ตอนที่ 74
บทที่ 74 คนในตระกูลหวง ไม่มีคนดี!
October 22, 2026
เมื่อคนอื่นๆได้ยินคำพูดของเย่อู่เทียน พวกเขารู้สึกว่าเขาไร้ยางอาย
แต่เสิ่นรั่วชิงมีเหตุผลเพียงพอที่จะเชื่อ
แค่เย่อู๋เทียนบอกว่าสามารถทำให้หวงเจี้ยนเย่หายดี หวงเจี้ยนเย่ก็สามารถหายได้!
เพราะเสิ่นรั่วชิงรู้
เพราะชีวิตของเธอ เย่อู๋เทียนเป็นคนช่วยไว้
เพียงแต่ว่า……
แม้ว่าเสิ่นรั่วชิงจะเป็นคนใจดี
แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่หวงเจี้ยนเย่ได้ทำต่อตัวเองและพ่อแม่บุญธรรมของเธอ
สุดท้ายเธอก็ได้ตัดสินใจ
ในเมื่อได้ตกหลุมรักเย่อู๋เทียนอย่างสุดใจ
ทุกอย่าง ก็ฟังผู้ชายของตน!
หวงต้าไห่ก็รู้ เสิ่นรั่วชิงได้รับการช่วยเหลือจากเย่อู๋เทียน
นอกจากนี้ หวงต้าไห่ยังมีความสงสัย
เหตุผลที่รูปร่างหน้าตาของเสิ่นรั่วชิงสามารถหายดี และสวยกว่าเมื่อก่อน ทั้งหมดนี้น่าจะเป็นเพราะความช่วยเหลือจากเย่อู๋เทียน
หวงต้าไห่แตกต่างจากเสิ่นรั่วชิง
ความสัมพันธ์ของเขากับหวงเจี้ยนเย่ เป็นพ่อลูกกัน
หวงเจี้ยนเย่สามารถไร้ความปรานีต่อเขาได้ แต่เขาไม่สามารถทำไม่ดีต่อหวงเจี้ยนหย่
ในเวลานี้ เย่อู๋เทียนได้ปล่อยแขนของหวงเจิ้นหู่ แล้วโยนเขาลงบนพื้นราวกับทิ้งขยะ
หวงเจิ้นหู่กล้าที่จะโกรธแต่ไม่กล้าพูดอะไร
ชั่วขณะหนึ่ง สมาชิกตระกูลหวงคนอื่นๆในห้องผู้ป่วย ต่างก็กลัวเย่อู๋เทียนมาก
มีเพียงหวงเจี้ยนเย่ที่นอนอยู่บนเตียงเท่านั้นที่ยังคงโกรธ
เขามองไปที่เย่อู๋เทียนด้วยความโมโห
“ไอ้หมาบ้า!มึงบอกว่า สามารถทำให้กูหายได้?”
“กูไม่เชื่อคำพูดไร้สาระของมึงหรอก แม้ว่ามึงจะสามารถช่วยกูได้จริงๆ กูก็ไม่ต้องการความช่วยเหลือจากมึงหรอก!”
“เรียกทนายมา ผมจะทำพินัยกรรมเดี๋ยวนี้!”
“ทรัพย์สินของตระกูลหวง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับครอบครัวหวงต้าไห่!”
“ผม ผมจะทำพินัยกรรมเดี๋ยวนี้...”
“แฮ่กๆๆๆๆ…”
หวงต้าซานและลูกชาย รวมถึงหวงต้าเฟิงและลูกชายของเขาที่อยู่ด้วย ต่างก็ดีใจมาก
มีเพียงหวงต้าไห่เท่านั้นที่กังวลเกี่ยวกับสภาพร่างกายของหวงเจี้ยนเย่ แต่ไม่ใช่ว่าทรัพย์สินของตระกูลหวงจะตกอยู่ในมือของใคร
เขามองไปที่หวงเจี้ยนเย่ที่นอนอยู่บนเตียง แล้วมองไปที่เย่อู๋เทียนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา
ราวกับว่า แก่ลงสิบกว่าปีในชั่วพริบตา
เย่อู๋เทียนมองไปที่หวงเจี้ยนเย่อย่างเย็นชาและเย้ยหยัน
“ไอ้เงินไม่กี่บาทของตระกูลหวงของคุณ ผมไม่เห็นมันอยู่ในสายตาหรอก คุณอยากให้ใครก็ให้ไปเถอะ เก็บไว้ใช้เองและซื้อโลงศพจะดีกว่า!”
ดวงตาของหวงเจี้ยนเย่เบิกกว้าง
อาจตายได้ทุกเมื่อ
เขาทำงานหนักมาทั้งชีวิต ประจบและทำทุกวิถีทาง จึงมีธุกิจของตระกูลหวงในทุกวันนี้
แม้จะเทียบไม่ได้กับบริษัทยักษ์ใหญ่
แต่คำนวณแล้วมันก็มีมูลค่าตลาดหลายพันล้าน
ไม่กี่ร้อยล้าน ในสายตาของเย่อู๋เทียน มันเป็นแค่เศษเงินเหรอ?
อีกอย่าง เมื่อกี้เขาพูดอะไรนะ?
ให้เขาเก็บเงินไว้และซื้อโลงศพ?
นี่คือสิ่งที่ลูกหลานควรพูดกับผู้ใหญ่หรือ?
"ว้า"!
ร่างกายของหวงเจี้ยนเย่เด้งขึ้นมาทันที และเลือดก็ไหลออกมาเต็มปาก!
ทันใดนั้น การไอก็รุนแรงขึ้น!
“แค๊กๆๆๆๆ…”
“แฮ่กๆๆๆๆๆ…”
"ลูก......"
"เลว......"
“โอ๊ย ไอ้เชี่ย...”
“แค๊กๆๆๆๆ…”
ใบปอดแทบจะไอจนกระเด็นออกมา
ยิ่งไปกว่านั้น ริมฝีปากกลายเป็นสีม่วงและดำ ซึ่งเป็นสัญญาณที่โมโหจนเกือบตาย
ไม่มีใครก้าวไปข้างหน้าเพื่อปลอบเขา
โดยเฉพาะสองพี่น้อง หวงต้าซานและหวงต้าเฟิง ต่างก็อยากให้หวงเจี้ยนเย่รีบตาย
มีเพียงหวงต้าไห่เท่านั้นที่ก้าวไปข้างหน้า เพื่อพยุงหวงเจี้ยนเย่
“พ่อ พอเถอะ”
หลังจากพูดจบ หวงต้าไห่ก็มองไปที่เย่อู๋เทียนอีกครั้ง และถอนหายใจอย่างหนัก
“อู๋เทียน คุณอย่าถือสาคนแก่เลย คุณ คุณก็พอเถอะ”
คิดไม่ถึงว่า ทันทีที่คำพูดเหล่านี้จบลง หวงเจี้ยนเย่ก็ตบหน้าหวงต้าไห่
“ไอ้ลูกเลว!”
“คุณและลูกเขยของคุณต่างก็เลว!”
“ไม่ใช่คนพวกเดียวกัน ไม่ไปสุมหัวอยู่ด้วยกันหรอก ไอ้สารเลวเย่อู๋เทียน ยังพูดน้อยเหรอ?”
“แคกๆๆๆๆๆ…”
เมื่อถูกหวงเจี้ยนเย่ด่า ชายร่างสูงใหญ่อย่างหวงต้าไห่ก็ร้องไห้ออกมา
หวงต้าซานก้าวไปข้างหน้าและดึงหวงต้าไห่ออกไป
“พวกแกไสหัวออกไปให้หมด!”
"ไสหัวไป!"