ตอนที่ 260
บทที่ 260 กินเสร็จหรือยัง? กินเสร็จก็ไปได้แล้ว! 1
October 31, 2026
เย่อู๋เทียน?!
เย่อู๋เทียน?!
ใครจะไปรู้ว่าเมื่อเย่อู๋เทียนหันกลับมาและพูดชื่อของเขา เย่ชูอีและหลิงชิงหงนั้นหวาดกลัวแค่ไหน!
โดยเฉพาะเย่ชูอี
ไม่คาดคิดเลยว่าเย่อู๋เทียนจะมาปรากฏตัวที่นี่พร้อมกับหลิงชิงหง
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ก่อนหน้านี้หลิงชิงหงพูดกับคุณหนูรองทางโทรศัพท์ว่า เธอกำลังเจอปัญหาใหญ่!
ตอนนี้ดูเหมือนว่าปัญหาใหญ่ก็คือเย่อู๋เทียน?
แต่…
ทำไมเย่อู๋เทียนถึงมาที่อาคารเจียงหนานพร้อมกับหลิงชิงหงล่ะ?
หรือว่าหลิงชิงหงจะถูกเย่อู๋เทียนปลุกปั่น?
ไม่มีทาง!
ไม่มีทางแน่นอน!
หลิงชิงหงเป็นยอดฝีมือระดับสุดยอดที่คุณหนูรองฝึกฝนมากับมือ!
มีความจงรักภักดีต่อคุณหนูรอง!
เธอจะถูกเย่อู๋เทียนปลุกปั่นได้อย่างไร?
แต่จะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นต่อหน้าได้อย่างไร?
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เย่ชูอีก็ไม่กล้าแม้แต่จะขยับ เพราะเธอเห็นแล้วว่าเย่อู๋เทียนน่ากลัวเพียงใด
ต่อหน้าเย่อู๋เทียน…
แม้ว่าอยากจะลงมือ!
ก็ไม่มีโอกาสหรือคุณสมบัติที่จะทำ!
เย่ชูอีมีเหตุผลมากพอที่จะเชื่อได้ว่า ทันทีที่ตนเองกล้าทำอะไรบุ่มบ่าม ก็จะถูกเย่อู๋เทียนฆ่าตายทันที!
เย่อู๋เทียนน่ากลัวมากเกินไป!
เมื่อมองไปที่หลิงชิงหงอีกครั้ง
เธอยืนตกตะลึงพรึงเพริดอยู่กับที่
ไม่คาดคิดว่าคนมีน้ำใจที่พาเธอมาที่อาคารเจียงหนานก็คือ…
เย่อู๋เทียน?
รอยยิ้มบนใบหน้าของเย่อู๋เทียนไม่เปลี่ยนแปลง เขามองไปที่หลิงชิงหงแล้วถามช้าๆ
“คุณคิดว่าการกระทำของคุณในสวนพฤกษชาตินั้นฉลาดมากเหรอ? คุณแค่ว่ายออกไป แล้วว่ายกลับมา แล้วก็หมอบอยู่คนเดียวใต้น้ำริมชายฝั่งกว่าครึ่งชั่วโมง ทำแบบนี้ฉลาดมากเหรอ?”
สีหน้าของหลิงชิงหงเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด
เธอโกรธมากจริงๆ!
เย่อู๋เทียนพูดขึ้นอีก
“ฉลาดก็ฉลาดน้อย คุณว่าผมพูดถูกไหม?”
หลิงชิงหงขบกรามด่า
“ต่ำช้า!”
เย่อู๋เทียนยิ้ม
“ต่ำช้า? ต่ำช้ายังไง? คุณหมายความว่าผมกำลังรังแกคนตาบอดอย่างคุณเหรอ?”
หลิงชิงหงถอนหายใจแรง
“คุณหาโอกาสมาที่นี่กับฉันก็เพื่อที่จะพบคุณหนูรองที่อยู่ข้างหลังฉันไม่ใช่เหรอ! ตามที่คุณต้องการ คุณจะพบเธอเดี๋ยวนี้ แต่ฉันรับประกันได้ว่า หลังจากที่คุณพบเธอแล้ว คุณจะต้องตายแน่นอน!”
เย่อู๋เทียนยิ้มๆ
“ผมไม่ได้ตามคุณมานะ คุณพาผมมาที่นี่เอง”
หลิงชิงหงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เย่ชูอีก็ชิงพูดขึ้น
“คุณเย่ ในเมื่อคุณกำลังตามหาคุณหนูรอง งั้นฉันจะพาคุณไปค่ะ”
เย่อู๋เทียนมองเย่ชูอีอย่างเย็นชา
“ที่นี่ คุณมีสิทธิ์พูดด้วยเหรอ?”
เพียงชั่วพริบตาเท่านั้น
เพียงแค่ประโยคนี้เท่านั้น
ก็ทำให้เย่ชูอีกลัวมากจนต้องรีบคุกเข่าลง
“คุณเย่ โปรดยกโทษให้ฉันด้วย!”
แต่ถึงอย่างไรที่นี่คือประตูของอาคารเจียงหนาน
ทางเดินเต็มไปด้วยผู้คน
เย่ชูอีสาวสวยเพริศพริ้งคุกเข่าลงตรงหน้าเย่อู๋เทียนในทันใด แถมยังมีอาการตัวสั่นงันงก
ผู้คนรอบๆ ต่างตกตะลึง!
หลิงชิงหงก็เช่นกัน
ด้วยการฝึกฝนของเย่ชูอี เธอรู้ดีแก่ใจว่าคนที่ทำให้เย่ชูอีตกใจได้ขนาดนี้ต้องน่ากลัวสุดๆ!
เย่อู๋เทียนยิ้มเยาะ พูดกับเย่ชูอีอย่างวางตัวเหนือกว่า
“นำทางไป วันนี้ผมอยากจะดูหน่อย คุณหนูรองของพวกคุณนั้นเก่งกาจสักแค่ไหน!”
เย่ชูอีรีบลุกขึ้นทันทีเหมือนได้รับอภัยโทษ โค้งตัวให้เย่อู๋เทียนทำท่าเชื้อเชิญ
เย่อู๋เทียนจึงเดินเข้าไปในอาคารเจียงหนาน
หลิงชิงหงเดินตามเข้าไป