บทที่ 345 เห็นผมแล้วไม่คุกเข่า มีมารยาทหรือเปล่า? 1

พอพูดออกมาแบบนี้ หมาป่าอ้วนก็ตกใจจนเหงื่อตก

เขากล้าพูดอะไรที่ไม่ให้เกียรติทั้งเย่อู๋เทียนและเสิ่นรั่วชิงได้อย่างไร?

โดยจิตใต้สำนึก…

หมาป่าอ้วนเงยหน้าขึ้นมองฝ้าเพดานตรงประตูอีกครั้ง

ร่างครึ่งหนึ่งของโจวเซิงถูกแขวนไว้บนนั้น ไม่มีใครรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว

นอกจากนี้

ยังมีเลือดไหลออกมาจากกางเกงของโจวเซิง

หมาป่าอ้วนคาดคิดไม่ถึง

ลูกเตะของเย่อู๋เทียน ช่างน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้

ในสายตาของคนอื่น โจวเซิงอาจจะเป็นแค่นักธุรกิจที่ทำนายโชคชะตาและขายของปลุกเสกให้คนอื่น

แต่หมาป่าอ้วนชัดเจนมากในเรื่องนี้

โจวเซิงก็นับว่าเป็นกึ่งผู้ฝึกฝนวิชาบู๊

พลังลับทั่วร่าง

การโจมตีเป็นไปอย่างรวดเร็ว

ตอนนี้…

กลับถูกคนเตะทะลุฝ้าเพดาน?

หมาป่าอ้วนไม่รู้จักตัวตนที่ชัดเจนของเย่อู๋เทียน แม้แต่ชื่อของเย่อู๋เทียนก็ยังไม่รู้

ครู่หนึ่งหมาป่าอ้วนก็กลัวจนถึงขีดสุด

คนที่อยู่ตรงหน้าคนนี้มีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่?

ความแข็งแกร่งทำไมถึงน่ากลัวเช่นนี้?

แต่เมื่อมองดูหลี่จื่อฉีในขณะนี้

เช่นเดียวกับหมาป่าอ้วนที่ยังคงไร้สติอยู่

แต่…

ยังคงมองไปที่ฝ้าเพดานของประตูร้านโดยไม่รู้ตัว

ในฐานะหญิงสาวชาวเมืองธรรมดา เธอไม่เคยเห็นสถานการณ์แบบนี้มาก่อน?

ไม่คาดคิดเช่นกัน

สามีของเสิ่นรั่วชิงจะมีวิทยายุทธที่น่าสะพรึงกลัวแบบนี้ เตะครั้งเดียวก็ทำให้ร่างกายของโจวเซิงจมเข้าไปในฝ้าเพดานได้ครึ่งหนึ่ง…

ชั่วขณะหนึ่ง อารมณ์ของหลี่จื่อฉีก็ซับซ้อนจนถึงขีดสุด

นอกจากจะทึ่งกับความแข็งแกร่งที่น่าสะพรึงกลัวของเย่อู๋เทียนแล้ว ในใจยังมีความกังวลอย่างรุนแรงอีกด้วย!

ที่นี่ที่ไหน?

ตี้ตู!

ในตี้ตูมีบุคคลที่มีความสามารถซ่อนอยู่มากมาย!

สามีของเสิ่นรั่วชิง ต่อให้มีวิทยายุทธแข็งแกร่ง แต่หากก่ออาชญากรรมในตี้ตูล่ะก็

จะมีจุดจบที่ต่อให้มีปีกก็ไม่อาจหลบหนีได้!

แต่เรื่องราวนั้นได้เกิดขึ้นอย่างนี้จริงๆ แล้ว!

หลี่จื่อฉีพยายามควบคุมความตกใจของตัวเอง ดึงชายเสื้อของเสิ่นรั่วชิงอย่างระมัดระวัง

แล้วพูดเตือนเบาๆ

“รั่วชิง พวกคุณ พวกคุณรีบออกไปได้แล้ว!”

เสิ่นรั่วชิงกลับย้อนถาม

“ทำไมล่ะ?”