บทที่ 1101 ออกจากรังไหมกลายเป็นผีเสื้อ

เจียงชื่อค่อนข้างรู้สึกอ่อนไหว ในยุคสมัยนี้มีไม่กี่คนแล้วที่จะสามารถสละได้

เขาพยักหน้า และกล่าวว่า "ภารกิจที่มอบหมายให้คุณก็คือ----ไปติดตามผีเสื้อตัวหนึ่ง"

อะไรนะ?

ไก่คิดว่าหูของตัวเองเกิดปัญหา จึงรีบถามว่า "ให้ผมไปตามรอยผีเสื้อตัวหนึ่ง? 'ผีเสื้อ' คือใครเหรอ?"

เจียงชื่อยิ้มเล็กน้อย โบกมือ และเมษก็หยิบกล่องแก้วออกมาจากห้องด้านหลัง และข้างในนั้นมีดักแด้หนอนนอนอยู่เงียบๆ ตัวหนึ่ง

ดักแด้ในตอนนี้อ้วนและบวมมากแล้ว และรู้สึกเหมือนว่ามันจะหลุดออกจากรังไหมและกลายเป็นผีเสื้อได้ทุกเมื่อ

"คุณเฝ้าดูดักแด้ตัวนี้อย่างระมัดระวังอยู่ที่นี่ และหลังจากที่มันแตกรังไหมและกลายเป็นผีเสื้อ คุณก็ตามรอยมันไป"

"จำไว้ จ้องมันไว้ให้ดี"

"ที่สุดท้ายที่ผีเสื้อลงจอด นั่นก็คือที่ที่คุณกำลังตามหาอยู่"

"ที่นั่นอาจเข้าไปได้ไม่ง่าย คุณต้องพาคนพุ่งเข้าไปมากขึ้น และมีโอกาสสูงที่จะมีการนองเลือด"

"เข้าใจแล้วหรือ?"

ไก่หัวเราะ "นี่ยังมีอะไรที่จะเข้าใจไม่ได้อีก? มันก็แค่ติดตามผีเสื้อตัวนี้ไป แล้วพาคนพุ่งเข้าไปในที่ที่มันหยุดอยู่ไม่ใช่หรือ?"

เจียงชื่อพยักหน้า

"เอาล่ะ ในเมื่อเข้าใจแล้ว งั้นก็อยู่ที่นี่และเฝ้าดูผีเสื้อตัวนี้ไว้"

"เรียกคนของสัตว์กลางคืนมาให้หมด คุณไม่สามารถจัดการได้เพียงลำพัง"

ไก่ทำท่าทาง 'โอเค' "ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมก็พอแล้ว!"

เจียงชื่อทิ้งไก่ไว้ตามลำพัง แล้วก็ออกจากวิลล่าพร้อมกับเมษ เพื่อไปรวมตัวกับกองทองสิบเอ็ดปีนักษัตรที่เหลืออยู่

แก๊งสัตว์กลางคืนจะเป็นฝ่ายดึงดูดพลังการยิง ทำลาย 'ประตูเมือง' จากนั้นกองทองสิบสองปีนักษัตรจะรับผิดชอบในการช่วยชีวิตผู้คน การจัดการแบบนี้เรียบง่ายและก็ยังมีประสิทธิภาพมาก

ความสำเร็จหรือความล้มเหลว มันก็ขึ้นอยู่กับในวันพรุ่งนี้

สงครามครั้งใหญ่ กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

ในคืนนี้ เงียบสงบเป็นพิเศษ เงียบจนสามารถได้ยินเสียงแมลงร้องเจี๊ยกๆ ในกอหญ้าอย่างชัดเจน

ผู้คนก็ได้ผล็อยหลับไปหมดแล้วเช่นกัน

ที่ชั้นสูงในอาคาร เจียงชื่อมองดูท้องฟ้ายามค่ำคืนนอกหน้าต่าง และรอการเปิดสงครามครั้งใหญ่