ตอนที่ 258
บทที่ 258 นักฆ่าหญิงตาบอดไร้ความรู้สึก! 2
October 31, 2026
ต่อให้เย่อู๋เทียนจะฉลาดขนาดไหน เขาก็ไม่คิดว่าตนจะกลับมาตามเส้นทางเดิม!
ต่อไปตนก็ต้องรอคอยอย่างเงียบๆ!
รอให้เย่อู๋เทียนไปก่อน!
และการรอคอยนี้ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมง
ระหว่างนั้น หญิงชุดแดงได้นั่งยองๆ อยู่ที่ก้นทะเลตลอดเวลา!
ความอดทนและออกซิเจนในร่างกายของเธอหมดไปทีละน้อย!
ในที่สุด!
ซ่า!
หญิงชุดแดงโผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำ
ฮู้!
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ
ในเวลาเดียวกันก็พยายามอย่างเต็มที่ที่จะรับรู้สิ่งรอบข้างด้วยการรับรู้ทางผิวหนังของตนเอง
หลังจากสังเกตอย่างถี่ถ้วนอยู่พักหนึ่ง ก็ไม่มีเสียงความเคลื่อนไหวใดๆ มาจากบริเวณโดยรอบ
แต่เธอไม่รู้
ในขณะนี้ เย่อู๋เทียนได้ยืนอยู่บนชายฝั่งและมองลงมาที่เธอ
หญิงชุดแดงจมอยู่ใต้น้ำเป็นเวลานาน
เย่อู๋เทียนยืนอยู่บนฝั่งเป็นเวลานาน
เมื่อมองไปที่หญิงชุดแดงที่โผล่ศีรษะพ้นน้ำมา เย่อู๋เทียนก็ถอนหายใจอีกครั้ง
น่าเสียดายที่สตรีที่ฉลาดและเก่งกาจเช่นนี้ จะมา…ฆ่าตน…
ใครส่งเธอมาที่นี่?
ตระกูลหลิง?
เย่อู๋เทียนมักจะรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
จากนั้นหญิงชุดแดงก็จับขอบหินบนฝั่งแล้วกระโดดขึ้นมาเบาๆ ร่างกายของเธอเหยียบลงบนฝั่ง
และในขณะนี้ เย่อู๋เทียนที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอก็ตกตะลึง
สาวงามโผล่ขึ้นจากน้ำ ชุดแดงแนบเนื้อ
รูปร่าง…
ยอดเยี่ยมอย่างที่เปรียบมิได้
ที่สำคัญที่สุด ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าไม่เหมือนกับผู้หญิงในเมืองทั่วไปที่สวมชุดแนบเนื้อไว้ข้างใน!
และในขณะที่เย่อู๋เทียนกำลังตกตะลึง
ทันใดนั้นหญิงชุดแดงก็ปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกมา ร่างกายสั่นเทิ้มไปทั้งตัว!
ว้าว!
น้ำบนร่างกายทั้งหมดถูกสะบัดออก
แม้แต่น้ำส่วนใหญ่บนเสื้อผ้าก็ถูกสะบัดออกไปด้วย
จากนั้นหญิงชุดแดงก็จากไปอย่างรวดเร็ว
ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอไม่ได้สังเกตเลยว่าเย่อู๋เทียนเข้ามาอยู่ข้างกายเธอ
หลังจากที่หญิงชุดแดงจากไป เย่อู๋เทียนก็เร่งฝีเท้าให้ทันเธอ แต่ตามไปไม่กระชั้นชิดนัก
เขารักษาระยะห่างจากหญิงชุดแดงประมาณหนึ่งร้อยเมตรอยู่ตลอด
เย่อู๋เทียนแอบคิดกับตัวเอง
การปฏิบัติต่อหญิงตาบอดเช่นนี้ มันไม่ค่อยเหมาะสมหรือไม่?
เธอเป็นหญิงตาบอด!
เป็นคนพิการ!
แต่เมื่อคิดอีกครั้ง แม้ว่าเธอจะเป็นหญิงตาบอด แต่เธอต้องการจะฆ่าตน!
เรื่องนี้ควรสืบให้กระจ่าง!
ในที่สุดหญิงชุดแดงก็ออกจากสวนพฤกษชาติ เมื่อเธอมาถึงประตูใหญ่ ทันใดนั้นเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา
แต่เห็นได้ชัดว่ามือถือของเธอเปียกน้ำ ไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป
ในฐานะที่เป็นหญิงตาบอด ความกังวลได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ
แต่ในเวลานี้เย่อู๋เทียนได้เดินเข้าไปหาหญิงชุดแดง โดยแสร้งทำเป็นคนเดินผ่านไปมาทั่วไป
จากนั้นก็จงใจเปลี่ยนน้ำเสียงพูดของตัวเอง
“คุณผู้หญิงครับ มีอะไรให้ช่วยไหมครับ? ผมเป็น...เจ้าหน้าที่ของสวนพฤกษชาติ”
หญิงชุดสีแดงมองไปที่เย่อู๋เทียน พูดอย่างหงุดหงิด
“ไม่จำเป็น!”
เย่อู๋เทียนยิ้มเล็กน้อย
“ได้ครับ แต่ผมเห็นคุณเหมือนต้องการโทรหาใครบางคน บังเอิญว่ามือถือของผมมีฟังก์ชันสำหรับคนตาบอด คุณแน่ใจหรือว่าไม่ต้องการความช่วยเหลือใดๆ?”
หญิงชุดแดงตกตะลึง เก๊กหน้าพูดอย่างเย็นชา
“งั้นคุณช่วยโทรศัพท์ให้ฉันหน่อยแล้วกัน”
เย่อู๋เทียนพูดด้วยรอยยิ้ม