บทที่ 1107 ใช้นามสกุลตามแม่

เจียงชื่อไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรในชั่วครู่หนึ่ง และนี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกแบบนี้ในรอบหลายปีที่ผ่านมา

ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยนึกถึงตัวตนที่แท้จริงของไอ้คนปลอมตัวคนนี้

อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่เคยคาดคิดเลยว่า ไอ้คนปลอมตัวจะเป็นพี่ชายฝาแฝดของพ่อเขางั้นเหรอ!

เขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนตั้งแต่เด็กจนโต

เจียงชื่อรู้สึกลำบากใจขึ้นมา

ในความเป็นจริงด้วยสิ่งที่ไอ้คนปลอมตัวทำขึ้นมานั้น เจียงชื่อจะฆ่าเขาให้ตายไปสิบรอบก็ไม่มีผิดหรอก แต่เมื่อพิจารณาตัวตนที่พิเศษของเขาแล้ว เจียงชื่อก็ไม่สะดวกที่จะลงมือ

เจียงชื่อถามด้วยความไม่เข้าใจว่า "ในเมื่อคุณเป็นห่วงพ่อผมมากขนาดนี้ และเราก็มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือด แล้วทำไมคุณถึงยังทำเรื่องที่มากเกินไปขนาดนั้นกับพ่อผมอีก?"

เจียงห้านสวินหัวเราะอย่างบิดเบี้ยว เอื้อมมือหยิบหมากฝรั่งออกมาแล้วใส่เข้าไปในปากของเขา

ในขณะที่เคี้ยวไปด้วยและก็พูดไปด้วยว่า "จริงๆ แล้วผมไม่ได้ตั้งใจจะกักขังพี่ชายตั้งแต่แรก นายคิดว่าที่ผมทำเช่นนี้ผมจะมีความสุขมากเลยงั้นเหรอ? ไม่เลย ผมจะรู้สึกผิดในทุกๆ ชั่วข้ามคืน"

รู้สึกผิดงั้นเหรอ?

ทำไมคำพูดนี้มันฟังดูแล้วรู้สึกตลกจัง

เจียงห้านสวินกล่าวต่อไปว่า "ตั้งแต่วันที่บริษัทเทคโนโลยีเซิ่งเล่อก่อตั้งขึ้น ความคิดของผมก็คือการทำงานร่วมกับพี่ชายของผม เพื่อทำแผนใหญ่ให้สำเร็จด้วยกัน"

"แต่ว่า พี่เขาไม่ฟังเลย"

"ไม่มีทางเลือกอื่น เพื่อไม่ให้แผนการใหญ่ของผมล้มเหลว ผมจึงทำได้แค่ต้องเลือกวิธีที่โหดเหี้ยมที่สุดแบบนี้เท่านั้น"

เจียงชื่อขมวดคิ้วเล็กน้อย "คุณอยากจะทำอะไรกันแน่?"

นับตั้งแต่เมื่อกี้นี้ เจียงห้านสวินก็ได้พูดถึง 'แผนการใหญ่' อะไรนั่นมาโดยตลอด และเขามักจะรู้สึกว่ามีความหมายบางอย่างในคำพูดของเขา

เจียงห้านสวินมองไปที่เจียงห้านเฟย และถามว่า "พี่ใหญ่ ผมว่าในเรื่องนี้พี่เป็นคนอธิบายจะดีกว่า? "

เจียงห้านเฟยถอนหายใจ "แกพูดเองจะดีกว่า"