บทที่ 263 เย่อู๋เทียน แค่นี้เองเหรอ? 2

เย่หวงเยวางแก้วไวน์ลง ยกมือขึ้นมองดูนิ้วที่เรียวยาวของเธอ แล้วพูดว่า “ตระกูลเฉิงแห่งตี้ตูในได้รับความช่วยเหลือจากตัวหมากที่ฉันวางไว้ในตี้ตู เมื่อวานฉันให้หมากตัวนี้ไปแจ้งให้ตระกูลเฉิงทราบ พูดให้ถูกต้อง ฉันให้เขาแจ้งกับผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับคุณ เฉิงโม่หนง ขอให้เธอมอบอำนาจของเทียนจวิน กรุ๊ปให้กับภรรยาของคุณ”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เย่หวงเยก็หยุดไปครู่หนึ่ง มองไปที่เย่อู๋เทียนอีกครั้งแล้วพูดต่อ “ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด หลังจากงานโอสถและการฝังเข็มเสร็จสิ้นลง ภรรยาของคุณจะไปที่ตี้ตูเข้าครอบครองเทียนจวิน กรุ๊ปอย่างเป็นทางการ ฉันเป็นคนยุติธรรมมาก ในเมื่อฉันมองว่าคุณเป็นตัวหมากของฉันแล้ว ภรรยาของคุณก็ย่อมได้รับการปฏิบัติที่ดีจากฉันเป็นธรรมดา!”

เย่อู๋เทียนยิ้มเยาะ

“พูดแบบนี้ แสดงว่าคุณจัดการทุกอย่างหลังจากงานโอสถและการฝังเข็มเรียบร้อยแล้ว?”

เย่หวงเยพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

“ถูกต้อง ทุกอย่างถูกจัดการไว้แล้ว ฉันทบทวนทุกอย่างในใจหลายรอบแล้ว ถึงตอนนั้น คุณแค่ทำตามที่ฉันบอกก็พอ ส่วนครอบครัวของคุณ ฉันขอรับประกันกับคุณว่า จะไม่มีปัญหาใดๆ แน่นอน!”

เย่อู๋เทียนหรี่ตาลงแล้วถามด้วยรอยยิ้ม

“แล้วถ้าไม่ทำอย่างนั้นล่ะ?”

เย่หวงเยยักไหล่

“ทั้งคุณและคนในครอบครัวของคุณจะมีปัญหาใหญ่”

เย่อู๋เทียนไม่ได้พูดอะไรอีก

จากนั้นก็รับโทรศัพท์จากเสิ่นรั่วชิง

ตามที่คาดไว้ ทันทีที่รับสาย ก็มีเสียงประหลาดใจของเสิ่นรั่วชิงดังมาจากปลายสาย

“ที่รัก คุณให้เฉิงโม่หนงส่งมอบเทียนจวิน กรุ๊ปมาให้ฉันเหรอ?”

เย่อู๋เทียนตอบอย่างเฉยเมย

“ไม่ใช่”

น้ำเสียงของเสิ่นรั่วชิงประหลาดใจมากขึ้น

“แล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน? เฉิงโม่หนงก็ไม่รู้เป็นบ้าอะไร จู่ๆ ก็โทรมาหาฉัน บอกให้ฉันไปที่เมืองหลวงในอีกไม่กี่วัน เพื่อรับตำแหน่งประธานเทียนจวิน กรุ๊ปอย่างเป็นทางการ!”

“เธอยังบอกอีกว่า ต่อไปจะเชื่อฟังฉันทุกอย่าง แม้ว่าฉันจะครอบครองเทียนจวิน กรุ๊ป เธอก็ยังสามารถทำงานให้ฉันได้! นี่...มันไม่ปกติแล้ว!”

“คราวก่อนเธอมาหาคุณ หลังจากเจอฉัน ยังหน้าตาไม่สบอารมณ์อยู่เลย นี่เพิ่งผ่านมาไม่กี่วันเอง? เธอ...เธอก็ดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน!”

เย่อู๋เทียนนิ่งไปชั่วคราว แล้วถามด้วยรอยยิ้ม

“คุณต้องการครอบครองเทียนจวิน กรุ๊ปเหรอ?”

เสิ่นรั่วชิงตอบ

“แน่นอน เฉิงโม่หนงมอบอำนาจมาให้เอง มันเป็นโอกาสที่เกิดขึ้นได้ยากในชีวิต ตอนนี้ฉันกำลังเดินทางไปที่เจียงหนาน ได้ยินมาว่าศูน์แสดงสินค้านานาชาติจะจัดการประชุมใหญ่ขึ้น มีสมบัติหายากมากมายในนั้น พอถึงตอนนั้นฉันอยากจะเลือกเครื่องประดับสักสองสามชิ้น แต่งตัวให้ดูไฮโซ เพื่อไปรับตำแหน่งประธานของเทียนจวิน กรุ๊ปที่ตี้ตู!”

เย่อู๋เทียนยิ้มเล็กน้อย

“ดี งั้นคุณก็มาเถอะ ผมอยู่ที่ภัตตาคารหมิงจู ชั้นบนสุดของอาคารเจียงหนานในเจียงหนาน เจอกันแล้วค่อยคุย”

เสิ่นรั่วชิงตอบตกลงอย่างง่ายดาย

เย่หวงเยเห็นเย่อู๋เทียนวางสาย ก็ยืนขึ้นรินไวน์แดงให้เย่อู๋เทียนหนึ่งแก้ว รอยยิ้มบนใบหน้าสดชื่นราวกับสายลมในฤดูใบไม้ผลิ

“คนที่รู้จักเวลาสำคัญคือวีรบุรุษ! เย่อู๋เทียน ฉันมองคนไม่ผิดแน่นอน! ต่อไปฉันจะวางคุณในตำแหน่งสำคัญ ถึงเวลานั้น ฉันจะพาคุณออกจากประเทศหลง ให้คุณเปิดประสบการณ์ว่า คนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกนั้นมีท่วงท่าอย่างไร!”

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เย่อู๋เทียนไม่โกรธ เขารับแก้วไวน์มาจากมือเย่หวงเย

จิบไวน์คำหนึ่งแล้วพูดอย่างยิ้มแย้ม