บทที่ 1105 ความแข็งแกร่งของกองทองปีนักษัตร

ในขณะที่ชีวิตของไก่กำลังจะสิ้นสุดลง ในช่วงเวลาวิกฤติ มือใหญ่ที่แข็งแรงก็คว้าแขนที่ตกลงมาของเทียนเมี่ยทันที และหยุดการโจมตีที่ร้ายแรงในทันที

"อืม?"

เทียนเมี่ยเงยหน้าขึ้นและชำเลืองมอง และเห็นว่าชายร่างสูงร้อยแปดสิบกว่าเซนติเมตร และร่างกายแข็งแรงราวกับวัวกำลังขวางการโจมตีอยู่ต่อหน้าของเขา

เทียนเมี่ยก็หัวเราะ

ตัวเขาเองสูงเกือบสองเมตร และร่างกายของเขาก็ยิ่งแข็งแรงมาก

วัดความแข็งแกร่ง?

เทียนเมี่ยยังไม่เคยกลัวใครมาก่อนเลย

"ไอ้เด็กเวร คุณคิดว่าคุณจะสามารถหยุดการโจมตีของเทียนเมี่ยข้าได้งั้นหรือ?"

"ฝันไป!"

จู่ๆ เขาก็เพิ่มกำลัง และแทงกริชไปที่ไก่ โดยจะปลิดชีพไก่ให้ได้

แต่!

กริชนั้นไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อย

ไม่ว่าเทียนเมี่ยจะใช้กำลังเท่าไหร่ กริชก็ไม่สามารถขยับได้แม้แต่ครึ่งเซ็นต์

เขามองชายตรงหน้าด้วยความสยดสยอง และนี่เป็นครั้งแรก ที่เขาสูญเสียพละกำลัง

อีกฝ่ายเป็นผู้ยอดเยี่ยมที่มาจากไหนกันแน่?

เทียนเมี่ยตบคู่ต่อสู้ด้วยฝ่ามือ ใช้ประโยชน์จากการหลบหลีกของคู่ต่อสู้ เขาดึงแขนออกมาแล้วก้าวถอยหลังสองสามก้าว แล้วถามว่า "ระดับของคุณยังถือว่าไม่เลวนัก บอกชื่อมา"

ระหว่างที่ชายคนนั้นอุ้มตัวไก่มาวางไว้ข้างๆ เขาก็พูดอย่างใจเย็นว่า "กองทองสิบสองปีนักษัตร พฤษภ"

พฤษภงั้นเหรอ?

เทียนเมี่ยตกตะลึงครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่รู้ชื่อเลย

อีกด้าน ไก่ไออย่างหนักสองสามครั้ง คว้าแขนของพฤษภแล้วกล่าวว่า "คุณต้องเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถของคุณเจียงใช่ไหม? รีบจากไปเร็วเข้า แม้ว่าความแข็งแกร่งของคุณจะไม่ง่าย แต่อีกฝ่ายมีจำนวนคนที่มากกว่า และแต่ละคนต่างก็มีฝีมือที่แข็งแกร่งมาก ไม่ใช่สิ่งที่คุณจะรับมือได้เพียงลำพัง"

ในเวลานี้ ก็มีเสียงชั่วร้ายดังขึ้นมา

"ถ้าคนคนเดียวจัดการมันไม่ได้ แล้วสิบสองคนล่ะ?"

กองทองสิบสองปีนักษัตร เมถุนเปิดตัว!

ไก่พยายามเงยหน้าขึ้นมอง และพบว่าไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร มีชายสิบสองคนได้ยืนอยู่ข้างหน้าตัวเอง แต่ละคนมีลักษณะเฉพาะของตัวเอง

พวกเขาก็คือผู้ใต้บังคับบัญชาที่แข็งแกร่งที่สุดของเจียงชื่อ----กองทองสิบสองปีนักษัตร

พวกเขาแต่ละคนมีพลังมหาศาล และตั้งแต่พวกเขาออกจากเวสเตอร์แลนด์ นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ทำงานร่วมกัน

ไก่กล่าวว่า "พวกคุณมีเพียงสิบสองคน แต่อีกฝ่ายมีเป็นร้อยคน! ผู้นำเทียนเมี่ยยิ่งแข็งแกร่งกว่า พวกคุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฝ่ายตรงข้าม รีบจากไปกันเถอะ ผมไม่อยากให้คุณเจียงสูญเสียผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถของเขาเพราะเหตุผมเป็นต้น"

ในขณะนี้ มีมืออ่อนโยนคู่หนึ่งวางบนไหล่ของไก่

นั่นคือมีน

เขายิ้มอย่างนุ่มนวล และพูดเบาๆ ว่า "ไม่ต้องกังวล คนที่จะจัดการกับกองทองสิบสองปีนักษัตรนั้นยังไม่เกิดหรอก ตอนนี้คุณแค่ต้องพักผ่อนให้เพียงพอ และสิ่งที่เหลือก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเรา"

ไก่จ้องไปที่เมถุนอย่างว่างเปล่า หัวใจของเขาเต้นแรง

เห็นได้ชัดว่าทั้งๆ ที่อีกฝ่ายเป็นผู้ชาย แต่กลับสามารถทำให้คนอื่นรู้สึกอ่อนโยนได้ แม้แต่ผู้ชายที่หยาบคายอย่างไก่ก็ยังหน้าแดงเพราะน้ำเสียงและเสียงที่อ่อนโยนของเขา

พี่ชายที่อบอุ่นอ่อนโยน ก็คือผู้ชายประเภทที่กำลังพูดถึงแล้วมั้ง?

ตรงข้าม

เทียนเมี่ยขยับข้อมือ และพูดอย่างเหยียดหยามว่า "สวรรค์มีทางคุณไม่เดิน นรกไร้หนคุณกลับเข้ามาหาเอง โอเค ในเมื่อคุณคิดที่อยากรนหาที่ตายเอง งั้นผมก็ทำให้พวกคุณสมหวัง!"

ด้วยการโบกมือของเขา เทียนเมี่ยก็ได้ออกคำสั่ง

"ฆ่าสิบสองคนนี้ให้ตายทันที"

ผู้คนนับร้อยในชุดดำก็รีบพุ่งเข้าไปในทันที พวกเขาทั้งหมดเป็นหมาป่าที่กระหายเลือด มันเป็นความสุขที่สุดของพวกเขา ที่ได้รับคำสั่งให้ 'ฆ่าคน'

หมาป่าเป็นร้อยตัว ความแข็งแกร่งนั้นน่ากลัวมากจริงๆ

แต่พวกเขาประเมินผิดพลาดไปอยู่หนึ่งเรื่อง นั่นก็คือความแข็งแกร่งของกองทองสิบสองปีนักษัตร

ถ้าพวกมันเป็นหมาป่า งั้นกองทองสิบสองปีนักษัตรก็คงจะเป็นพยัคฆ์ หมาป่าหนึ่งร้อยตัว VS เสือโคร่งสิบสองตัว ฉากนี้ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ยากในศตวรรษ

กองทองปีนักษัตรที่กระหายเลือด----เมถุนพุ่งเข้าไปก่อนเป็นคนแรก

เขาอ้อมล้อมศัตรูทั้งสองไว้ข้างหลังด้วยความเร็วปานสายฟ้า กัดที่สันหลังของคนหนึ่งในนั้นด้วยการกัดครั้งเดียว และจับคออีกคนหนึ่งด้วยมืออีกข้างเดียว

อาลา ฟันที่แหลมคมก็ฉีกคอขาด และเลือดก็ไหลเชี่ยวออกมา