258 ทรยศพวกเรา

จนกระทั่งจ้าวติ่งออกไปแล้ว เฉิงดันถิงก็ยังยอมรับไม่ได้

เธอโมโหจนเสียงออกทางจมูกเลยพร้อมพูดว่า “ประธานเจียง คุณใจดีเกินไปแล้วนะ หนอนบ่อนไส้ที่ทรยศหักหลังบริษัทอย่างนี้คุณยังไม่ทำโทษเป็นเยี่ยงอย่างเพื่อไม่ให้คนอื่นทำตาม？ ”

เจียงชื่อโบกไม้โบกมือ

“ไม่จำเป็น”

“ตอนนี้นอกจากเราสามสี่คนแล้ว คนอื่นๆก็ไม่มีใครรู้เรื่องหนอนบ่อนไส้นี้ อีกเดี๋ยวก็ใกล้จะต้องจัดคอนเสิร์ตส่งท้ายปีเก่า ช่วงเวลาที่สำคัญแบบนี้ ทำไมต้องเกิดการปะทะกันภายในด้วยละ？”

“อีกอย่างนะ จ้าวติ่งมีความสามารถในการทำงานที่โดดเด่นอย่างมาก ถ้าหากให้ออกแบบนี้ ก็น่าเสียดายมาก”

เฉิงดันถิงทำปากแบนๆ “งั้นคุณไม่กลัวว่าเขาจะทรยศคุณอีกครั้งเหรอ？”

เจียงชื่อยิ้ม “คุณคิดว่าเขาจะกล้าเหรอ？”

มีบทเรียนแล้วครั้งหนึ่ง จ้าวติ่งมีความเข้าใจเกี่ยวกับวิธีการของเจียงชื่อและพวกอย่างชัดเจนดี ไม่กล้าทำอีกแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น จ้าวติ่งยังติดค้างเจียงชื่อห้าล้าน ติดเงินเยอะขนาดนี้ จะกล้าลงมือทำได้ตามอำเภอใจได้ยังไง？

และส่วนสุดท้าย ก็เป็นส่วนที่สำคัญที่สุด เขาไม่มีเหตุผลที่จะทรยศหักหลังแล้ว

เจียงชื่อมีบุญคุณที่ยิ่งใหญ่กับเขาขนาดนี้แล้ว ถ้าทรยศเจียงชื่อก่อนอื่นก็จะต้องรู้สึกผิดต่อมโนธรรม เรื่องค่ารักษาพยาบาลของพ่อเขาก็พลอยไม่มีคนช่วยเหลือไปด้วย

ข่มขู่+ล่อด้วยผลประโยชน์

เจียงชื่อทำได้ทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกัน ไม่มีทางเป็นไปได้ที่จ้าวติ่งจะทรยศอย่างแน่นอน

เฉิงดันถิงมองไปยังเจียงชื่อด้วยความประหลาดใจ เธอเพิ่งจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วแผนการของเจียงชื่อลึกซึ้งอย่างนี้นี่เอง มองดูแล้วไม่เหมือนคนที่มีแผนการขนาดนั้นเลย

เธอเอ่ยถาม “เจียงชื่อ ก่อนหน้านี้คุณเคยเป็นทหารอยู่ที่เวสเตอร์แลนด์จริงๆเหรอ？”

เจียงชื่อยิ้มเล็กน้อยพร้อมเอ่ยพูดว่า “คุณคิดว่าการเป็นทหารจะต้องบุกตะลุยโจมตีข้าศึก ต่อสู้ฆ่าแกงงั้นเหรอ？”

“แล้วไม่ใช่เหรอ？”

“ไม่ใช่แน่นอน ทำสงคราม ไม่ใช่แค่เพียงแข่งขันกันอย่างกล้าหาญ ที่ยิ่งต้องแข่งขันกันคือไหวพริบ คนที่มีความกล้าไม่มีไหวพริบ ถูกศัตรูเล่นงานจนตายได้ทุกเมื่อ ระหว่างที่อยู่ในเกม ไม่เพียงแค่คุณต้องรู้ว่าศัตรูกำลังคิดอะไรอยู่เท่านั้น ก็ต้องรู้ว่าผู้ใต้บังคับบัญชาของตัวเองคิดยังไง จะต้องแข็งกร้าวเมื่อไหร่ จะต้องผูกไมตรีเมื่อไหร่ จะต้องแสร้งเป็นทำไม่รู้ตอนไหน ล้วนแต่ต้องมีการเรียนรู้อย่างมาก บางครั้ง การลงโทษอาจจะไม่ได้นำมาซึ่งผลลัพธ์ที่คุณต้องการ เข้าใจไหม？”

เฉิงดันถิงอึ้งไปโดยสิ้นเชิง