บทที่ 275 แข็งแกร่งเกินไป โดดเดี่ยว!1

หานตี้ซืออายุ 150 ปีแล้ว แต่ยืนอยู่ตรงนั้น เขาดูเหมือนชายชราที่มีอายุประมาณ 80 ปีเท่านั้น เห็นได้ชัดว่าเขาได้กลับสู่ธรรมชาติอย่างแท้จริงแล้ว!

แม้แต่เย่อู๋เทียน ก็ไม่สามารถรู้สึกถึงออร่าของนักบู๊จากร่างกายของหานตี้ซือได้อีกต่อไป กล่าวคือ เขาก็เหมือนกับตัวเขาเอง ที่มาถึงแดนที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับฟ้าแล้ว!

เป็นไปได้อย่างไร?

หานฟางอวี้เพิ่งพูดไปก่อนหน้านั้นไม่ใช่เหรอว่า หานตี้ซือเพิ่งเข้าใจเพียงสิบพยางค์ของวิชาชี่จักรพรรดิเท่านั้น?

ตอนนี้ดูเหมือนว่า……

ไม่เพียงแค่สิบพยางค์?

เห็นได้ชัดว่าเขาได้เข้าใจวิชาชี่จักรพรรดิอย่างละเอียดแล้ว!

ในขณะนี้ หานฟางอวี้กำลังยืนอยู่ข้างหลังของหานตี้ซือ เมื่อเห็นเย่อู๋เทียน ก็ยกมือคารวะและพูดด้วยรอยยิ้มเบาๆว่า"ท่านผู้นำ สบายดีนะ!"

เย่อู๋เทียนพยักหน้าให้หานฟางอวี้ และมองไปที่หานตี้ซืออีกครั้ง

ชั่วขณะหนึ่ง

ความรู้สึกแปลกประหลาดเกิดขึ้น

หานตี้ซือยืนห่างจากเย่อู๋เทียนประมาณ 20 เมตร แต่ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นเขายืนอยู่ตรงนั้น เย่อู่เทียนก็จะไม่สามารถรับรู้ถึงลมหายใจใดๆบนตัวเขาได้เลย!

มันน่าทึ่งมาก!

เย่อู๋เทียนและหานตี้ซือ ไม่ได้พบกันมายี่สิบปีแล้ว

นึกถึงฉากการพบกันครั้งที่แล้ว บวกกับสถานการณ์และฉากของการพบกันครั้งนี้...

มีร่องรอยแปลกประหลาดบนใบหน้าของเย่อู๋เทียน

ในขณะนี้ หานตี้ซือเดินไปหาเย่อู๋เทียนด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส และถามว่า"ทำไม ไม่ได้พบกันแค่ยี่สิบปีก็จำผมไม่ได้แล้วเหรอ?"

เย่อู๋เทียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง โค้งคำนับให้หานตี้ซือ และพูดว่า"เย่อู๋เทียน คารวะเหล่าจู่"

หานตี้ซือพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ และหลังจากเดินมาแล้ว เขาก็พูดว่า"เทียนเอ๋อร์ไม่ต้องมากพิธี"

หลังจากพูดจบ หานตี้ซือก็จ้องมองไปที่เสิ่นรั่วชิง และถามด้วยรอยยิ้ม"สาวน้อย ถ้าผมเดาไม่ผิด คุณก็คือภรรยาของเทียนเอ๋อร์ใช่ไหม?"

เสิ่นรั่วชิงมองไปที่เย่อู๋เทียน

เย่อู๋เทียนกล่าวว่า"เหล่าจู่แห่งตระกูลหานในตี้ตู หานตี้ซือ"