บทที่ 228 ผู้อำนวยการหญิงอารมณ์ร้อนเป็นไฟ! 2

เย่อู๋เทียนพูดขึ้นมาว่า: “อีกอย่าง ข้อตกลงสามข้อ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป การเรียน ดีขึ้น นี่เป็นข้อแรก ข้อที่สอง ก่อนหน้าที่คนอื่นไม่ได้ก่อให้เกิดภัยคุกคามชีวิตของลูก ลูกห้ามลงไม้ลงมือทำร้ายคนอื่นตามใจชอบ ข้อที่สาม รับผิดชอบงานบ้านส่วนหนึ่ง โดยเฉพาะช่วยงานบ้านคุณตาคุณยายของลูก เข้าใจมั้ย?”

เย่จูนหลินพยักหน้า และพูดกระซิบว่า: “เข้าใจแล้วครับ”

เย่อู๋เทียนไม่ได้พูดอะไรอีก หยิบโทรศัพท์โทรหาผิงปู๋จิ้ว และพูดขึ้นมาว่า: “คิดหาทางกำราบเด็กแปดสิบหกคนที่ฉันช่วยชีวิตก่อนหน้านี้หน่อย ก่อนหน้าที่พวกเขาจะอายุยี่สิบ อย่าให้พวกเขามีพลังที่ผู้แข็งแกร่งพลังตันควรมี ไม่อย่างนั้น ต่อไปยังไม่รู้ว่าเด็กบ้าพวกนี้จะก่อเรื่องอะไรอีก”

ผิงปู๋จิ้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “เรื่องนี้ ผมสั่งการคนไปจัดการแล้ว”

เย่อู๋เทียนถึงได้ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

วางสายโทรศัพท์ เย่อู๋เทียนก็เคาะกระดาษเอสี่บนโต๊ะคอมพิวเตอร์อีกครั้ง และพูดกับเย่จูนหลินว่า: “เมื่อกี้นี้พ่อเพิ่งจะลงทะเบียนบัญชีเกมให้ลูก ต่อไปลูกจะเล่นเกม ใช้บัตรประชาชนของพ่อก็ได้!”

เย่จูนหลินเบิกตาทั้งสองข้างกว้าง ดูไม่อยากจะเชื่อ

เห็นได้ชัดว่าคาดไม่ถึง พ่อของตัวเองจะรู้แจ้งถึงขนาดนี้ ไม่นึกเลยว่าใช้วิธีการแบบนี้สนับสนุนตัวเองให้เล่นเกม

เย่อู๋เทียนแกล้งทำเป็นเย็นชาเหลือบมองเย่จูนหลินแวบหนึ่ง และถามว่า: “ทำไม ไม่โอเคหรือไง?”

เย่จูนหลินกระโดดขึ้นอย่างมีความสุข

“พ่อทรงพระเจริญ!”

โดยไม่คาดคิด เย่จูนหลินกระโดดแบบนี้ก็ไม่เท่าไหร่หรอก ดูเหมือนร่างกายอ่อนแอ กระโดดขึ้นจากพื้นอย่างกะทันหัน

ตูม!

เพดานถูกเย่จูนหลินเจาะเป็นรู

“…….”

ใบหน้าของเย่อู๋เทียนไม่พอใจ

ทันใดนั้น เย่อู๋เทียนหิ้วคอเสื้อของเย่จูนหลิน แล้วพาเขาไปยังอีกห้องหนึ่ง

ฝังเข็มให้กับเขาหลายเข็ม ฝืนบังคับทำให้แดนของเขา ลงไปที่สภาวะของพลังสว่าง

จากนี้ไป ถ้าไม่ได้รับการกระตุ้นจากโลกภายนอก พลังอันน่าสะพรึงกลัวในร่างกายของเย่จูนหลิน ก็ไม่มีทางถูกกระตุ้น

จัดการเรื่องที่บ้านเสร็จ

เย่อู๋เทียนก็อ่านคำเชิญที่เห้อเหลียนหว่านจีให้เขาก่อนหน้านี้อย่างละเอียดอีกรอบหนึ่ง

งานโอสถและการฝังเข็มท่าทางสูงส่ง…….

ยังมีอีกสองวัน ก็จัดขึ้นอย่างเป็นทางการ

ถึงเวลานั้น ยอดฝีมือของสี่ตระกูลใหญ่พันธมิตรมังกร น่าจะปรากฏตัวออกมาทั้งหมด

ขณะที่เย่อู๋เทียนกำลังครุ่นคิดอยู่ ควรจะจัดการกับสี่ตระกูลใหญ่ยังไงดี เสิ่นรั่วชิง ก็ผลักประตูเข้ามา

อย่างไรก็ตาม เสิ่นรั่วชิงรู้สึกผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด

เย่อู๋เทียนก้าวไปข้างหน้าถามด้วยความเป็นห่วง: “เกิดอะไรขึ้น?”

เสิ่นรั่วชิงยื่นโทรศัพท์ให้กับเย่อู๋เทียนด้วยใบหน้านิ่ง และพูดขึ้นมาว่า: “ดูสิ คะแนนสอบครั้งล่าสุดของลูกชายพี่ สอบได้ที่หนึ่ง”

เย่อู๋เทียนดูดีใจ และพูดขึ้นมาว่า: “ดีมากนะสิ งั้นทำไมท่าทางหน้านิ่วคิ้วขมวดด้วย?”

เสิ่นรั่วชิงกัดฟันพูดขึ้นมาว่า: “ที่หนึ่งจากอันดับท้าย!”

เย่อู๋เทียนนิ่งไป และขมวดคิ้วพูดขึ้นมาว่า: “เป็นไม่ได้หรอกมั้ง?”

เสิ่นรั่วชิงหายใจเข้าลึกๆ และพูดขึ้นมาว่า: “อายุน้อยๆ ส่งกระดาษเปล่า เหมือนกับตอนที่พี่เรียนหนังสือไม่มีผิดเลย!”

จากนั้น เสิ่นรั่วชิงก็ล้มตัวนอนลงบนเตียง ทำเสียงฟึดฟัดด้วยความโกรธ

“ทำไมยังไงดี พรุ่งนี้ประชุมผู้ปกครอง ถ้าฉันไป จะต้องถูกครูประจำชั้นของพวกเขาตำหนิอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้น ขายหน้าแน่ๆ!”

เย่อู๋เทียนเข้าหาด้วยรอยยิ้ม

นอนตะแคงข้างกายเสิ่นรั่วชิง ร้องขออย่างหน้าไม่อาย

“สนองความต้องการของฉันข้อหนึ่ง ฉันจะไปประชุมผู้ปกครอง”

เสิ่นรั่วชิงดูมึนงง