บทที่ 1155 คบเพลิง

หวู่เกาเฟิงวิ่งเหยาะๆ จนไปถึงซอยหนึ่ง เขาหยุดและหายใจอย่างแรง

เขาบีบแขนของเขาแล้วพูดว่า " ไอ้หนุ่มเจียงแรงเยอะเสียจริง กดซะจนมือฉันจะหักแล้ว"

ลูกน้องคนหนึ่งของเขาถามว่า "ผู้จัดการหวู่ เราจะยอมแบบนี้เหรอครับ? จะปล่อยให้ที่ดินนั้นเป็นของคนอื่นจริงหรือ?"

หวู่เกาเฟิงขมวดคิ้ว

เขาไม่ได้คิดว่าเจียงชื่อจะสามารถควักเงิน1000ล้านออกมาได้จริงๆ เขาไม่คาดคิดว่าเจียงชื่อมิได้ทำเพื่อหาเงิน แต่ทำเพื่อสืบทอดจิตวิญญาณของวัฒนธรรม

"คนโง่" แบบนี้หายากมากในสมัยนี้

"รอฉันไปถามความเห็นของท่านประธานก่อน"

หวู่เกาเฟิงโทรไปที่โทรศัพท์มือถือของจ้าวจื้อหลงประธานของบริษัทอสังหาริมทรัพย์เฉียงหลง หลังจากโทรติดแล้ว เขาได้เล่าเหตุการณ์ให้จ้าวจื้อหลงฟัง

อีกฝ่ายเงียบไปนานหลังจากฟัง และในที่สุดก็ให้คำตอบ ไม่ว่าจะใช้วิธีการใด เอาที่ดินนั้นกลับมาให้ได้!

หลังจากวางสาย

ผู้ใต้บังคับบัญชาถามว่า "ผู้จัดการหวู่ ท่านประธานว่าอย่างไร?"

หวู่เกาเฟิงพูดอย่างเขินอายเล็กน้อย "ความหมายของท่านประธานคือ ให้พวกเราหาทางแย่งกลับมาให้ได้ แต่ปัญหาคือ ตอนนี้ที่ดินนั้นถูกเจียงชื่อยึดครองไปแล้ว และได้รับการยอมรับและคุ้มครองโดยกฎหมายอย่างเป็นทางการแล้ว ซึ่งยากที่จะลงมือ"

ในเวลานี้ ลูกน้องคนหนึ่งแนะนำว่า " หากว่าลงมือยาก เราก็เล่นลับหลังสิครับ"

"นายมีความคิดอะไร?"

"อันที่จริง มันง่ายมาก จุดไฟเผามันให้หมด แล้วแบรนด์อันเป็นเกียรติของตระกูลโม่ที่สืบทอดมานับร้อยปีที่จะหายไป เจียงชื่อจะไม่สนใจที่จะยึดครองที่ดินนั้นต่อไป ดังนั้นเราจะเข้ายึดครองได้ ?"

หวู่เกาเฟิงหัวเราะเมื่อได้ยิน "ใช่ วิธีนี้เป็นไปได้!"

กลุ่มพูดคุยว่าจะทำอย่างไร แผนการชั่วร้ายได้เกิดขึ้นแล้ว

แต่หวู่เกาเฟิงและคนอื่น ๆ ไม่ได้ตระหนักว่า มีชายคนหนึ่งซ่อนตัวอยู่ในเงามืดที่ปลายซอย ดวงตาคู่นั้นของเขาจ้องมองมาที่พวกเขา

อีกด้าน

ในร้านขายยาหงหุ้ย สองพ่อลูกตระกูลโม่รู้สึกขอบคุณ เจียงชื่ออย่างมาก

เจียงชื่อไม่เพียงแต่ช่วยให้พวกเขาได้ป้ายกลับมา แต่ยังรักษาร้านที่เก่าแก่ของพวกเขาเอาไว้ได้ และเสียเงินไปไม่น้อย

โม่ชิงฉงกล่าวอย่างตื่นเต้น "คุณเจียง คุณใช้จ่ายมหาศาลถึง 1000ล้านเพื่อตระกูลโม่ของเรา บุญคุณนี้ ฉันจะไม่มีวันลืม"

เจียงชื่อยิ้มและกล่าวว่า " อย่างที่ฉันพูดในตอนต้น เพื่อประโยชน์ของมรดกของชาติ ฉันยินดีที่จะใช้เงินจำนวนนี้ และเถ้าแก่โม่ไม่ควรรู้สึกกดดัน"

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่ เมษได้รับข้อความบนโทรศัพท์มือถือของเขา จากนั้นจึงเดินไปหาเจียงชื่ออย่างเงียบๆ เพื่อให้เขาอ่าน

"หือ?" เจียงชื่ออ่านโดยไม่แสดงสีหน้าออกมา

"คุณเจียง เกิดอะไรขึ้นหรือ" โม่ชิงฉงถาม