บทที่ 1227 ไม่ว่าทำดีหรือชั่วท้ายที่สุดก็ได้รับผล

ตอนแรกเวินรั่วเหอไม่มีปฏิกิริยาอะไร ตอบกลับไปแค่'อืม' จากนั้นรู้สึกว่าประโยคนี้แปลกๆขึ้นมาทันที

อะไรคือตนไม่มีประโยชน์แล้ว?

เขาถามเหลยห้าวด้วยความงุนงง"นายพูดว่าไงนะ?"

เหลยห้าวยักไหล่ "ในเมื่อคุณบอกวิธีรับมือเจียงชื่อวิธีสุดท้ายแก่ผมแล้ว งั้นคุณก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้วนะสิ อาจารย์ ผมไม่จำเป็นต้องเก็บคุณไว้ใช่ไหม?"

เวินรั่วเหอตกตะลึง

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าเหลยห้าวคิดจะหักหลัง?แถมยังเป็นช่วงเวลาสำคัญแบบนี้

"แกอย่าพูดมั่วซั่ว!"

เวินรั่วเหอถอยหลังไป2-3ก้าว เขาเป็นคนวางแผนทำร้ายคนอื่นมาโดยตลอด ไม่เคยโดนใครวางแผนทำร้ายตนมาก่อน

เหลยห้าวกลับประชิดเข้ามาเรื่อยๆ

เขาพูดพลางเดินไปด้วย:"อีกเดี๋ยวเมื่อสู้กับเจียงชื่อ มีแค่สองผลลัพธ์ คือแพ้กับชนะ"

"ถ้าแพ้ ผมเหลยห้าวกลายเป็นขยะ เป็นสิ่งของไร้ค่าในสายตาคุณครูฝึกเวินกำจัดผมเหมือนที่ทำกับลูกศิษย์คนอื่นๆ โดยที่ไม่รู้ว่าแอบถูกกำจัดด้วยเหตุผลใด?"

"แต่ถ้าชนะ......ถ้าผมชนะ ผมก็กลายเป็นเทพแห่งสงครามชูร่า อยู่เหนือใครทั้งปวง ผมไม่เหมือนเจียงชื่อหรอกนะ เป็นถึงเทพแห่งสงครามชูร่า แต่ยังถูกตาแก่อย่างคุณบงการ เช่นนั้นต้องกำจัดคุณ"

"ดังนั้น ไม่ว่าแพ้หรือชนะ ผมก็ต้องกำจัดคุณ"

เหลยห้าวจ้องเวินรั่วเหอ"อาจารย์ คุณพร้อมตายหรือยัง?"

เวินรั่วเหอร้อนใจดุจไฟไหม้

เขาวางแผนคิดร้ายมาทั้งชีวิต วางแผนกับอาจารย์ ศิษย์น้อง และเหล่าลูกศิษย์ คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายต้องมาเสียหลักให้กับเจ้าชั่วเหลยห้าวผู้นี้!

เขาอยู่ไม่สุข

เห็นเหลยห้าวเดินเข้ามาทีละก้าวๆ เขาไม่มีทางออกแม้แต่น้อย

คนเคยได้รับบาดเจ็บสาหัส แถมยังเป็นคนชรา จะสู้สัตว์ป่าอันดุร้ายได้ยังไง?

เวินรั่วเหอร้องตะโกน:"ช่วยด้วย ช่วยด้วย!"

แต่ใครเล่าจะมาช่วยเขา?

เพื่อหลบหลีกหูตาคนอื่น เขาจึงตั้งใจพาเหลยห้าวมายังสถานที่ซ่อนเร้นไม่มีใครหาเจอเช่นนี้ ตอนนี้ร้องให้คนช่วย ก็ไม่มีใครได้ยิน

กล่าวได้ว่า:กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมตามสนอง

เหลยห้าวหัวเราะเหอะๆ:"อาจารย์ คุณคลั่งอำนาจมากเกินไป คุณไม่คิดหน่อยเหรอว่าอายุปูนไหนแล้ว?ควรปลดเกษียณตั้งนานแล้ว คุณไม่ต้องห่วง ผมจะสืบทอดเจตนารมณ์ของคุณ เพลิดเพลินไปกับอำนาจแทนคุณเอง"

ขณะพูด เหลยห้าวก็ก้าวยาวๆมาถึงตรงหน้า แล้วกดหัวเวินรั่วเหอ

เวินรั่วเหอจะขัดขืน ก็โดนเหลยห้าวเปิดออก

ความกลัวและความเสียใจ ก่อตัวขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจของเวินรั่วเหอ

ใช่ เขาเสียใจ

ยังจำที่วางหยิงเสียภรรยาพูดกับเขาก่อนหน้านี้ได้ เหลยห้าวผู้นี้เชื่อถือไม่ได้

แม้เหลยห้าวมีพรสวรรค์อันแข็งแกร่ง แต่ความเป็นคนนั้นต่ำตมมาก ต่างจากเจียงชื่อฟ้ากับเหว