บทที่ 1221 ตอบแทนบุญคุณ

คิดให้เรียบร้อย?

คิดยังไง?

ยกพวกไปสู้กับเวินรั่วเหอที่ค่ายป้องกันนอกเมือง?

เจียงชื่อไม่พูดอะไร มองเมษเงียบๆ

ผ่านไปครู่หนึ่ง เมษถอนหายใจ พูดพลางยักไหล่:"ครับ ผมรู้ว่ามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น แต่ว่านะผู้บัญชาการ เราจะปล่อยเรื่องนี้ไปแบบนี้เหรอ?ผมเก็บความโกรธแค้นนี้ลงไปไม่ได้จริงๆ!"

"แน่นอนว่าไม่ได้ปล่อยไปแบบนี้"เจียงชื่อพูดอย่างเรียบเฉย:"แต่ก็อย่าบุ่มบ่าม เวินรั่วเหอคิดแต่อยากสนับสนุนให้เหลยห้าวได้ตำแหน่งไม่ใช่เหรอ?งั้นฉันจะขวางทางเขา นับว่าเป็นการแก้แค้นเขาที่ดีที่สุดแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"ใช่ๆๆ!"เมษดีดนิ้ว"เป็นเช่นนั้น ครูฝึกสอนคิดแต่อยากมีอำนาจ แต่ถ้าผู้บัญชาการขวางทางเขา เขาคงโกรธจนแทบอยากผูกคอตาย"

จากเรื่องวันนี้ ความเป็นอาจารย์กับศิษย์ของเจียงชื่อและเวินรั่วเหอได้สิ้นสุดลงแล้ว

หลังจากนี้ ต้องปะทะกันแล้ว

เมษมองเจียงชื่อ ถามขึ้นอย่างอดไม่ได้:"ผู้บัญชาการ ที่จริงคุณรู้อยู่แล้วว่าชานั่นมีพิษ ใช่ไหม?"

"ใช่"

"แล้วคุณยังดื่ม?"

เจียงชื่อถอนหายใจ "ยังไงเขาก็เป็นอาจารย์ของฉัน เขาอบรมสั่งสอนฉันมาตลอด จากคนที่ไม่ได้เรื่อง ไม่มีอำนาจบารมี เขามีบุญคุณที่บ่มเพาะฉันมา ข้อนี้ไม่ต้องสงสัยเลย ไม่ว่าเขาจะมีจุดประสงค์อะไร ดังนั้นชาพิษสามแก้วนั่น ถือเสียว่าฉันตอบแทนบุญคุณเขา"

เมษพูด:"อันตรายเกินไปแล้ว ถ้าพิษในชานั่นแรงกว่านี้อีกหน่อย ผู้บัญชาการคุณคงโดนวางยาตายคาที่"

เจียงชื่อยิ้ม"ไม่หรอก ฉันเคยบอกแล้วไง เวินรั่วเหอให้ความสำคัญกับชื่อเสียงของตัวเองมาก วางยาลูกศิษย์ตายคาที่ เขาไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้ ฉันเดาว่า ยาที่เขาวางยาฉันนั้นไม่ถึงตาย แต่เป็น......"

พูดได้ครึ่งหนึ่ง เขาก็ไม่พูดต่อ