาหารบนโต๊ะนั้น ก็ร่วงตกลงมาทั้งหมด

เย่อู๋เทียนเองก็ยังคงชูตะเกียบอยู่อย่างนั้น

ตะเกียบคู่นั้นในมือของเขา แม้ว่าจะมีราคาแพง แต่ก็เป็นเพียงแค่ตะเกียบไม้คู่หนึ่งเท่านั้น

ถังเสี่ยวไป๋มองดูเหตุกาณ์นี้อย่างตกตะลึง ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง

หรือจะพูดว่า เมื่อครู่เย่อู๋เทียนเพียงแค่ใช้ตะเกียบไม้คู่นั้นในมือของเขา สกัดกั้นพลังดาบที่ฟาดฟันของตนเอง?

ไม่ ไม่ใช่สกัดกั้น!

แต่เป็น......

การทำลาย!

ในห้องโถงจัดเลี้ยงขนาดใหญ่ นอกจากโต๊ะของเย่อู๋เทียนนี้แล้ว ที่จริงก็ยังมีผู้คนอยู่กันอีกไม่น้อย

เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์นี้ ทั้งหมดต่างก็ตกตะลึงกันอย่างที่สุด

ราวกับว่าลืมหายใจไปชั่วขณะ

ทุกคนต่างก็ส่งสายตามองมาที่ใบหน้าของเย่อู๋เทียนทั้งหมด โดยไม่มีข้อยกเว้น

เป็นที่เหลือเชื่ออย่างมากว่า ไอ้หนุ่มคนนี้ทำไมถึงได้เก่งกาจมากขนาดนี้ ทั้งที่ถังเสี่ยวไป๋ลงมือ แต่เขากลับไม่ตาย!

เสิ่นรั่วชิงที่อยู่ด้านข้างของเย่อู๋เทียนกลับไม่แปลกใจอะไรเลย เพราะว่า เธอนั้นเคยเห็นความเก่งกาจของสามีของเธอมาก่อนแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบนเตียง หรือว่าเรื่องล่างเตียง ต่างก็เก่งกาจทั้งนั้น และยังจะมีท่วงท่าสง่างามด้วย......

แม้ว่าเฉิงโม่หนงจะแปลกใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับแปลกใจมากนัก