ตอนที่ 259
บทที่ 259 ฆ่าคนเพื่ออะไร? ศรัทธา!
October 31, 2026
“ตั้งแต่เล็กจนโต ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ เป็นนักฆ่าที่ไร้ความรู้สึก!”
ตอนที่พูดแบบนี้ ดูเหมือนว่าหลิงชิงหงไม่ได้ล้อเล่น แต่จริงจังเป็นอย่างมาก
แต่เมื่อเย่อู๋เทียนได้ยินเช่นนั้น
อย่างไรก็ฟังดูแปลกๆ
ในชั่วขณะหนึ่ง เย่อู๋เทียนไม่รู้ว่าจะตอบหลิงชิงหงอย่างไรดี
คนขับรถแท็กซี่เหลือบมองไปที่หลิงชิงหงที่นั่งอยู่เบาะหลังโดยไม่รู้ตัว เขาอดหัวเราะไม่ได้ และพูดกับเย่อู๋เทียน
“น้องชาย แฟนคุณนอกจากจะสวยแล้วยังน่ารักอีกด้วย คุณโชคดีมาก”
“…”
เย่อู๋เทียนพูดไม่ออกชั่วขณะ
ท่าทางของหลิงชิงหงก็แปลกไปเช่นกัน
คนขับแท็กซี่ถอนหายใจ
“น่าเสียดาย ที่เป็นคนตาบอด น่าเห็นใจจริงๆ”
เย่อู๋เทียนตอบด้วยสีหน้านิ่งเฉย
“เธอไม่ใช่แฟนของผม”
คนขับแท็กซี่ยิ้มออกมา
“ต้องใช่แน่ เชื่อผมสิ ก่อนที่ผมจะมาขับแท็กซี่ ผมทำงานในบริษัทหาคู่ ผมเห็นชายหญิงที่มีพรหมลิขิตต่อกันมามากมาย ผมคิดว่า พวกคุณสองคนถูกลิขิตให้มาคู่กัน!”
เย่อู๋เทียนไม่พูดอะไรเลย
คนขับแท็กซี่พูดต่อ “น้องชาย คุณเชื่อเรื่องพรหมลิขิตไหม?”
เย่อู๋เทียนยังคงไม่พูดจา
คนขับแท็กซี่หัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง
“น้องชาย คุณขี้อายเกินไป ผมว่าในโลกที่กว้างใหญ่นี้ มันไม่ง่ายเลยที่จะพบกับสาวสวยเช่นนี้ คุณควรคว้าโอกาสนี้ไว้ เริ่มรุกเข้าหา ถึงจะมีความสุข”
เย่อู๋เทียนตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ผมแต่งงานแล้ว ขอบคุณ”
คนขับแท็กซี่อึ้งไป แสร้งทำเป็นกระแอมไอ ไม่พูดอะไรต่อ
หลิงชิงหงที่นั่งอยู่แถวหลัง มีสีหน้าเย็นชาแปลกๆ
ทันใดนั้นคนขับแท็กซี่ก็หันมามองหลิงชิงหงแล้วถามว่า “น้องสาว คุณเป็นคนที่ไหน?”
สีหน้าของหลิงชิงหงยังคงเย็นชา
คนขับแท็กซี่ยิ้มเจื่อนๆ
“คุยกันหน่อยสิ ไหนๆ ก็ยังอีกไกลกว่าจะถึงอาคารเจียงหนาน!”
“เออใช่สาวน้อย คุณอย่าคิดว่าผมเป็นแค่คนขับแท็กซี่ ความจริงแล้ว...บ้านของผมมีอาคารอยู่สามหลัง สามหลังเลยนะ อีกอย่าง ผมยังโสด เป็นไฮโซหนุ่มโสดตัวจริงเลยล่ะ!”
สีหน้าของหลิงชิงหงไม่สู้ดีแล้ว
คนขับแท็กซี่กระแอมไอ แล้วถามอีกประโยคหนึ่ง
“สาวน้อย คุณยังโสดอยู่หรือเปล่า? คุณเชื่อไหมว่าในโลกใบนี้มีคำว่ารักแรกพบจริงๆ? พูดตามตรง ทันทีที่คุณขึ้นรถมา พี่รู้สึกตะลึงในความสวยของน้องมาก ไม่เคยเห็นใครสวยเท่าน้องมาก่อนเลย…”
ก่อนที่คนขับแท็กซี่จะพูดจบ หลิงชิงหงก็ลงมือทันที
เธอกดกริชที่แหลมคมลงบนลำคอของคนขับแท็กซี่และขู่เขาอย่างเย็นชา
“ถ้าคุณยังพูดไร้สาระอีก ฉันจะฆ่าคุณ!”
คนขับแท็กซี่ตกตะลึง
หลิงชิงหงถอนหายใจแรงและดึงกริชกลับมา
เย่อู๋เทียนขมวดคิ้วมองไปที่หลิงชิงหง เมื่อครู่เขาเกือบจะลงมือแล้ว
เพราะแม้ว่ากริชของหลิงชิงหงจะเร็วมาก แต่ก็ไม่เร็วไปกว่ามือของเย่อู๋เทียน
เมื่อครู่นั้น ขอเพียงกริชของหลิงชิงหงเปื้อนเลือดของคนขับแท็กซี่เพียงเล็กน้อย นั่นก็หมายความว่า…
หลิงชิงหงจะกลายเป็นคนตายทันที
เย่อู๋เทียนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแสร้งทำเป็นกลัวเล็กน้อยและถามหลิงชิงหง
“คุณไม่ได้เป็นนักฆ่าจริงๆ ใช่ไหม?”
หลิงชิงหงตอบอย่างนุ่มนวล
“นักฆ่ามืออาชีพ”
เย่อู๋เทียนถามอย่างสับสน
“คุณฆ่าคนหนึ่งคนได้เงินเท่าไหร่?”
หลิงชิงหงตอบกลับ
“นักฆ่าระดับฉันไม่ได้ฆ่าคนเพื่อเงิน”
สีหน้าของเย่อู๋เทียนเริ่มแปลกไป
“แล้ว...เพื่ออะไร?”
หลิงชิงหงตอบเสียงเบาหลังจากไตร่ตรองอยู่พักหนึ่ง
“ศรัทธา”
“…”
เย่อู๋เทียนพูดไม่ออกอีกครั้ง
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง หลิงชิงหงก็ถามเย่อู๋เทียนขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“คนแปลกหน้า คุณคิดว่าโลกใบนี้งดงามไหม?”