บทที่ 1043 ปัดความรับผิดชอบ

วันรุ่งขึ้น เมื่อเจียงชื่อมาถึงแผนกวิจัยและพัฒนา เขาพบว่าเหมียวถงหลับอยู่บนโซฟาของบริษัท

ดูแล้วน่าจะไม่ได้นอนทั้งคืน

"ช่างเป็นผู้หญิงที่ขยันจริง ๆ" เจียงชื่อกล่าวกับตนเอง

ขณะที่เจียงชื่อนั่งลง ทันใดนั้นฉางเซี่ยงตงก็เดินเข้ามาด้วยความโมโห และตะโกนใส่เหมียวถงที่นอนอยู่บนโซฟาว่า "นี่มันเวลาไหนแล้วคุณยังนอนอยู่อีก? รับลุกขึ้นเร็ว!"

เหมียวถงตื่นทันที

เธอขยี้ตาแล้วถามด้วยความงัวเงียว่า "หัวหน้าฉาง มีอะไรคะ?"

"คุณยังมีหน้ามาถามผมอีก?" ฉางเซี่ยงตงโยนโครงการต่อหน้าเธอ "คุณเป็นคนทำโครงการนี้ใช่ไหม?"

เหมียวถงหยิบขึ้นมาดู ถูกต้อง เธอเป็นคนทำงานล่วงเวลาเมื่อคืนนี้จนดึกดื่นถึงได้ทำเสร็จ

"ฉันเป็นคนทำเอง มีอะไรหรือเปล่า?"

ฉางเซี่ยงตงกล่าวเยาะเย้ย "ยอมรับก็ดีแล้ว เหมียวถง คุณดูโครงการสิ ช่องว่างระหว่างแผนเริ่มต้นกับความคาดหวังของลูกค้ามันใหญ่แค่ไหน!"

"วันนี้ หลังจากผมส่งโครงการของคุณไปให้กับลูกค้า ไม่ถึงสิบนาทีลูกค้าก็ตีกลับ และผมก็ถูกคนลูกค้าด่าอย่างรุนแรงอีกด้วย"

"เรื่องที่ถูกด่านั้นช่างมันเถอะ สิ่งที่น่าแค้นใจที่สุดคือเนื่องจากการละเลยหน้าที่อย่างร้ายแรงของพวกเรา ทำให้พวกเขายกเลิกออเดอร์ และโครงการที่มีมูลค่าห้าสิบล้านก็อันตรธานหายไป!"

ฉางเซี่ยงตงคำรามด้วยความโมโหว่า "สมองของคุณมีแต่ขี้เลื่อยหรือยังไง? คุณทำงานอย่างไร? อีกสักครู่ถ้าประธานและผู้จัดการถาม แล้วคุณจะให้ผมตอบอย่างไร?

ฮึ่ม?"

เหมียวถงถูกด่าอย่างรุนแรง ทำให้เธอรู้สึกตื่นตระหนก

โครงการที่ตนเองทำงานล่วงเวลาอย่างหนักทั้งคืนจนเสร็จ ไม่เพียงแต่ไม่ได้รับคำชม แต่กลายเป็นแพะรับบาปจากความผิดพลาดอีกด้วย

หญิงสาวไร้เดียงสาคนนี้รับไม่ได้อยู่สักครู่

รู้สึกคับข้องใจ