บทที่ 261 กินเสร็จหรือยัง? กินเสร็จก็ไปได้แล้ว! 2

“ฉันยังอยากเจอคนคนหนึ่ง ฉันเคยสาบานไว้ว่า ชาตินี้ฉันต้องได้เจอเขา!”

เย่อู๋เทียนถาม

“ใคร?”

หลิงชิงหงตอบกลับ

“คุณไม่มีสิทธิ์จะได้รู้ คนคนนั้นแม้แต่คนที่ชีพจรหยุดเต้นแต่กำเนิดอย่างเทียนหลงเอ๋อร์ก็ยังรักษาได้ เขาเป็นว่าที่ลูกเขยของตระกูลเทียน คุณกำลังจะถูกเย่หวงเยฆ่าตายแล้ว คุณไม่มีสิทธิ์รู้!”

เย่อู๋เทียนตกตะลึงเล็กน้อย แล้วหัวเราะออกมา

“แล้วคุณรู้ไหมว่า คนที่รักษาเทียนหลงเอ๋อร์จนหายดีเมื่อแปดปีก่อน ก็คือผม?”

บูม!

หัวสมองของหลิงชิงหงว่างเปล่า

ในขณะเดียวกัน

ภัตตาคารหมิงจูที่ชั้นบนสุดของอาคารเจียงหนาน

ภายในภัตตาคารขนาดใหญ่ มีลูกค้าเพียงโต๊ะเดียว

ลูกค้าที่โต๊ะนั้น มีผู้หญิงแค่สองคน

คนหนึ่งเป็นผู้หญิงที่มีความสูงสองเมตร เธอสวมกระโปรงยาวสีดำ ผมยาวสลวยราวกับน้ำตก เหมือนนางฟ้า

อีกคนหนึ่งสวมชุดกี่เพ้าสีน้ำเงินอ่อน สูงประมาณ 165 เซนติเมตร สวมแว่นตาไร้กรอบ ใบหน้างดงามราวกับตุ๊กตา แม้ว่าเธอจะไม่ใช่ผู้หญิงที่สวยสมบูรณ์แบบ แต่ยิ่งมองก็ยิ่งมีเสน่ห์

ผู้หญิงสองคนนี้ ก็คือเย่หวงเยและเทียนหลงเอ๋อร์

ในเวลาเดียวกัน เย่หวงเยกำลังนั่งอยู่อย่างสง่างามบนโต๊ะอาหาร ถือแก้วไวน์แดงในมือ กำลังมองไปที่เทียนหลงเอ๋อร์ที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

ไม่ใช่

พูดให้ตรง เทียนหลงเอ๋อร์ไม่ได้นั่งบนเก้าอี้ แต่กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเก้าอี้

สองขาที่สวมถุงน่องไหมสีม่วงเทาวางพาดอยู่บนโต๊ะอาหาร

ในมือของเทียนหลงเอ๋อร์มีโทรศัพท์มือถือ เธอกำลังเล่นเกมอย่างจริงจัง

“เทียนหลงเอ๋อร์ ที่นี่ไม่ใช่บ้านของคุณ ฉันคิดว่าคุณควรรักษามารยาทให้มากกว่านี้”

เย่หวงเยมองเทียนหลงเอ๋อร์แล้วเอ่ยขึ้น

เทียนหลงเอ๋อร์ไม่แม้แต่จะมองไปที่เย่หวงเยด้วยซ้ำ เธอเม้มปากพูดว่า

“มีอะไรก็พูดๆ มา ที่เรียกฉันมานี่ มีธุระอะไร แค่กินข้าวเหรอ? ฉันไม่สนใจหรอกนะ!”

เย่หวงเยยิ้มเยาะ

“ไม่มีอะไรพิเศษ ฉันแค่อยากคุยกับคุณและคนคนหนึ่ง”

เทียนหลงเอ๋อร์ถาม

“ใคร?”

เย่หวงเยยิ้มๆ

“คนในดวงใจของคุณ”

เทียนหลงเอ๋อร์นิ่งไปชั่วครู่ พลางเหลือบมองเย่หวงเย

“เย่อู๋เทียน?”

เย่หวงเยพยักหน้า

“ถูกต้อง”

เทียนหลงเอ๋อร์วางมือถือลงทันที แล้วลุกขึ้นนั่ง มองเย่หวงเยอย่างถี่ถ้วนสักพักแล้วถามขึ้น

“คุณต้องการอะไร?”

รอยยิ้มบนใบหน้าของเย่หวงเยไม่เปลี่ยนแปลง

“ไม่ต้องการอะไร ฉันแค่รู้สึกว่าผู้ชายอย่างเย่อู๋เทียนน่าสนใจ ฉันอยากใช้ประโยชน์จากเขาหน่อย”

เทียนหลงเอ๋อร์หรี่ตาลงและดันแว่นขึ้น

“กล้าใช้ผู้ชายของฉัน ฉันจะฆ่าคุณทั้งบ้าน!”

แทนที่จะโกรธแต่เย่หวงเยกลับหัวเราะ

“การฝึกฝนของคุณกับฉันก็ไล่เลี่ยกัน อีกอย่าง คนตัวเตี้ยอย่างคุณก็เอาชนะฉันไม่ได้ เอาเป็นว่าถ้าเราสู้กัน หากว่าบอบช้ำทั้งสองฝ่าย สี่ตระกูลใหญ่แห่งพันธมิตรมังกรก็จะตกเป็นของคนอื่น”

เทียนหลงเอ๋อร์ขมวดคิ้ว