ตอนที่ 347
บทที่ 347 ถลกหนังเย่อู๋เทียน1
October 22, 2026
หลังจากเย่อู๋เทียนกล่าวจบ
หลิวหลินเฟยทำความเคารพอีกครั้ง
“ผู้ใต้บังคับบัญชาน้อมรับคำสั่ง!”
หลังจากกล่าวจบ หลิวหลินเฟยก็สั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของตนเอง เคลียร์สถานที่เร็วที่สุด
ส่วนตัวเขาไปที่ร้านขายผลไม้ใกล้ ๆ เพื่อซื้อกระเช้าผลไม้ให้เย่อู๋เทียน
เมื่อหลี่จื่อฉีเห็นภาพนี้
ตกตะลึงจนสมองว่างเปล่า
จนกระทั่งเสิ่นรั่วชิงพยุงเธอลุกขึ้นมา เธอถึงได้สติกลับมา
แต่ในระยะเวลาสั้นๆ เธอยังคงไม่สามารถยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเมื่อสักครู่ได้
เพราะการกระทำทุกอย่างของเย่อู๋เทียนเมื่อสักครู่
ทำให้คนอยากที่จะเชื่อ
โจวเซิง
แค่พูดจาดูหมิ่นเสิ่นรั่วชิงเพียงไม่กี่คำเท่านั้น
ก็กลายเป็นคนพิการ?
ส่วนเฟ่ย์ล่าง
ตอนที่โจวเซิงพูดจาดูหมิ่นเสิ่นรั่วชิง เขาแค่พูดคำว่า “รวมเขาอีกคน” เท่านั้น!
ก็ถูกฆ่าตาย?
ตอนแรกหลี่จื่อฉีคิดว่า
หลังจากหน่วยสืบราชการลับมาแล้ว เย่อู๋เทียนยากที่จะหลบหนีได้
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า......
หลิวหลินเฟย ที่เป็นรองหัวหน้าหน่วยสืบราชการลับตี้ตู...
ล้วนเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเย่อู๋เทียน?
เย่อู๋เทียน……
มีประวัติความเป็นมาอย่างไรกันแน่?
จนกระทั่งหลิวหลินเฟยซื้อกระเช้าผลไม้กลับมา อารมณ์ของหลี่จื่อฉีก็ยังไม่สามารถสงบได้
ไม่อยากจะเชื่อว่า
เย่อู๋เทียน จะสามารถสั่งคนใหญ่คนโตอย่างหลิวหลินเฟยไปซื้อกระเช้าผลไม้ได้!
หลังจากหลิวหลินเฟยมอบกระเช้าผลไม้ให้เฉียนเป่ยเฉินแล้ว เย่อู๋เทียนเหลือบมองหลิวหลินเฟยด้วยสีหน้าราบเรียบ และถามว่า
“คุณรู้จักนิกายเทียนอิงมากแค่ไหน?”
หลิวหลินเฟยลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วทำสัญญาลักษณ์มือเป็นการเชิญ
“เข้าไปคุยกันในรถกันเถอะ เรื่องนี้สำคัญมาก”
เย่อู๋เทียนเดินออกจากร้าน แล้วขึ้นรถฮัมเมอร์หุ้มเกราะคันหนึ่ง
สีหน้าของหลิวหลินเฟยที่ขึ้นรถตามหลังเคร่งขรึมมาก และกล่าวอย่างช้า ๆ
“เมื่อต้นเดือนนี้ ผู้ใต้บังคับบัญชาได้รับข่าวว่า มีทารกแรกเกิดสี่สิบเก้าคนหายไปจากโรงพยาบาลกลางตี้ตูในชั่วเวลาข้ามคืน และโจวเซิงเป็นผู้รับผิดตรวจสอบเรื่องนี้”
“หลังจากนั้น เจ้าหน้าที่ของหน่วยสืบราชการลับตี้ตูแกะรอยตามเบาะแส พบว่ามันเกี่ยวข้องกับสมาคมเทียนอิง เพียงแต่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร หลังจากสืบไปถึงสมาคมเทียนอิงแล้ว เบาะแสก็ถูกตัดขาด”
“หลังจากนั้น เรื่องนี้ทำให้ฝ่าบาทผู้สูงส่งรู้สึกตื่นตระหนก หลังจากนั้นฝ่าบาทผู้สูงก็สั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชามาที่ตี้ตู และสั่งผู้ใต้บังคับบัญชาตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด!”
เย่อู๋เทียนหลับตาและเงียบครู่หนึ่ง
กล่าวอย่างช้า ๆ
“หน่วยสืบราชการลับตี้ตู มีเส้นสาย”
หลิวหลินเฟยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง เขานึกไม่ถึงว่าเย่อู๋เทียนจะสามารถพูดตรงประเด็นได้ขนาดนี้ และพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“มีเส้นสายจริง ๆ”
เย่อู๋เทียนถาม
“ใคร?”
หลิวหลินเฟยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และตอบด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
“คนแรกที่น่าสงสัยคือเฟ่ย์กงเต๋อ เพราะมีชื่อของเขาอยู่ในรายชื่อสมาชิกของสมาคมเทียนอิง แล้วยังมีชื่อของเฟ่ย์ล่าง ลูกชายของเขาอีกด้วย สิ่งสำคัญที่สุดคือเฟ่ย์กงเต๋อเป็นลูกศิษย์คนโปรดของถังเจิ้งเฟิง!”
หลังจากเย่อู๋เทียนได้ยินแล้ว เขาลืมตาขึ้นและยิ้มด้วยความเย็นชา
“ดูเหมือนว่าการตายของเฟ่ย์ล่าง จะไม่ใช่การฆ่าที่ผิดพลาด!”
“เอาอย่างนี้ ตอนนี้คุณไปแจ้งเฟ่ย์กงเต๋อว่า เฟ่ย์ล่างตายเพราะน้ำมือของผม”
“ผมจะคอยดูว่า.......การตายของเฟ่ย์ล่าง จะสามารถทำให้พวกคนเลวที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืดของตี้ตู ปรากฏตัวออกมาได้หรือไม่!”
หลังจากหลิวหลินเฟยฟังจบแล้ว ดวงตาเป็นประกาย
“ผู้ใต้บังคับบัญชานึกไม่ถึงว่าชิงตี้จะตรวจสอบเรื่องนี้ด้วยตนเอง”
เย่อู๋เทียนเหลือบมองหลิวหลินเฟย แล้วหัวเราะ
“ช่วยลดปัญหาให้คุณได้ไม่น้อยใช่ไหม?”
หลิวหลินเฟยยิ้มด้วยความขมขื่น
“ผู้ใต้บังคับบัญชา มิกล้าคิดเช่นนั้น!”
เย่อู๋เทียนยิ้มบาง ๆ
“บอกโล่ซวนหยวนว่าผมมาตี้ตูแล้ว ตอนกลางคืนให้เขาห่อเกี๊ยวให้ผมกินด้วย”
หลังจากกล่าวจบ ไม่รอให้หลิวหลินเฟยมีปฏิกิริยาใด ๆ
เย่อู๋เทียนลงจากรถ และเดินจากไปแล้ว
……