บทที่ 262 เย่อู๋เทียน แค่นี้เองเหรอ? 1

ในเวลานี้ เย่อู๋เทียนยืนอยู่ที่ประตูภัตตาคารหมิงจู

หลิงชิงหงติดตามอยู่เคียงข้างเขา

ดวงตาของหลิงชิงหงถูกคลุมด้วยผ้าสีแดง

ส่วนเย่ชูอี เธอเดินตามหลังเย่อู๋เทียนตัวสั่นงันงก

เห็นได้ชัดว่า เย่ชูอีและเย่อู๋เทียนหวาดกลัวจนถึงขีดสุด

แม้ว่าเย่หวงเยจะนั่งอยู่ในห้องอาหาร เย่ชูอีก็มีเหตุผลเพียงพอที่จะเชื่อเช่นนั้น…

หากเย่อู๋เทียนคิดจะฆ่าตน

เพียงแค่สะบัดนิ้วเท่านั้น!

แม้ว่าจะเป็นเย่หวงเย ก็ไม่มีทางที่จะขัดขวางได้!

แต่เมื่อมองไปที่เย่หวงเยในเวลานี้

แม้ว่าจะตกใจมากที่จู่ๆ เย่อู๋เทียนก็ปรากฏตัวที่นี่ แต่เธอก็สงบลงอย่างรวดเร็ว

เย่หวงเยหรี่ตามองเย่อู๋เทียนอยู่ครู่หนึ่ง รอยยิ้มฉายชัดบนใบหน้า

“น่าสนุก!”

ส่วนเทียนหลงเอ๋อร์นั้น

ใบหน้าสะสวยของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เธอไม่เคยคาดคิดว่าจะพบเย่อู๋เทียนในสถานการณ์เช่นนี้หลังจากผ่านไปหลายปี

ทันใดนั้นเทียนหลงเอ๋อร์ก็ลุกขึ้นและวิ่งไปหาเย่อู๋เทียนโดยไม่สนสิ่งใด

ความปีติยินดีถูกเขียนขึ้นทั่วใบหน้าของเธอ ราวกับลืมเรื่องที่เพิ่งได้ยินมาจากเย่หวงเย

เมื่อวิ่งไปถึงตรงหน้าเย่อู๋เทียน เทียนหลงเอ๋อร์ก็อดนึกอยากกอดเย่อู๋เทียนไม่ได้ แต่สุดท้ายเธอก็ห้ามตัวเองไว้

แววตาเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นที่มีต่อเย่อู๋เทียน

“เย่อู๋เทียน! คุณมาที่เจียงหนานได้ยังไง? ฉันคิดว่าพรุ่งนี้คุณถึงจะมา!”

เย่อู๋เทียนเหลือบมองเทียนหลงเอ๋อร์อย่างเฉยเมย แล้วตวาดใส่เธออย่างไม่พอใจ

“ยืนเฉยๆ เดี๋ยวผมค่อยมาจัดการคุณอีกที!”

เทียนหลงเอ๋อร์เหมือนถูกฟ้าผ่า!

สีหน้าไร้เดียงสา

“ฉัน...ฉันทำไมเหรอ”

เย่อู๋เทียนกล่าวอย่างเย็นชา

“ถ้าก่อนหน้านี้คุณไม่ทำโทรศัพท์ผมพัง สองวันมานี้ผมคงไม่ต้องยุ่งยากแบบนี้!”

ดวงตาของเทียนหลงเอ๋อร์เบิกกว้าง

“มือถือ? มือถืออะไร? อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ”

“โอ๊ยทำไมคุณเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นนัก อีกอย่างมันไม่ใช่ความผิดของฉันเลย!”

“ใครใช้ให้ผู้หญิงที่อยู่กับคุณวันนั้นด่าฉันล่ะ ฉันแค่อยากจะสั่งสอนผู้หญิงคนนั้นเท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจจะแกล้งคุณ!”

เย่อู๋เทียนดุด่าด้วยสีหน้านิ่งเฉย

“หุบปาก!”

เทียนหลงเอ๋อร์บุ้ยปาก ก่อนจะหุบปากอย่างเชื่อฟัง

เมื่อเห็นภาพนี้ ความหวาดกลัวในใจของเย่ชูอีก็ทวีความรุนแรงมากขึ้น

คาดคิดไม่ถึงเลย

เทียนหลงเอ๋อร์ที่คุณหนูรองของตระกูลยังต้องเคารพ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเย่อู๋เทียน เธอกลับต้อยต่ำเช่นนี้!

หลิงชิงหงที่มีผ้าสีแดงปิดตาอยู่ก็ตกใจเช่นกัน

เป็นไปไม่ได้!

เย่อู๋เทียนวางอำนาจเช่นนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าเทียนหลงเอ๋อร์!

หรือว่าเขาจะไม่รู้ว่าเทียนหลงเอ๋อร์เป็นใคร?