บทที่ 277 เขาอ่อนแอเกินไปแล้ว!

ชายวัยกลางคนนี้ ไม่เพียงแต่แต่งตัวแปลกๆเท่านั้น แต่หน้าตาก็แปลกมากอีกด้วย

ใบหน้าเหมือนเซเบิล และมีหนวดสีน้ำตาลเป็นวงกลมบนใบหน้า ทำให้ผู้คนรู้สึกว่ามีหน้าตาเหมือนเซเบิล

คนนี้ชื่อหานเฟิ่งแตว!

ลุงคนที่สองของหานจือเป้า

ข้างหลังของหานจือเป้า มีชายวัยกลางคนอีกคนยืนอยู่

อีกฝ่ายเหมือนกับหานเฟิ่งแตวสวมเสื้อขนมิงค์เช่นกัน แต่ว่า รูปร่างหน้าตาของเขาถือว่าปกติ

หุ่นอ้วนท้วม ผิวคล้ำ หน้าอ้วนกลม จมูกแบน ปากใหญ่!

ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ตรงนั้น ใบหน้าดูยิ้มแย้มตลอดเวลา เหมือนพระสังกัจจายน์ที่มีผิวคล้ำ

ส่วนคนที่เขามองอยู่นั้น ไม่ใช่หานฟางอวี้ที่ถูกหานเฟิ่งแตวทุบตีจนกระเด็นออกไป

แต่มันคือเสิ่นรั่วชิง!

"พระสังกัจจายน์" ผิวคล้ำองค์นี้ ชื่อว่าหานเฟิ่งเฉา

พ่อของหานจือเป้า

และยังเป็นศิษย์ของหานตี้ซืออีกด้วย

อย่างไรก็ตาม หานเฟิ่งเฉาและหานตี้ซือ แยกทางกันตั้งแต่เมื่อสามสิบปีที่แล้ว

สำหรับหานตี้ซือแล้ว หานเฟิ่งเฉาเป็นคนทรยศ!

แต่ดูหานฟางอวี้ในเวลานี้

แม้ว่าเขาจะถูกหานเฟิ่งแตวทุบจนล้มลงกับพื้น แต่ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส

เย่อู๋เทียนกำลังจะวาบไป แต่หานตี้ซือกล่าวว่า"อย่าใจร้อน ดูก่อนว่าจะเกิดอะไรขึ้น?"

เย่อู๋เทียนขมวดคิ้ว และเดินช้าลงในที่สุด

ในเวลานี้ หานเฟิ่งแตวซึ่งหน้าตาเหมือนเซเบิล ได้เดินไปถึงตรงหน้าหานฟางอวี้แล้ว

เขายกเท้าขึ้นและเหยียบลงบนหัวใจของหานฟางอวี้

คนดูรอบๆก็ตกใจมาก

ในบรรดาคนเหล่านี้ มีลูกศิษย์จากสำนักใหญ่ๆมากมาย

และเมื่อดูจากสีหน้าของพวกเขา เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้จักหานฟางอวี้และหานเฟิ่งแตว!

พวกเขาทุกคนรู้ว่า...

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา หานฟางอวี้ได้ติดตามหานตี้ซือ และพลังของเขาก็ถึงระดับที่น่ากลัวมากแล้ว!

คิดไม่ถึงว่า...

ต่อหน้าหานเฟิ่งแตว เขาจะอ่อนแอขนาดนี้!

ทำไมหานเฟิ่งแตวถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?

หรือว่า เมื่อ 30 ปีที่แล้ว หลังจากที่หานเฟิ่งเฉาได้รับวิชาฉบับแท้ของหานตี้ซือแล้ว หานเฟิ่งแตวก็ได้รับสิ่งนั้นเช่นกัน?

หานฟางอวี้ซึ่งถูกหานเฟิ่งแตวเหยียบอยู่ สีหน้ามืดมน

แต่ ถึงจะโกรธแต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร

หานเฟิ่งแตวมองไปที่หานฟางอวี้เหมือนอยู่เหนือกว่า และหัวเราะ

"ไอ้แก่ ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าหานตี้ซือ คงเตะคุณตายไปนานแล้ว!กล้าดียังไงมาทำลายเรื่องดีๆของพี่ชายผม อยู่มาอายุขนาดนี้ ยังไม่รู้ว่าคำว่าตายเขียนยังไงใช่ไหม?"

หานฟางอวี้กัดฟัน

“กล้าหยอกล้อนายหญิงของผม ผมว่าคุณกับหานเฟิ่งเฉาไอ้คนทรยศนั้นต่างหาก ที่ไม่รู้ว่าคำว่าตายเขียนยังไง!”

หานเฟิ่งแตวผงะเล็กน้อยและพูดด้วยรอยยิ้ม

“นายหญิงของตระกูลหาน?”

เมื่อพูดเช่นนั้น หานเฟิ่งแตวก็หันศีรษะและมองไปที่เสิ่นรั่วชิง

“เธอหรือ?เธอคือผู้หญิงของเย่อู๋เทียน ผู้นำคนใหม่ของตระกูลหานของคุณ?”

หานฟางอวี้ไม่ได้พูด ใบหน้าของเขายังคงซีดเซียว

คิดไม่ถึงเลยว่า ไม่ได้เจอแค่ไม่กี่ปี อดีตคนที่กระจอกอย่างหานเฟิ่งแตว ก็มาถึงจุดที่สามารถฆ่าเขาได้ในทันที!

หรือว่า เขาได้รับวิชาฉบับแท้ของหานเฟิ่งเฉาไอ้คนทรยศคนนั้น?

หากเป็นเช่นนี้ แม้ว่าผู้นำตระกูลและคุณท่านจะอยู่ที่นี่ เกรงว่าพวกเขาก็ไม่สามารถทำอะไรกับไอ้สัตว์สองตัวนี้ได้!

แต่เสิ่นรั่วชิงในขณะนี้

ใบหน้าของเธอดูเย็นชา

เมื่อกี้ เธอชอบหยกที่สวยงามชิ้นหนึ่ง

มูลค่าสิบสามล้าน!

มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว!

แต่ในขณะที่เสิ่นรั่วชิงต้องการซื้อ ก็โดนหานเฟิ่งเฉาแย่งไป

เสิ่นรั่วชิงต้องการคุยด้วยเหตุผล แต่หานเฟิ่งเฉาพูดโดยตรง"มาเป็นผู้หญิงของผม หยกงาม ต้องการเท่าไหร่ก็ได้!"

หานฟางอวี้ทนดูไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงลงมือโดยตรงโดยไม่พูดอะไรสักคำ

อย่างไรก็ตาม หานฟางอวี้ไม่ได้แตะต้องเสื้อผ้าของหานเฟิ่งเฉาด้วยซ้ำ ก็ถูกหานเฟิ่งแตวที่อยู่ด้านหลังเตะ

ตอนนี้ เหตุผลที่เสิ่นรั่วชิงไม่ได้ทำอะไรสักที เป็นเพราะเห็นว่าหานเฟิ่งเฉากับหานเฟิ่งแตวสองคนนี้นั้นไม่ธรรมดา

ในขณะนี้ หานเฟิ่งเฉายังคงมองไปที่เสิ่นรั่วชิงด้วยรอยยิ้ม

ส่วนหยกงามที่เสิ่นรั่วชิงชอบ ในตอนนี้ มันถูกกุมไว้ในฝ่ามือของหานเฟิ่งเฉา