บทที่ 1147 สอนจระเข้ว่ายน้ำ

ทันใดนั้น ความคิดที่ทุกคนที่มีต่อเจียงชื่อเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ซึ่งทำลายสิ่งที่โซกราติสคิดเอาไว้

เขาคิดว่าการแข่งขันครั้งนี้ เขาจะสามารถทำให้เจียงชื่อขายหน้าได้ ทำให้เจียงชื่ออับอาย ทำให้เจียงชื่อไม่มีที่ยืนในเมืองหลวงนี้ แต่ผลที่ได้นั้น?

ผลที่ได้คือ...โซกราติสแพ้อย่างอนาถ

"เป็นแบบนี้ได้อย่างไร" โซกราติสมองดูผู้คนอย่างหมดหวัง เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเรื่องถึงกลายเป็นแบบนี้

เจียงชื่อพูดเบา ๆ "รู้หรือไม่ว่าทำไมเรื่องถึงเป็นเช่นนี้? จริง ๆ แล้วมันง่ายมาก คุณใช้วิชาหลอกของวิชาแพทย์จีนมาโจมตีเรา พฤติกรรมสอนจระเข้ว่ายน้ำนี่น่าตลกเสียจริง หากว่าคุณใช้วิชาตะวันตกที่คุณฝึกมา บางทีโม่หยวนอาจไม่สามารถเอาชนะคุณได้"

คิดจะเล่นกล" เอาวิชาของศัตรูมาโจมตีศัตรูหรือ" หึหึ ที่แท้ก็มาสอนจระเข้ว่ายน้ำ น่าขายหน้าอย่างมาก

โซกราติสถอนหายใจยาว

แพ้ไปเช่นนี้เลยหรือ?

แพ้การท้าชิง เท่ากับเสียโอกาสเดทกับคุณลอร่า ไป ไม่สิ ไม่เด็ดขาด!

โซกราติสพูดด้วยสีหน้าเย็นชา "ไม่ รอบนี้ไม่นับ เรามาแข่งกันใหม่"

เล่นแบบนี้ได้หรอ?

แพทย์ทุกคนมองเขาด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม

"ไร้ยางอายกว่านี้มีอีกไหม?"

"ถ้าแพ้ก็คือแพ้ รอบนี้ไม่นับอะไรกัน คุณรู้จักคำว่าเกียรติศักดิ์หรือไม่?"

โซกราติสไม่พอใจ เขาด่ากลับไป " ขยะอย่างพวกนายจะไปรู้อะไร? จะเล่นเกมนี้อย่างไรเป็นสิทธิ์จองฉัน! ถ้าฉันบอกว่าไม่นับก็แปลว่าไม่ ถ้าเก่งจริง ก็มาเอาชนะฉันให้ได้อีกสักรอบสิ เช่นนั้นฉันจะยอมจากใจจริง คุณคิดว่ายังไง?"

เพื่อที่จะได้เดทกับคุณลอร่า โซกราติสได้แสดงว่าไร้ยางอายออกมาอย่างสุดโต่ง

โม่หยวนทั้งโกรธและกังวล

เป็นหมอจะไม่มีจรรยาบรรณแบบนี้ได้อย่างไร

เขาคำราม: "คุณแพ้แล้ว ตามข้อตกลงมอบป้ายของตระกูลเราคืนมา"

โซกราติสหัวเราะและดีดนิ้ว ทันใดนั้นที่รปภ.เจ็ดแปดคนพุ่งออกมา และล้อมโม่หยวนกับเจียงชื่อเอาไว้